II SA/Go 228/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt II SA/Go 447/08, uchylającego zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt II SA/Go 447/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił skargę D.B. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości, uchylając zaskarżone postanowienie. Wyrok uzyskał przymiot prawomocności z dniem [...] listopada 2008 r. W dniu [...] marca 2009 r. D.B., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła do tutejszego Sądu skargę na niewykonanie przez ten organ oraz Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej szeregu wyroków uwzględniających jej skargi (w tym powyższego wyroku z dnia 2 października 2008 r.), żądając wymierzenia organowi grzywny. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, iż po otrzymaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami administracyjnymi sprawy, rozpoznał sprawę ponownie i postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...]. SKO podało, iż po upływie terminu do wniesienia skargi akta sprawy zostały przekazane pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, jako organowi właściwemu rzeczowo do rozpoznania wnioskowanej sprawy. Organ wskazał, iż dopełnił zatem obowiązku ponownego rozpoznania sprawy po wyroku z dnia 2 października 2008 r. Jednocześnie Kolegium podniosło, że wielość pism, odwołań i skarg składanych przez skarżącą powodować może, iż nie potrafi ona przyporządkować rozstrzygnięć organów li II instancji oraz wyroków sądu do własnych żądań. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2009 r. skarżąca wezwana została do udzielenia w terminie siedmiu dni informacji, czy zgodnie z przepisem art. 154 § 1 P.p.s.a. przed wniesieniem skargi o wymierzenie organowi grzywny skierowała do tego organu wezwanie do wykonania wyroku z dnia 2 października 2008 r. II SA/Go 447/08 oraz do ewentualnego nadesłania odpisu tego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że nie zostało ono wystosowane. W/w wezwanie doręczone zostało D.B. osobiście w dniu 25 kwietnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k.15). Do dnia wydania niniejszego orzeczenia skarżąca do Sądu nie wpłynęło pismo skarżącej stanowiące odpowiedź na w/w wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiot skargi D.B. stanowi bezczynność organu, który zdaniem skarżącej nie wykonał - nie podjął stosownych działań, na skutek wyroku tutejszego Sądu w sprawie o sygnaturze akt II SA/Go 447/08 z dnia 2 października 2008 r. Organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie, np. art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn.zm.), przywoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Oznacza to, iż warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu przez stronę (uczestnika postępowania) nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 P.p.s.a.). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa. Nie ma przy tym znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy, czy też dopiero po upływie tego terminu. Należy mieć na uwadze, iż przepisy ww. ustawy służą sprawnemu orzekaniu przed sądami administracyjnymi oraz mają przyczynić się do lepszego działania organów administracji publicznej. Instytucja wezwania ma służyć temu, aby organ administracji wykonał wyrok lub załatwił sprawę zanim interwencja sądu administracyjnego będzie konieczna. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 P.p.s.a. Skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się za pośrednictwem organu, który nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, albo nie wydał aktu lub nie podjął czynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem omawianej skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (vide komentarz do art. 154 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.) W rozpatrywanej sprawie na podstawie akt sprawy II SA/Go 447/08 należy wskazać, iż wyrok Sądu z dnia 2 października 2008 r. w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie przekazania wniosku strony do rozpoznania organowi właściwemu, uchylający zaskarżone postanowienie, doręczono organowi wraz z uzasadnieniem 17 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 28). Po uprawomocnieniu się wyroku jego odpis, ze stwierdzeniem prawomocności, wraz z aktami administracyjnymi sprawy zwrócono Kolegium w dniu 17 grudnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru- k.32). Z odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego na przedmiotową skargę wynika, iż po wyroku uchylającym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r. [...], wydanego na skutek wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od postanowienia tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r., organ niezwłocznie rozpoznał sprawę ponownie (postanowienie z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...]). Nadto, jak podał organ, ponowne rozstrzygnięcie organu nie zostało zaskarżone przez D.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., stąd po upływie terminu do jej wniesienia SKO akta sprawy przekazało do organu właściwego tj. Dyrektora MOPS. Jak wyżej wskazano, warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi z żądaniem nałożenia na organ grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu uchylającym akt lub stwierdzającym jego nieważność (tak jak w sprawie II SA/Go 447/08) jest uprzednie pisemne wezwanie organu, w tym wypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego, do wykonania tego wyroku, czyli rozpoznania sprawy. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby D.B. przed wniesieniem do Sądu niniejszej skargi z dnia 2 marca 2009 r. uprzednio skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do wykonania wyroku z dnia 2 października 2008 r. Nadto analiza treści skargi prowadzi do wniosku, iż skarżąca zdaje się błędnie utożsamiać nierozpoznanie przez organy swych licznych żądań w zakresie uzyskania świadczeń z pomocy społecznej zgodnie z ich treścią, jako niewykonanie wyroków sądu. Natomiast wystąpienie do Sądu z żądaniami wymierzenia organowi grzywien, z tytułu niewykonania wyroków Sądu, skarżąca traktuje w istocie jako równoznaczne w skutku z dążeniem do uzyskania pozytywnych dla siebie rozstrzygnięć w zakresie wnioskowanych świadczeń z pomocy społecznej. Należy podkreślić, iż D.B. wnosi systematycznie skargi na orzeczenia, akty, czynności właściwych organów pomocy społecznej oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nadto Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, iż zarówno organy administracji publicznej jak i Sąd wielokrotnie udzielały skarżącej informacji w zakresie przysługujących jej praw oraz trybu postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. W szczególności pismem dnia [...] lutego 2009 r. Dz.k [...], do którego treści odnosi się strona w swej skardze, udzielono skarżącej szczegółowej informacji w zakresie trybu wniesienia skargi o wymierzenie organowi grzywny w związku z bezczynnością po wyroku sądu administracyjnego. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2009 r. wezwano skarżącą do udzielenia w terminie siedmiu dni informacji, czy zgodnie z przepisem art. 154 § 1 P.p.s.a. przed wniesieniem skargi o wymierzenie organowi grzywny skierowała do tego organu wezwanie do wykonania wyroku z dnia 2 października 2008 r., II SA/Go 447/08 oraz do ewentualnego nadesłania odpisu tego wezwania, pod rygorem przyjęcia, że nie zostało ono wystosowane. Na podstawie analizy akt przedmiotowej sprawy Sąd ustalił, iż powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 25 kwietnia 2009 r., a siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 4 maja 2009 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.