II SA/Go 232/18
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-06-21
Skład orzekający: Michał Ruszyński, Grażyna Staniszewska, Krzysztof Dziedzic
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił rodzaj pojazdu jako "ciągnik samochodowy", odmawiając zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym na "samochód ciężarowy", pomimo istnienia opinii technicznych wskazujących na odmienną kwalifikację?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo ustaliły rodzaj pojazdu jako "ciągnik samochodowy", odmawiając zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym. Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentów z pierwszej rejestracji pojazdu i kolejnych badań technicznych, przemawiała za tą kwalifikacją. Prywatne opinie techniczne, podważone przez organ ze względu na brak dostępu do dokumentów, nie mogły samodzielnie przesądzić o zmianie zapisu.Stan faktyczny
Skarżący, Skarb Państwa – Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Ośrodek Transportu Leśnego, domagał się zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu z "ciągnik samochodowy" na "samochód ciężarowy". Organy administracji, po wieloletnim postępowaniu i uchylaniu kolejnych decyzji, ostatecznie odmówiły zmiany, uznając pierwotny zapis za prawidłowy. Skarżący zarzucał organom naruszenie zasad postępowania administracyjnego i błędną wykładnię przepisów prawa materialnego, wskazując na istnienie opinii technicznych potwierdzających, że pojazd spełnia definicję samochodu ciężarowego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Protokolant referent stażysta Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Ośrodka Transportu Leśnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym oddala skargę.
Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., po rozpoznaniu sprawy zmiany zapisu w ewidencji oraz dowodzie rejestracyjnym rodzaju pojazdu marki [...] oznaczonego numerem identyfikacyjnym [...] oraz numerem rejestracyjnym [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Dyrektor Wydziału Komunikacji odmówił zmiany zapisu w ewidencji oraz w dowodzie rejestracyjnym rodzaju pojazdu z "ciągnik samochodowy" na "samochód ciężarowy", ponieważ dokonany zapis organ uznał za prawidłowy.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 13 marca 2014 r. wpłynął do Urzędu wniosek Ośrodka Transportu Leśnego o zmianę zapisu rodzaju pojazdu marki [...] oznaczonego numerem identyfikacyjnym [...] oraz numerem rejestracyjnym [...] z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy. Do wniosku załączono opinię techniczną rzeczoznawcy samochodowego z dnia [...] marca 2014 r. dotyczącą m.in. pojazdu o nr rej. [...], w uzasadnieniu której wskazano, że "obecne parametry techniczne i sposób użytkowania badanych pojazdów pozwalają na wnioskowanie o zmianę wpisów rodzaju pojazdu w dowodach rejestracyjnych z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy". Następnie organ opisał przeprowadzone postępowanie administracyjne w sprawie, w szczególności wskazując, że pismem z dnia [...] marca 2014 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy wykonane zostały przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie oraz zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzające, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] marca 2014 r. Ośrodek Transportu Leśnego (dalej OTL) wniósł o skorygowanie w ewidencji błędnie przyjętego przeznaczenia przedmiotowego pojazdu z "ciągnika samochodowego" na "samochód ciężarowy" i załączył uzupełnienie do opinii technicznej z dnia [...] marca 2014 r., nie załączono natomiast wymienionych w wezwaniu z dnia [...] marca 2014 r. dokumentów.
Dalej organ I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformował stronę, iż dane i informacje dotyczące pojazdu zostały zamieszczone w bazie danych na podstawie dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdów, w tym dowodu rejestracyjnego nr [...] wydanego przez Starostę.
Pismo to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., który postanowieniem z dnia 30 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Go 386/14, skargę odrzucił, wskazując jednocześnie, że postępowanie prowadzone przez organ w przedmiotowej sprawie powinno zostać zakończone decyzją administracyjną.
W dniu 4 czerwca 2014 r. organ został powiadomiony przez OTL o zbyciu przedmiotowego pojazdu na rzecz "H" H.J., jako ciągnika samochodowego.
Dnia [...] lipca 2014r. Prezydent Miasta wydał decyzję o odmowie zmiany stanu faktycznego polegającego na zmianie rodzaju pojazdu.
Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Zarówno decyzja organu I, jak i II instancji zostały uchylone wyrokiem WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 915/14.
