II SA/Go 217/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 1 października 2008 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 24 lipca 2008 r. oddalił skargę C.P. spółka z o.o. we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. Na powyższe postanowieniem zażalenie złożyła skarżąca spółka wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, ze w 2007 r. poniosła stratę, nie osiąga dochodów, nie posiada środków finansowych na rachunki bankowym i w kasie. Na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 5 września 2008 r. spółka z o.o. C.P. została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: 1. przedłożenie zeznań podatkowych spółki w podatku dochodowym za 2007 r., 2. przedstawienie odpisów miesięcznych deklaracji podatkowych (za ostatnie trzy miesiące) w podatkach: dochodowym, od towarów i usług oraz akcyzowym, 3. przedłożenie wykazów i wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące, 4. złożenie oświadczenia na temat ilości zatrudnianych pracowników. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca spółka świadczyła, że saldo konta wyniosło w lipcu minus 13,82 zł a w czerwcu plus 502,34 zł. Deklaracja podatkowa CIT-8 wykazała stratę za rok 2007 w wysokości 23.724,67 zł, deklaracja VAT-3 K za l kwartał tego roku wykazała O zł podatku VAT należnego i 54,01 zł podatku naliczonego, deklaracja VAT-3 K za II kwartał tego roku wykazała O zł podatku VAT należnego i 81,32 zł podatku naliczonego. Nadto skarżąca spółka podała, że nie zatrudnia pracowników a sprawy spółki prowadzi bez wynagrodzenia prezes zarządu. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy wykaże że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. 3 Należy z naciskiem podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na podmiocie występującym z takim żądaniem, co jednoznacznie wynika z treści przytoczonego powyżej przepisu. W niniejszej sprawie spółka z o.o. C.P. nie uzupełniła zgodnie z wezwaniem złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Przede wszystkim należy zauważyć, iż skarżąca spółka nie przedłożyła wykazów i wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące a także odpisów zeznań podatkowych i deklaracji podatkowych. Należy podkreślić, że w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wskazane dokumenty stanowią istotny element w ocenie ich zdolności płatniczych. Tym samym nie jest możliwe dokonanie prawidłowej, wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej skarżącej spółki. W tej sytuacji nie sposób zatem jedynie w oparciu o okoliczności podane w formularzu "PPF" i uzupełniającym oświadczeniu przyjąć, iż skarżąca spółka wykazała, że nie stać jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na marginesie należy wskazać, ze wpis od zażalenia wynosi jedynie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, póz. 2193 ze zm.). Nie można także tracić z pola widzenia, że od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą generalnie wymaga się podejmowania działań z zachowaniem wyższego stopnia staranności. Dotyczy to również przewidywania konsekwencji wykonywanej działalności w postaci konieczności prowadzenia postępowań sądowych i ponoszenia związanych z tym kosztów. W tym kontekście warto również podnieść, iż przyznanie prawa pomocy osobie prawnej zostało w znacznym zakresie pozostawione uznaniu sądu administracyjnego. Osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także, że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 3 wyd., Warszawa 2006, s. 586-587). W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.