II SA/Go 210/10

Dnia 23 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o warunkach zabudowy postanawia: zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skarżącemu C.J. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. C.J. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o warunkach zabudowy. Dnia 12 kwietnia 2010 r. C.J., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału, uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę C.J.. Przyczyną odrzucenia było nieuzupełnienie braków formalnych skargi polegające na nienadesłaniu dwudziestu pięciu odpisów skargi przeznaczonych do doręczenia uczestnikom postępowania. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 11 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym wdanej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W sprawie niniejszej skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł. Stosownie jednak do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na to, iż skarżący uiścił wpis sądowy, a skarga następnie została odrzucona, w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu kwoty uiszczonej z tego tytułu. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.