Następnie decyzją organu I instancji z dnia [...] czerwca 2015r. postępowanie z wniosku Ośrodka Transportu Leśnego o zmianę zapisu rodzaju pojazdu z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy zostało umorzone z uwagi na fakt, że przedmiotowy pojazd został wyrejestrowany z powodu jego demontażu. Wskutek złożonego odwołania decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I inst.. Na skutek wniesionej skargi wyrokiem z dnia z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Go 838/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uchylił w.w. decyzje organów obydwu instancji.
Realizując zalecenia wynikające z powyższego wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r. organ w sposób szczegółowy przedstawił przeprowadzone czynności, przywołał treść przepisów mających zastosowanie w sprawie rejestracji pojazdu, tj. § 2 ust. 1 pkt 3, § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz. U. z 2016 r. , poz. 1088), art. 42a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz wyszczególnił dowody, które wskazują, iż przedmiotowy pojazd jest ciągnikiem samochodowym, a także wymienił dowody wskazujące, iż pojazd ten jest samochodem ciężarowym. Organ wskazał również dokumenty, których treść nie określa rodzaju pojazdu oraz negatywnie ocenił opinię techniczną rzeczoznawcy z dnia [...] marca 2014 r. z jej uzupełnieniem z dnia
[...] marca 2014r. oraz opinię z dnia [...] maja 2014r. nr [...] - pod kątem dokonanych w nich ustaleń wskazujących przedmiotowy pojazd pozostawał samochodem ciężarowym.
Organ wskazał na sprzeczność informacji wynikających ze zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów oraz uzasadnił, które z tych dokumentów uznał za prawidłowe. Mając na uwadze z jednej strony zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia [...] kwietnia 2004r., wydane po przeprowadzeniu pierwszego badania technicznego przedmiotowego pojazdu poparte kolejnymi badaniami technicznymi, jak również dowód odprawy celnej z dnia [...] kwietnia 2014 r. wystawiony przez Urząd Celny oraz dowód rejestracyjny nr [...] wydany przez Starostę, a także pozostałe dokumenty wymienione w uzasadnieniu i z drugiej strony opinię techniczną z dnia [...] marca 2014 r. i z dnia [...] maja 2014 r., oraz niemiecki dowód wyrejestrowania pojazdu, niemiecką kartę pojazdu nr [...], niemiecki rachunek nr [...] z dnia [...] marca 2004r. a także wniosek o rejestrację pojazdu z dnia [...] maja 2004r., Prezydent Miasta, uznał, że prawidłowym dokumentem jest zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym wydane po przeprowadzeniu pierwszego badania technicznego przedmiotowego pojazdu, ustalające rodzaj pojazdu jako "ciągnik samochodowy", ponieważ prawidłowość wykonania pierwszego badania technicznego jest co roku potwierdzana przez kolejne badania techniczne, wykonane przez kolejnych uprawnionych diagnostów. Organ podkreślił, że poprzedni organ rejestrujący, który także prowadził postępowanie wyjaśniające rozstrzygnął, iż przedmiotowy pojazd jest ciągnikiem samochodowym.
Od decyzji organu I instancji Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Ośrodek Transportu Leśnego, reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło odwołanie. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie:
1) art. 77 § 1 w zw. z art. 6, art. 7 oraz art. 8 k.p.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego w sposób wybiórczy i tym samym naruszający podstawowe zasady postępowania administracyjnego;
2) art. 80 k.p.a. w zw. z art. 6, art. 7 oraz art. 8 k.p.a,, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dokonanie przez organ I instancji dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego;
3) art. 2 pkt 42a ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz ewentualnie art. 155 k.p.a. w zw. z art. 2 pkt 42a p.r.d., poprzez ich niezastosowanie.
W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik strony, przywołując definicję pojęć "ciągnik samochodowy" oraz "samochód ciężarowy" wskazał, że w przedmiotowej sprawie pierwotna rejestracja pojazdu została dokonana błędnie, określająca jego rodzaj jako "ciągnik samochodowy", a dane zawarte w akcie rejestracyjnym nie są jedynie danymi technicznymi, lecz stanowią o treści decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu. Wpis rodzaju pojazdu nie stanowi jedynie zwykłej formalności, ale wywołuje określone skutki prawne i to nie tylko w zakresie prawa o ruchu drogowym, ale również w innych dziedzinach prawa, chociażby w zakresie prawa podatkowego. Określenie rodzaju pojazdu jest istotnym elementem treści decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, pociąga za sobą znaczące skutki prawne i dlatego musi być jasne i precyzyjne.
