II SA/Go 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 15 lutego 2012r., sygn. akt II SA/Go 23/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącej, doręczono jej w dniu 27 lutego 2012 r. (k. 31 akt sądowych). W dniu 5 marca 2012 r. A.K. wniosła od przedmiotowego wyroku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ustanowił A.K. radcę prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego (art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2 i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr. z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421). Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez A.K. skarga kasacyjna z dnia [...] marca 2012 r. obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną. Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.