II SA/Go 234/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A.M. i A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia: odrzucić skargi. A.M. i A.M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2015 r. wezwano skarżących między innymi do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od przedmiotowej skargi w terminie 7 dni od otrzymania tego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (k. 15 i 17-18 akt sprawy). Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 23 kwietnia 2015r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 22-23 akt sprawy). W dniu 4 maja 2015 r. wpłynął do tut. Sądu wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił przyznania A.M. i A.M. prawa pomocy, podnosząc, iż z uwagi na nieuzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy brak jest możliwości dokonania wszechstronnej analizy sytuacji majątkowej skarżących. Pismem z dnia [...] czerwca 2015r., zakwalifikowanym jako sprzeciw od powyższego orzeczenia, A.M. i A.M. wskazali, iż zwłoka w przekazaniu Sądowi dokumentacji wynikała z trudności w uzyskaniu od pracodawcy wymaganych zaświadczeń o osiąganym wynagrodzeniu. Do sprzeciwu dołączone zostały zaświadczenia o zarobkach A.M. oraz E.M., a także rachunki. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 200 zł oraz ustanowił radcę prawnego, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Zarządzeniem z dnia 11 września 2015r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie 300 zł tytułem wpisu sądowego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało wysłane na adres korespondencyjny podany przez skarżących. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowe nie zostały odebrane, w związku z czym - na podstawie art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zostały przyjęte do akt sądowych ze skutkiem doręczenia w dniu 1 października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako: "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 27 października 2015 r. A.M. i A.M. nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącym w dniu 1 października 2015 roku, zatem należało uznać, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w stosunku do ww. skarżących z dniem 8 października 2015r. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skargi A.M. i A.M. dotknięte są brakami uniemożliwiającymi nadanie im dalszego biegu i nie mogą skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006r., sygn. akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69). Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.