Następnie strona wskazała, iż z samej faktury zakupu przedmiotowego pojazdu wynika, iż posiadał on dodatkowe wyposażenie i przeznaczenie, co wykluczało uznanie go za ciągnik samochodowy, a organ profesjonalnie zajmujący się rejestracją pojazdów powinien niezgodność tę zauważyć i w przypadku wątpliwości skierować pojazd na dodatkowe badania techniczne albo zarejestrować go zgodnie z obowiązującymi przepisami jako samochód ciężarowy. Strona złożyła wniosek o zmianę wpisów rodzaju pojazdu już przy pierwszej rejestracji błędnie oznaczonego i na tę okoliczność przedłożyła opinię rzeczoznawcy. Zdaniem pełnomocnika, organ nie powinien dokonywać ustaleń, czy przy pierwszej rejestracji zostały złożone dokumenty, które pozwalały organowi ustalić, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym, a przeprowadzić (w oparciu o nowe dowody z uwzględnieniem treści poprzednio złożonych dokumentów) rozważania, czy faktycznie nie doszło do błędnego oznaczenia pojazdu, a w związku z tym, czy zasadny jest wniosek strony o dokonanie odpowiednich zmian w dowodzie i właściwych bazach danych i ewidencjach.
Skarżący zarzucił organowi I instancji, iż w uzasadnieniu nie odniósł się w ogóle do wyglądu tego pojazdu, który bez dokładnej analizy jego cech i konfrontacji z definicją ustawową, może być pomylony z ciągnikiem samochodowym. Organ nie dokonał analizy faktycznego rodzaju pojazdu, a jedynie w oparciu o dokumenty złożone przy pierwszej rejestracji pojazdu zanegował skutki płynące ze złożonych opinii. Pełnomocnik podważył też zdanie organu, iż nie jest możliwe, aby wszyscy diagności przeprowadzający coroczne badanie techniczne przedmiotowego pojazdu na przestrzeni lat, nie zauważyli błędu w dowodzie rejestracyjnym, przy czym organ całkowicie abstrahuje od wyglądu tego pojazdu. Pełnomocnik podniósł też, że strona skarżąca nigdy nie wskazywała, iż w przedmiotowym pojeździe zostały dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy, a wręcz przeciwnie w toku postępowania wszczętego w 2014 r. strona niezmiennie twierdziła, że pojazd już pierwotnie został błędnie zarejestrowany w Polsce jako "ciągnik samochodowy" mimo, że cechy jego budowy, a także przeznaczenie na taką kwalifikacje nie pozwalają.
Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy.
Uzasadniając swoje stanowisko organ odwoławczy wskazał, że realizując zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wynikające z wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 838/16, Prezydent Miasta przeprowadził postępowanie administracyjne i uzupełnił materiał dowodowy o szereg wskazanych dokumentów które potwierdziły, że sporny pojazd jest ciągnikiem samochodowym, ale także dokumentów które wskazały, że pojazd jest samochodem ciężarowym.
W ocenie Kolegium, organ I instancji zgromadził obszerny materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie faktów istotnych z punktu widzenia właściwych przepisów prawa materialnego. Organ wziął pod uwagę wszystkie dokumenty, które zdołał zgromadzić, a mające znaczenie dla ustalenia rodzaju spornego pojazdu i które w zdecydowanej większości potwierdzają, że pojazd ten był ciągnikiem samochodowym.
Prezydent Miasta nie uwzględnił przedłożonej przez stronę opinii rzeczoznawcy samochodowego z dnia [...] marca 2014 r. i wyjaśnień uzupełniających do niej z dnia [...] marca 2014r. a także opinii technicznej Nr [...] z dnia [...] maja 2014r. Oceniając te dowody w sprawie organ I instancji podważył rzetelność i wiarygodność ich opracowania i - zdaniem organu odwoławczego - w sposób szczegółowy wyjaśnił przesłanki swojej oceny.
