II SA/Go 216/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 na podstawie art. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) postanawia: uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 216/16. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 216/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. powołując się na przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") odrzucił skargę E Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 wskazując, że pełnomocnik skarżącej radca prawny K.L. – P. nie wykazała w sposób prawidłowy swojego umocowanie do występowania w imieniu strony skarżącej. Sąd wskazał, że z zapisów odpisu z KRS wynika, że w przypadku zarządu trzyosobowego do pięcioosobowego do składania oświadczeń woli w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu łącznie (Dział 2, Rubryka 1, pkt 2. Sposób reprezentacji podmiotu). Zapis ten wprowadzono dnia 28 stycznia 2016 r. i obowiązywał w dacie podpisania ww. pełnomocnictwa. Z kolei z zapisów podrubryki 1 Działu 2 odpisu z KRS wynika, że spółka E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada trzyosobowy zarząd, w skład którego wchodzą K.R.S., Ł.P. oraz M.W.. Posiadanie przez skarżącą spółkę trzyosobowego zarządu oznacza, że reprezentować ją powinno co najmniej dwóch członków zarządu. Odnosi się to również do skutecznego udzielenia pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu. Tymczasem radca prawny K.L. – P. na wezwanie sądu przedstawiła dokument pełnomocnictwa podpisany jedynie przez jednego Członka Zarządu M.W.. W konsekwencji Sąd uznał, że strona nie wykonała w sposób prawidłowy wezwania sądu bowiem nie usunęła braku formalnego skargi, polegającego na wykazaniu umocowania pełnomocnika do występowania w imieniu strony skarżącej. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Spółka zarzuciła Sądowi naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, a także z ostrożności procesowej podniosła zarzut naruszenia art. 201 § 1 kodeksu spółek handlowych oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, iż wbrew twierdzeniom sądu, w dniu udzielenia pełnomocnikowi strony skarżącej pełnomocnictwa do działania, tj. w dniu [...] stycznia 2016 r. w skład zarządu wchodziły dwie osoby, co w konsekwencji powodowałoby konieczność podpisania dokumentu pełnomocnictwa przez jednego członka zarządu, co miało w niniejszej sprawie przez jednego członka zarządu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W wypadku, gdy - jak stanowi art. 195 § 2 p.p.s.a. - zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może na posiedzeniu niejawnym, nie przysyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, eliminując mnożenie instancji sądowych, służy racjonalizacji postępowania i realizacji nakazu rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej). Według wskazanego powyżej przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, taki charakter miało zażalenie pełnomocnika strony skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 26 kwietnia 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, należy odnotować, że z przedłożonego w terminie do wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego istotnie wynika – tak jak to wskazuje w zażaleniu strona skarżąca – iż spółka w dacie ustanowienia pełnomocnika, tj. w dniu [...] stycznia 2016 r. posiadała zarząd w składzie dwuosobowym, bowiem poprzez wpis dokonany w tym dniu w rejestrze, wykreślono ze składu tego organu K.R.S., natomiast wpisano Ł.P. oraz M.W.. To z kolei w świetle zapisu zawartego w Dziale 2, Rubryka 1, pkt 2. Sposób reprezentacji podmiotu, zgodnie z który w przypadku zarządu dwuosobowego do składania oświadczeń woli w imieniu spółki uprawniony jest każdy z członków zarządu samodzielnie, powoduje, że pełnomocnictwo udzielone przez M.W. radcy prawnemu K.L. – P. uznać należy za prawnie skuteczne. W powyższych okolicznościach doszło więc do naruszenia przez Sąd wskazanych w zażaleniu przepisów postępowania, a uchybienie to bez wątpienia miało wpływ na wynik sprawy, gdyż swym rozstrzygnięciem Sąd w istocie zamknął skarżącym drogę do zbadania zasadności skargi. W związku z powyższym Sąd uznając wniesione przez skarżącą zażalenie za oczywiście uzasadnione, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego zauważyć należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, Nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepis art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii postanowień należy niewątpliwie zaliczyć postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Koszty jakie wiązały się z wniesieniem zażalenia były kosztami niezbędnymi dla celowego dochodzenia praw strony i jako takie będą podlegać rozliczeniu w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe niniejszej sprawie.