II SA/Go 230/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy Nr XVIII/118/08 z dnia [...] r. w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. Prokurator Okręgowy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] września 2008 r. Nr XVIII/118/08 w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, domagając się stwierdzenia jej nieważności w części obejmującej § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b. Prokurator zarzucił w/w uchwale istotne naruszenie prawa - art. 7 i art. 94 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 40 ust. 8 i ust. 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, póz. 115 ze zm.). Rada Gminy udzieliła odpowiedzi na skargę zamieszczając ją w uchwale z dnia [...] marca 2010 r. Nr XXXII/203/10 w sprawie przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. skargi z dnia [...] lutego 2010 r. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] września 2008 r., podając iż rozstrzygnięcie w sprawie złożonej skargi pozostawia sądowi administracyjnemu (§ 1 ust. 2 uchwały). Jednocześnie wraz ze skargą i aktami administracyjnymi organ przesłał do tutejszego Sądu rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...], w którym to organ nadzorczy działając w oparciu o treść art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminy (Dz. U. z 2001 r. Nr 42, póz. 1591 ze zm.) stwierdził nieważność § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b i pkt 2 lit. b uchwały Rady Gminy z dnia [...] września 2008 r. Nr XVIII/118/08 w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg, uznając je za niezgodne z art. 40 ust. 3, 5 i 8 ustawy o drogach publicznych. Powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze nie zostało zaskarżone skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. W niniejszej sprawie skarżący - Prokurator Okręgowy wniósł o stwierdzenie nieważności § 3 ust. 1 pkt 1 lit. b i ust. 1 pkt 2 lit. b uchwały Rady Gminy z dnia [...] września 2008 r. Nr Nr XVIII/118/08, co do którego to przepisu uprzednio na podstawie rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] listopada 2008 r. stwierdzono nieważność, a zatem usunięto z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie uznać należało, iż w niniejszej sprawie brak jest w istocie przedmiotu zaskarżenia, a którego istnienie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1991 r. SA/Wr 168/91, ONSA 1991/1/28). W związku z powyższym działając w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.