SKO podkreśliło, że opinia rzeczoznawcy jest jednym z dowodów w sprawie i organ administracyjny bez względu na rodzaj i charakter uzasadnienia opinii biegłego nie jest nią związany. Dowód z opinii biegłego jak każdy inny dowód w sprawie, podlega ocenie przez organ administracyjny z uwzględnieniem całokształtu materiału zgromadzonego w sprawie. Zadaniem biegłego jest dostarczanie organowi orzekającemu tylko wiadomości specjalnych w celu ułatwienia należytej oceny zebranego w sprawie materiału, nie rozstrzygania sprawy za organ administracyjny. Ocena wartości dowodowej opinii, jej wiarygodności i przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy należy do obowiązków organu, to bowiem tylko organ administracyjny ostatecznie rozstrzyga sprawę.
Zatem w ocenie Kolegium zarzuty podniesione w treści odwołania, a dotyczące naruszenia prawa procesowego oraz prawa materialnego uznać należy za nieuzasadnione. Organ uznał też, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż organ I instancji w uzasadnieniu nie odniósł się do wyglądu pojazdu, który bez dokładnej analizy jego cech i konfrontacji z definicją ustawową może być pomylony z ciągnikiem samochodowym.
Organ wskazał, że decyzja o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz określonej osoby i związany z tym dowód rejestracyjny ma istotne znaczenie prawne dla osób, które nabywają zarejestrowany już uprzednio pojazd. Potwierdza to - w sposób niebudzący wątpliwości - wykładnia przepisów art. 78 ust. 1 i art. 72 ust. 1 pkt 5 p.r.d. Podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi bowiem wykazanie przejścia własności pojazdu, a także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Tym samym decyzja o kolejnym zarejestrowaniu pojazdu jest bezspornie wydawana w oparciu o decyzję o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Przepis art. 72 p.r.d. uznawany jest za przepis bezwzględnie obowiązujący, który - w sposób enumeratywny - określa, na podstawie jakich dokumentów można dokonać rejestracji pojazdu. Wskazanie w art. 72 p.r.d. dokumentów, które są niezbędne dla rejestracji pojazdu oznacza, że postępowanie rejestracyjne cechuje formalizm, a organ dokonujący rejestracji obowiązany jest wymagać dokumentów tam wymienionych. Organ rejestrujący pojazd nie może czynić własnych ustaleń na okoliczności objęte wymaganymi dokumentami oraz nie może zastąpić dokumentów określonych w art. 72 innymi.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasów Państwowych Ośrodek Transportu Leśnego wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając naruszenie:
1. przepisów prawa proceduralnego, tj.:
a) art. 77 § 1 w zw. z art. 6, art. 7 oraz art. 8 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego w sposób wybiórczy i tym samym naruszający podstawowe zasady postępowania administracyjnego;
b) art. 80 kpa w zw. z art. 6, art. 7 oraz art. 8 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i dokonanie przez organy obu instancji dowolnej, a nie swobodnej oceny zebranego materiału dowodowego;
c) art. 138 § 2 kpa w zw. z 6 kpa poprzez ich niezastosowanie, tj. nie wydanie decyzji uchylającej decyzję organu I instancji w całości i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, z uwagi na fakt, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, względnie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z 6 kpa poprzez ich niezastosowanie i nie wydanie decyzji uchylającej decyzję organu I instancji w całości i nie orzeczenie co do istoty sprawy.
2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 pkt 42a ustawy Prawo o ruchu drogowym, poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, iż sporny pojazd spełnia definicję zawartą w przytoczonej regulacji.
Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie pierwotnie dokonano rejestracji pojazdu błędnie określając jego rodzaj jako "ciągnik samochodowy". Dane zawarte w akcie rejestracyjnym nie są jedynie danymi technicznymi, ale stanowią o treści decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu. Wpis rodzaju pojazdu nie stanowi jedynie zwykłej formalności, ale wywołuje określone skutki prawne i to nie tylko w zakresie prawa o ruchu drogowym, ale również w innych dziedzinach prawa, chociażby w zakresie prawa podatkowego. Określenie rodzaju pojazdu jest istotnym elementem treści decyzji w sprawie rejestracji pojazdu, pociąga za sobą znaczące skutki prawne i dlatego musi być jasne oraz precyzyjne. Zdaniem strony dokonanie błędnego oznaczenia pojazdu stanowiło rażące naruszenie prawa, skoro błędnie wskazywało o jaki rodzaj pojazdu chodzi. Już z samej treści faktury zakupu przedmiotowego pojazdu wynika, iż posiadał on dodatkowe wyposażenie i przeznaczenie, co wykluczało uznanie go za ciągnik samochodowy, który zgodnie z przywołaną powyżej definicją może służyć wyłącznie do ciągnięcia przyczepy. Organ profesjonalnie zajmujący się rejestracją pojazdów powinien niezgodność zauważyć i w przypadku wątpliwości skierować pojazd na dodatkowe badania techniczne, albo zarejestrować go zgodnie z obowiązującymi przepisami jako samochód ciężarowy.
