II SA/Go 210/11

Dnia 14 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu M.S. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 9 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę R.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 roku nr [...], nr [...] w przedmiocie w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie tego orzeczenia Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego radcę prawnego M.S.. Po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz treścią uzasadnienia wyroku radca prawny M.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 czerwca 2011 r. Wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższą skargę kasacyjną. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek pełnomocnika skarżącej zasługiwał na uwzględnienie. Wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej w skrócie p.p.s.a. Jak wynika z treści przepisu § 14 ust. 2 pkt 2 b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego za udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 c) wskazanego wyżej rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł. Wynagrodzenie radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji wynosi zatem 75% stawki minimalnej czyli 180 zł, przy czym kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. orzeczono jak w sentencji postanowienia.