II SA/Go 222/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "I" na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 października 2008 r., Nr XXIX/199/08 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie [...] postanawia: odrzucić skargę. W dniu 30 października 2008r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr XXIX/199/08 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w obrębie [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Stowarzyszenie "I" reprezentowane przez I.Ś. wniosło skargę na powyższą uchwałę. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 marca 2014 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności poprzez nadesłanie aktualnej na dzień wniesienia skargi uchwały o wyborze I.Ś. na Prezesa Stowarzyszenia i potwierdzenia od organu nadzorującego, tj. właściwego miejscowo Starosty, że został poinformowany o utworzeniu Stowarzyszenia "I", pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto przesłano stronie do wypełnienia formularz PPPr. Wezwanie powyższe zostało dwukrotnie awizowane (pierwsze awizo 28 marca 2014 r., drugie awizo 7 kwietnia 2014 r.) i nieodebrana przesyłka została zwrócona do Sądu. W trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi zostało uznane za doręczone stronie skarżącej z dniem 11 kwietnia 2014 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżące Stowarzyszenie nie nadesłało brakujących dokumentów. W dniu 3 kwietnia 2014 r. (w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 25 marca 2014 r.) pełnomocnik organu nadesłał kopertę, w której została nadesłana ww. skarga Stowarzyszenia oraz oryginał wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] grudnia 2013 r. wraz z kopertą. Następnie, w toku postępowania, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. prawomocnym zarządzeniem z dnia 1 lipca 2014 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd jest zobowiązany do sprawdzenia wszystkich jej wymagań formalnych, w tym zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Natomiast art. 52 § 4 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ustawodawca w art. 53 § 1 p.p.s.a. wskazał, że skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 LEX nr 260435 wskazał, iż w paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć, i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu, i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu określonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na uchwałę Rady Miejskiej i biorąc pod uwagę powołane wcześniej przepisy, Stowarzyszenie winno przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie zaś wywieść skargę w terminie trzydziestu dni od dnia udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie sześćdziesięciu dni w przypadku, gdyby organ nie udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Stowarzyszenie "I" wniosło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] grudnia 2013 r., świadczy o tym dowód nadania dołączony do skargi (k. 8 akt sprawy). Organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg z dniem 13 grudnia 2013 r. Oznacza to, iż skarżące Stowarzyszenie mogło wnieść skutecznie skargę do Sądu do dnia 10 lutego 2014 r. (włącznie). Tymczasem skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dnu 13 lutego 2014 r., o czym świadczy data stempla pocztowego (k. 24 akt sądowych sprawy). Skarga została nadana więc po terminie do jej wniesienia. Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W przedmiotowej sprawie skarżące Stowarzyszenie w wyznaczonym terminie, tj. do 18 kwietnia 2014 r. nie usunęło braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności poprzez nadesłanie aktualnej na dzień wniesienia skargi uchwały o wyborze I.Ś. na Prezesa Stowarzyszenia i potwierdzenia od organu nadzorującego, tj. właściwego miejscowo Starosty, że został poinformowany o utworzeniu Stowarzyszenia "I". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.