W opinii pełnomocnika z przedłożonych w toku sprawy ekspertyz jednoznacznie wynika, że pojazd marki [...] nie spełnia definicji pojazdu z art. 2 pkt 42a ustawy Prawo o ruchu drogowym, bowiem nie służy (i w momencie pierwszej rejestracji nie służył) wyłącznie do ciągnięcia przyczepy, ale jest (i był) przystosowany również do przewozu ładunku bezpośrednio na swoim nadwoziu (przewozu wózka pod dłużyce). Organy obu instancji w ogóle w uzasadnieniu nie odniosły się do wyglądu przedmiotowego pojazdu, który bez dokładnej analizy jego cech i konfrontacji z definicją ustawową, może być pomylony z ciągnikiem samochodowym. Organy nie dokonały analizy faktycznego rodzaju pojazdu, a jedynie w oparciu o dokumenty złożone przy pierwszej rejestracji pojazdu, zanegowały wnioski płynące z przedłożonych opinii.
Pełnomocnik podniósł też, że zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów z 2004 r., uzyskanych przez organ I instancji od organu rejestrującego w [...], zestawiony z dokumentami potwierdzającymi, że przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym, wskazuje na istotne wątpliwości w sprawie, co do tego jaki był faktyczny rodzaj spornego pojazdu. Wątpliwości te zostały jednak zinterpretowane na niekorzyść skarżącego, mimo że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczną ocenę rodzaju spornego pojazdu. Organy obu instancji całkowicie zmarginalizowały znaczenie dowodów stojących w sprzeczności z dotychczasowym stanowiskiem organu I instancji i w tym zakresie nie przedstawiły żadnego racjonalnego uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016. 1066 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016. 718 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy organy prawidłowo ustaliły rodzaj pojazdu marki [...] oznaczonego numerem identyfikacyjnym [...] oraz numerem rejestracyjnym [...].
Organy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego uznały, że pojazd ten jest "ciągnikiem samochodowym", a nie "samochodem ciężarowym" i w konsekwencji odmówiły uwzględnienia wniosku skarżącego o dokonanie zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym oraz ewidencji rodzaju pojazdu z ciągnika samochodowego na samochód ciężarowy.
W rozpoznawanej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 128, dalej p.r.d.) i przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1088, dalej rozporządzenie).
W artykule 2 p.r.d. wprowadzono szereg definicji dotyczących określeń używanych w ustawie i tak w odpowiednio wskazanych punktach zdefiniowano:
33) pojazd samochodowy - pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego;
35) pojazd członowy - zespół pojazdów składający się z pojazdu silnikowego złączonego z naczepą;
36) pojazd specjalny - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczoną do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykonywaniem tej funkcji;
42a) ciągnik samochodowy - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy; określenie to obejmuje ciągnik siodłowy i ciągnik balastowy;
49) zespół pojazdów - pojazdy złączone ze sobą w celu poruszania się po drodze jako całość; nie dotyczy to pojazdów złączonych w celu holowania;
50) przyczepa - pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem;
52) naczepa - przyczepę, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i obciąża ten pojazd.
