II SA/Go 221/08

Dnia 30 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru zainstalowania konstrukcji reklamowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją [...] Wojewoda Lubuski utrzymał w mocy decyzję [...], którą Starosta Z. zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru budowy konstrukcji reklamowej, dwutablicowej o wymiarach 12x4 na działce nr 176 w miejscowości [...]. Powyższa decyzja Wojewody Lubuskiego została doręczona pełnomocnikowi F. Spółka z o.o. – radcy prawnemu M.B. w dniu [...] roku. W decyzji zawarto pouczenie, iż jest ona ostateczna a w przypadku niezgodności decyzji z prawem stronom przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu wydającego decyzję, w terminie 30 dni od daty doręczenia. Dnia 4 marca 2008 roku pełnomocnik F. Spółka z o.o. – radca prawny M.B. – wysłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na wyżej wskazaną decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...]. W dniu 10 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przesłał Wojewodzie Lubuskiemu powyższą skargę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski wniósł o jej oddalenie. W dniu 10 kwietnia 2008 roku Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, XIII Wydział Gospodarczy KRS zarejestrował przekształcenie formy prawnej F. Spółka z o.o. w "J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka Komandytowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej ppsa). Do warunków dopuszczalności skargi należy wniesienie skargi w ustawowym terminie, tj. w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ppsa). Zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została pełnomocnikowi strony skarżącej doręczona w dniu 4 lutego 2008 roku, a skargę skutecznie przesłano do Wojewody Lubuskiego w dniu 10 marca 2008 roku, a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa. Przepis art. 54 § 1 tej ustawy jednoznacznie precyzuje, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Wobec tego tylko czynność nadania skargi do Wojewody Lubuskiego w ustawowo określonym terminie można traktować jako spełniającą powyższe warunki. Nie można uznać za prawidłowe skierowanie skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa, gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanej dalej kpa. W okolicznościach przedmiotowej sprawy o dacie wniesienia skargi decyduje data przekazania jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. organowi właściwemu czyli Wojewodzie Lubuskiemu. Z daty znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającą skargę – przekazaną zgodnie z właściwością do Wojewody Lubuskiego – wynika, iż przesłano ją w dniu 10 marca 2008 roku a zatem należało uznać, iż skargę wniesiono po terminie. Należy przy tym zauważyć, iż strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W pouczeniu zaskarżonej decyzji wyraźnie i prawidłowo wskazano, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewody Lubuskiego. Skierowanie sprawy bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było przejawem niestaranności strony, która w związku z tym winna ponosić ujemne konsekwencje swego postępowania. (por. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 listopada 2005 r., I SA/Ol 380/2006 Lex Polonica nr 1091220; Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., IV SA/Gl 647/04, ONSA WSA 2005, nr 6, poz.116 w: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, str.151). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego – na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] roku, nr [...], która została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 4 lutego 2008 roku – rozpoczął bieg w dniu 5 lutego 2008 roku a zakończył się z upływem dnia 5 marca 2008 roku. Pomimo wysłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi w dniu 4 marca 2008 roku, strona skarżąca nie zachowała wyżej wskazanego terminu z tego względu, iż do Wojewody Lubuskiego, który w tej sprawie był organem właściwym, skarga została wysłana dopiero w dniu 10 marca 2008 roku, czyli po terminie. Stwierdzić zatem należy, iż skarga F. Spółka z o.o. - której następcą prawnym jest "J. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" Spółka Komandytowa – nie spełniła wyżej wskazanego wymogu. Strona skarżąca bowiem wniosła skargę z uchybieniem terminu, który wynosi 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Kierując się powyższymi względami skargę jako wniesioną po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.