II SA/Go 222/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej sprawy ze skargi Wojewody Lubuskiego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powołania Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego [...] postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem [...] Wojewoda Lubuski wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Miejskiej [...] w sprawie powołania Zastępcy Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w J. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu - Rady Miejskiej w J. podał, iż Rada Miejska podzielając stanowisko zawarte w skardze, na sesji [...] uchyliła przedmiotową uchwałę w sprawie powołania zastępcy kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w J. wobec czego wniósł o umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Na podstawie zarządzenia z dnia 15 maja 2008 r. Wojewoda Lubuski wezwany został do podania w terminie 7 dni jakie jest jego aktualne stanowisko w sprawie, w szczególności, czy wobec treści uchwały Rady Miejskiej Nr [...] oraz treści odpowiedzi na skargę, cofa skargę. Pismem [...] Wojewoda Lubuski cofnął skargę wskazując, iż w związku z uchyleniem przez organ zaskarżonej uchwały postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie żadna z w/w przesłanek stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi nie zachodzi, stąd w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.