W ocenie Sądu organy zgromadziły obszerny i kompletny materiał dowodowy, pozwalający na ustalenie faktów, które są istotne z punktu widzenia właściwych przepisów prawa materialnego. Organy wzięły bowiem pod uwagę wszystkie dokumenty, które mogły mieć znaczenie dla ustalenia rodzaju spornego pojazdu. Organ I instancji wskazał i omówił dokumenty, z których wynika, że pojazd marki [...] oznaczony numerem identyfikacyjnym [...] oraz numerem rejestracyjnym [...] powinien być zakwalifikowany jako ciągnik samochodowy tj.:
1) dowód rejestracyjny nr [...] wydany przez Starostę,
2) kartę pojazdu nr [...] wydana przez Starostę,
3) fakturę VAT nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. potwierdzająca zakup pojazdu,
4) uwierzytelniona kserokopia zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. wraz z uwierzytelniona kopią dokumentu identyfikacyjnego pojazdu,
5) uwierzytelniona kopia karty informacyjnej wygenerowanej przez Starostę,
6) potwierdzenie nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. ze Starostwa Powiatowego,
7) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] marca 2011 r.,
8) zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia [...] marca 2011 r.,
9) wpisy uprawnionych diagnostów w dowodzie rejestracyjnym nr [...],
10) wniosek o czasowe wycofanie pojazdu z ruchu z dnia [...] marca 2014 r.,
11) faktura nr [...] z dnia [...] maja 2014 r.,
12) kopia faktury nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.,
13) wniosek o wyrejestrowanie pojazdu z dnia [...] grudnia 2014 r.,
14) uwierzytelniona kserokopia zawiadomienia nr [...] z dnia [...] maja 2004r.,
15) uwierzytelniona kserokopia wniosku o rejestrację z dnia [...] maja 2004 r.,
16) uwierzytelniona kserokopia decyzji o rejestracji z dnia [...] maja 2004 r.,
17) uwierzytelniona kserokopia pozwolenia czasowego nr [...],
18) uwierzytelniona kserokopia pisma Starostwa Powiatowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r.,
19) uwierzytelniona kserokopia wniosku o rejestrację z dnia [...] kwietnia 2004 r.,
20) uwierzytelniona kserokopia pisma Urzędu Celnego nr [...] z dnia [...] maja 2004 r.,
21) uwierzytelniona kserokopia pisma Urzędu Celnego nr [...]
22) uwierzytelniona kserokopia odprawy celnej z dnia [...] kwietnia 2004 r.,
23) uwierzytelniona kserokopia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2004 r.
Jednocześnie organ uwzględnił oraz omówił dokumenty wskazujące, że pojazd jest samochodem ciężarowym tj.
1) wniosek o rejestrację pojazdu z dnia [...] maja 2004 r.,
2) opinia techniczna z dnia [...] marca 2014 r. wraz z wyjaśnieniem uzupełniającym z dnia [...] marca 2014 r.,
3) opinia techniczna z dnia [...] maja 2016 r. numer [...],
4) uwierzytelniona kserokopia niemieckiego dowodu wyrejestrowania pojazdu wraz z uwierzytelniona kserokopią tłumaczenia,
5) uwierzytelniona kserokopia niemieckiej karty pojazdu nr [...],
6) uwierzytelniona kserokopia niemieckiego rachunku numer [...] z dnia [...] marca 2004 r. wraz z tłumaczeniem.
Prezydent Miasta uzyskał także z firmy M sp. z o.o. informację zawartą w piśmie z dnia [...] maja 2017 r., że pojazd [...] został wyprodukowany jako podwozie samochodu ciężarowego oraz, że firma nie posiada informacji o możliwej przebudowie pojazdu i związanej z tym zmianie przeznaczenia pojazdu. W dniu 20 lipca 2017b r. organ uzyskał też z Konsulatu Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Hamburgu odpowiedź Federalnego Urzędu ds. Ruchu Drogowego we Flensburgu, z której wynika że pod numerem identyfikacyjnym pojazdu [...] nr VIN: [...] nie udało się ustalić zarejestrowania w Centralnym Rejestrze Pojazdów.
Organ wskazał również na dokumenty, w których nie wskazano rodzaju danego pojazdu.
SKO dokonało oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji uznało, że przedmiotowy pojazd należy zakwalifikować jako ciągnik samochodowy, nie ma zatem podstaw do zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym oraz prowadzonej ewidencji. Przeprowadzona przez organ ocena ma oparcie w materiale dowodowym sprawy i mieści się w granicach swobodnej ceny dowodów (art. 80 kpa). Obszerny materiał dowodowy przemawiający za kwalifikacją pojazdu jako ciągnik samochodowy ocenić należy jako jest spójny i powiązany ze sobą. Wiarygodność opinii technicznej z dnia [...] marca 2014 r. wraz z wyjaśnieniem uzupełniającym do niej z dnia [...] marca 2014 r. oraz opinii technicznej z dnia [...] maja 2016 r. numer [...] została przez organ podważona ze względu na okoliczność, ze w dacie ich sporządzenia autor nie mógł być w posiadaniu dokumentów, na które powołał się w opiniach. W warunkach rozpatrywanej sprawy ocena danej okoliczności - czyli rodzaj przedmiotowego pojazdu – mogła nastąpić jedynie w oparciu o materiał dowodowy wynikający z akt sprawy, przy czym należy podkreślić, że nie zachodzą podstawy i przesłanki do uzupełnienia materiału dowodowego.
