II SA/Go 233/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 05 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. przeciwko Urzędowi Miasta p o s t a n a w i a odrzucić skargę J.R. wniósł do sądu administracyjnego pismo zatytułowane "pozew" w którym sformułował szereg zarzutów pod adresem Urzędu Miasta. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2005 r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: * wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu, * oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przywrócił J.R. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lutego 2006 r. skarżący został ponownie wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez: - wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu, - oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. W odpowiedzi na wezwanie J.R. podał, iż nie jest w stanie przedstawić szeregu dokumentów z uwagi na utrudnienia ze strony organów administracji. Nadto skarżący oświadczył, że skarga dotyczy Urzędu Miejskiego tj. Wydziału Finansowego w sprawie podatku od nieruchomości, Wydziału Geodezji i Nieruchomości w sprawie podatku od gruntu oraz infrastruktury technicznej budynku i otoczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.-zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wymaga zwrócenia uwagi fakt, że wniesiona przez J.R. skarga jest bardzo ogólnikowa i zawiera wiele nieprecyzyjnych zarzutów kierowanych pod adresem organu administracji. Analiza treści skargi jak i dołączonych doń dokumentów pozwala jednak na wyciągnięcie wniosku, że skarga dotyczy między innymi sprawy związanej z zawartymi przez skarżącego z Urzędem Miejskim umowami dzierżawy a następnie umowy najmu i powstałego na tym tle sporu odnośnie długu z tytułu czynszu. Nadto skarga dotyczy kwestii wynikłych związku z ofertą tegoż organu przedstawioną skarżącemu w przedmiocie przeniesienia w trybie art. 231 k.c. prawa własności nieruchomości zabudowanej budynkiem handlowym, dwukondygnacyjnym, w zabudowie szeregowej o powierzchni użytkowej całkowitej 92,90 m , w którym znajdują się dwa lokale, oznaczonej w operacie ewidencji gruntów nr [...] o pow. 110 m2' ,obręb 17, położonej przy ul. [...], wzniesionym przez nabywców nakładem kosztów własnych w wysokości 103.680 zł. Z treści skargi wynika, że skarżący nie przyjął tejże oferty i w konsekwencji domaga się unieważnienia przetargu dotyczącego wskazanej powyżej nieruchomości. W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, że J.R. swoje żądania opiera na zdarzeniach mających swoje źródło w stosunkach cywilnoprawnych. Zaznaczyć więc trzeba, że wszelkie spory wynikłe na tle zawierania i rozwiązywania umów najmu nieruchomości, rozstrzygane są nie na drodze postępowania administracyjnego w formie decyzji, lecz w postępowaniu cywilnoprawnym przed sądami powszechnymi. Odnośnie żądania skarżącego unieważnienia przetargu - bez bliższego określenia odnośnie jego przedmiotu, daty, miejsca przeprowadzenia - należy wskazać, iż zgodnie z art. 40 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst: Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) uczestnik przetargu może, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku przetargu ustnego lub doręczenia zawiadomienia o wyniku przetargu pisemnego, zaskarżyć czynności związane z przeprowadzeniem przetargu do wojewody, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości Skarbu Państwa, albo do organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli przetarg dotyczy nieruchomości stanowiących własność tej jednostki. Powyższe zagadnienie reguluje szczegółowo § 11 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. Nr 207, poz. 2108). Stosownie do § 11 ust. 4 cyt. Rozporządzenia, wojewoda albo organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może uznać skargę za zasadną i nakazać powtórzenie czynności przetargowych lub unieważnić przetarg albo uznać skargę za niezasadną. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż unieważnienia przetargu przez uprawnione do tego podmioty nie można traktować jako decyzji wydanej w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Od rozstrzygnięcia o uznaniu skargi za niezasadną odwołanie nie przysługuje. Uczestnikowi przetargu niezadowolonemu z rozstrzygnięcia służy natomiast prawo wytoczenia stosownego powództwa do sądu powszechnego, w którym to postępowaniu sąd zobowiązany jest samodzielnie ocenić prawidłowość ogłoszenia, organizacji, i przeprowadzenia przetargu oraz określić skutki prawne będącej rezultatem, dokonanej oceny (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 2003 r., III CZP 95/02, OSNC nr 11, poz. 146). Reasumując w ocenie Sądu, skarga J.R. nie dotyczy sprawy podlegającej kognicji sądu administracyjnego, a zatem z mocy art. 58 § l pkt l p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Niezależnie od wystąpienia powyższej negatywnej przesłanki dopuszczalności skargi, podlega ona odrzuceniu jeszcze z innego powodu. Skarżący bowiem pomimo wezwania do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, nie wskazał w sposób należyty numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ani też nie skonkretyzował organu, któego działalności czy bezczynności skarga miałaby dotyczyć. W konsekwencji skarga nie mogła uzyskać właściwego biegu. Zgodnie z art. 58 § l pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.