II SA/Go 219/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku F.B. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: ustanowić adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2009 r. oddalił skargę F.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej. Dnia 10 sierpnia 2009 r. do sadu wpłynął wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku F.B. podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i córką. Jedynym źródłem utrzymania jest renta małżonki w wysokości 749,37 zł (brutto). Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności ani wartościowych rzeczy ruchomych. F.B. przedstawił przeciętne miesięczne koszty utrzymania (opłata za energię elektryczną - 123 zł, wodę - 19 zł, wywóz śmieci -13 zł). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 maja 2009 r. przyznano F.B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §3 p.p.s.a.). Reguła jest, iż prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Ocena zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że F.B. nie posiada możliwości poniesienia kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Zważyć bowiem trzeba, że dochód jego rodziny składającej się z trzech osób jest bardzo niski, wynosi 749,37 zł (brutto). W świetle zasad doświadczenia życiowego uprawniony jest wniosek, że posiadane przez F.B. środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jego oświadczenia odnośnie braku oszczędności i wartościowych rzeczy ruchomych. Z tych względów uznano, że wniosek F.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.