Wskazać w tym miejscu warto, że wniosek z dnia [...] marca 2014 r. wszczynający postępowanie w rozpatrywanej sprawie dotyczył trzech pojazdów tj. o nr rej. [...]. Postępowanie o zmianę wpisu co do rodzaju pojazdu prowadzone było odrębnie dla każdego z w.w. pojazdów. W postępowaniach dotyczących pojazdów o nr rej. FG 58542 i FG 58543 organ powołał biegłych w celu ustalenia rodzaju danego pojazdu. W wydanych opiniach biegli stwierdzili, że pojazdy nie spełniają definicji samochodu ciężarowego, są natomiast ciągnikami samochodowymi. Wyrokami z dnia 18 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Go 153/17 i II SA/Go 154/17 WSA w Gorzowie Wlkp. oddalił skargi na decyzje o odmowie zmiany zapisu w dowodzie rejestracyjnym rodzaju w.w. pojazdów.
W analizowanej sprawie organ nie powołał biegłego w celu ustalenia rodzaju pojazdu (tak jak w sprawach dotyczących w.w. pojazdów), bowiem w 2014 r. pojazd o nr rej. FG 26320, został wyrejestrowany oraz przekazany do recyklingu. Wobec powyższego ustalenia co do rodzaju danego pojazdu należało oprzeć na zebranym materiale dowodowym.
Zdaniem Sądu trafne jest stanowisko organu II instancji, że dla określenia rodzaju pojazdu istotne jest uwzględnienie aspektów funkcjonalnych, do których - wbrew twierdzeniom skargi - organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przeznaczeniem spornego pojazdu, ale dopiero w połączeniu z wózkiem (przyczepą bez dyszla) jest przewóz dłużycy. Sam zaś pojazd służy wyłącznie do ciągnięcia przyczepy, z którą jest połączony przez przewożony ładunek.
Nie był trafny zarzut naruszenia przepisów procesowych, w tym poprzez uchybienie zasadzie swobodnej oceny dowodów. Materiał dowodowy jest kompletny i został należycie oceniony. Organ ustosunkował się do materiału dowodowego przemawiającego zarówno za przyjęciem, że pojazd jest samochodowym ciężarowym jak i dowodów świadczących o tym, że jest to ciągnik samochodowy. Dokonując oceny i mocy dowodowej poszczególnych dokumentów organ uznał, że "więcej" argumentów przemawia za przyjęciem, że pojazd jest ciągnikiem samochodowym, a stanowisko to znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Ponownie trzeba podkreślić, że prawidłowość wykonania pierwszego badania technicznego była co roku potwierdzana przez kolejne badania techniczne wykonane przez kolejnych uprawnionych diagnostów.
Podzielić również należy ocenę organów przedłożonej przez stronę opinii technicznej. Złożenie przez stronę prywatnej opinii rzeczoznawcy jest w istocie przedstawieniem własnego poglądu strony przy podkreśleniu, że ten pogląd odpowiada stanowisku rzeczoznawcy. W powyższej opinii wskazano, że sporny pojazd jest samochodem ciężarowym i jednym z argumentów uzasadniających taką ocenę stanowiła treść świadectwa homologacji. Zauważyć przyjdzie, że świadectwo homologacji zawiera jedynie informację, że zostało ono wydane na "podwozie samochodu ciężarowego terenowego", nazwa "podwozie samochodu ciężarowego terenowego" zgodnie z tabelą nr 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia nie została ujęta w klasyfikacji rodzajowej pojazdów.
Biorąc wskazane wyżej względy pod uwagę, Sąd uznał, że wydając zaskarżoną decyzję organ nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie zaktualizowała się żadna z przesłanek uwzględnienia skargi, o których mowa w art. 145 § 1 p.p.s.a., a zatem skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło