II SA/Go 234/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Protokolant referent Adam Janas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...]r., nr XXV/178/09 w przedmiocie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] lutego 2010r. Prokurator Okręgowy, działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 5, art. 50 § 1 i art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. Nazywana dalej p.p.s.a.) oraz art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz.U. Nr 21, poz. 206 ze zm.), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę nr XXV/178/09 Rady Gminy z dnia [...] marca 2009r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy w części obejmującej § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 pkt 2 i 3 tej uchwały. Prokurator Okręgowy, zarzucając uchwale istotne naruszenie art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity DZ. U. Nr 261, poz. 2603 z 2004r. z późn. zm. ) wniósł o stwierdzenie w oparciu o przepis art. 147 ust. 1 p.p.s.a. nieważności uchwały w zaskarżanej części. Odpowiadając na skargę, pismem z dnia [...] kwietnia 2010r. Rada Gminy wniosła o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość spowodowaną uchyleniem zaskarżonych przepisów w/w uchwały. W uzasadnieniu swojego stanowiska Rada podała, iż uchwałą z dnia [...] marca 2010r. Nr XXXV/251/10 w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale Nr XXV/178/09 z dnia [...] marca 2009r. Rada uchyliła § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 pkt 2 i 3 zaskarżonej uchwały w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy. Odnosząc się do stanowiska Rady Gminy pismem procesowym z dnia [...] kwietnia 2010r. Prokurator Okręgowy zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnął przedmiotową skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wniósł o umorzenie niniejszego postępowania, wskazując, iż Rada Gminy w ramach autokontroli określonej przepisem art. 54 ust. 2 p.p.s.a. uchyliła zaskarżone przepisy uchwały, czyniąc zadość zarzutom podniesionym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne ma na celu zbadanie zgodności z prawem poddanych kontroli sądu form działania, czy też bezczynności organów administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie przedmiot kontroli sądu stanowiła zaskarżona uchwałę nr XXV/178/09 Rady Gminy z dnia [...] marca 2009r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy w części obejmującej § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 pkt 2 i 3 tej uchwały. Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten wprowadza instytucję autokontroli, bowiem organ administracji publicznej może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Rada Gminy działając w trybie autokontroli uwzględniła w całości skargę Prokuratora Okręgowego i dnia [...] marca 2010 r. podjęła uchwałę Nr XXXV/251/10 w sprawie wprowadzenia zmian w uchwale Nr XXV/178/09 z dnia [...] marca 2009r. uwzględniającą w całości skargę Prokuratora Okręgowego - Rada uchyliła § 2 pkt 1 i 2 oraz § 3 pkt 2 i 3 zaskarżonej uchwały. Rada postąpiła zatem zgodnie ze stanowiskiem strony skarżącej. W ocenie Sądu postępowanie sądowe w zakresie zgodności z prawem aktu prawa miejscowego zawierającego przepisy powszechnie obowiązujące, który wcześniej wszedł w życie nie staje się bezprzedmiotowe jedynie na skutek późniejszego uchylenia kwestionowanych przepisów. Należy bowiem zważyć, iż w okresie pomiędzy datą wejścia w życie tychże przepisów a datą wejścia w życie aktu uchylającego sporne przepisy, mogły one wywołać określone skutki prawne. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości, iż zaskarżone przepisy w okresie ich obowiązywania wywołały skutki prawne, bowiem na ich podstawie dokonano sprzedaży nieruchomości lokalowych przy zastosowaniu uregulowanych nimi bonifikat. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne zmierzające do badania zgodności z prawem zaskarżonych przepisów powszechnie obowiązujących od daty ich wejścia w życie, nie stało się "bezprzedmiotowym" na skutek uwzględnienia skargi przez Radę Gminy i uchylenia we własnym zakresie zakwestionowanych przez Prokuratora Okręgowego przepisów. W okolicznościach sprawy decydujące znaczenia miało oświadczenie Prokuratora Okręgowego, iż w związku z faktem uwzględnienia przez organ administracji publicznej zarzutów skargi, cofa skargę. Nie ulega wątpliwości, że właśnie ta kwestia w pierwszej kolejności wymagała rozważenia, bowiem skuteczne cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego jako jej dysponenta, prowadzi w konsekwencji do skutku w postaci umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) i "wyprzedza" wniosek organu o umorzenie postępowania. Zgodnie z przepisem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przyznaniem stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzania przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej ( tak też: Romańska Marta, Knysiak-Molczyk Hanna, Woś Tadeusz (redakcja) (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis s. 872). Sąd jest natomiast związany żądaniem strony, jeśli stwierdzi jego dopuszczalność tj. jeżeli cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jedynie w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Wówczas to, w sposób nie budzący wątpliwości, winny zostać przez sąd wykazane przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady związania w tej kwestii stanowiskiem skarżącego i w konsekwencji rozpoznania skargi wbrew jego woli, wyrażonej w złożonym oświadczeniu (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 października 2007r., sygn. akt l OSK 3/07). W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, zaś wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla sądu wiążąca. Mając na uwadze powyższe okoliczności, cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego należy zatem uznać za skuteczne, co zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi obligatoryjną przesłankę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych podwodów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.