II SA/Go 219/08

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania wiaty postanawia: 1. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. C.J. wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 zł, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący podał, iż otrzymuje niskie wynagrodzenie w wysokości 1.120 zł (netto). W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący podał wydatki związane z eksploatacją mieszkania i zakupem leków (350 zł), przedłożył rachunki oraz wyciąg z rachunku bankowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Należy podnieść, iż co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza przedłożonych dokumentów oraz faktów podanych przez C.J. prowadzi do wniosku, iż poniesienie wpisu od skargi w wysokości 500 zł przekracza jego możliwości majątkowe. Wystarczy wskazać na niewielki dochód osiągany przez skarżącego, stałe wydatki związane z eksploatacją mieszkania oraz zakupem leków. C.J. nie posiada majątku ani oszczędności. W świetle zasad doświadczenia życiowego jest zatem oczywiste, iż uzyskiwane środki pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. W konkluzji należy stwierdzić, iż C.J. wykazał, że nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W konkluzji należy stwierdzić, iż C.J. wykazał, że nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W tym stanie rzeczy, uwzględniając, ze jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi, postanowiono jak na wstępie. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia