II SA/Go 236/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. – Z. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień co do właściwości rzeczowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. K.C. – Z., reprezentowana przez córkę D.Z. – U., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na "decyzję" Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień co do właściwości rzeczowej i zażądała jej uchylenia. W zaskarżonym piśmie Kolegium podało, że po zapoznaniu się z pismami skarżącej dotyczącymi wniosku o doręczenie córce skarżącej kopii z akt dotyczących skarżącej, a w szczególności z dołączonym do niego odpisem postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] grudnia 2008 r. (sygn. akt III.R.Ns.503/07) oraz pismami Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] grudnia 2008r. ([...]) i z dnia [...] stycznia 2009 r. ([...]), stwierdziło, że nie jest właściwe do rozpatrzenia podniesionych przez skarżącą okoliczności. Zdaniem Kolegium sprawa dotyczy postępowania przed Sądem Rejonowym rozstrzygniętej powołanym wyżej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r., które mogło być zaskarżone przez skarżącą jako pełnomocnika stosownym zażaleniem w terminie 7 dni do Sądu Okręgowego, o czym została pouczona informacją o sposobie i terminie złożenia zażalenia. Wobec powyższego organ stwierdził, że nie posiada uprawnień do nakazania Kierownikowi MOPS udostępnienia skarżącej do wglądu dokumentów związanych z umieszczeniem jej matki K.C. – Z. w domu pomocy społecznej na podstawie postanowienia z dnia [...] czerwca 2008 r. Sądu Rejonowego wydanego na wniosek MOPS. W związku z tym, że skarżąca jest pełnomocnikiem K.C. – Z. w sprawie o sygn. akt III.R.Ns.503/07 posiada uprawnienie do zapoznania się z aktami sprawy sądowej, w skład której wchodzą akta sprawy o przyjęciu jej do domu pomocy społecznej. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie – ewentualnie o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, iż zaskarżone pismo nie stanowi decyzji administracyjnej ani innego aktu prawnego, do których kontroli sądowej powołane są sądy administracyjne. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, zaś § 2 cytowanego powyżej artykułu stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Z powyższego, zamkniętego katalogu spraw wynika, że pismo informacyjne, za jakie należy uznać stanowisko organu w niniejszej sprawie, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Mając powyższe na uwadze tutejszy należy stwierdzić, że zaskarżone pismo nie należy do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Pismo to nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, stanowi jedynie odpowiedź na pisma skarżącej, w których żąda orzeczenia co do meritum w sprawie toczącej się przed sądem powszechnym. Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, iż skarżąca może zwrócić się bezpośrednio do Sądu Rejonowego, gdzie prowadzona była sprawa z wniosku MOPS o przyjęcie jej do domu pomocy społecznej, o udzielenie jej wnioskowanych informacji. Ponadto niezrozumiałym dla Sądu jest stwierdzenie MOPS, iż przedstawione przez skarżącą "pełnomocnictwo nie spełnia wymogów formalnych, a więc nie ma mocy prawnej. Brak jest poświadczenia własnoręczności podpisu osoby udzielającej pełnomocnictwa". Jeśli bowiem pismo (dokument) nie spełnia wymogów formalnych organ winien wezwać do uzupełnienia braków, a z akt nie wynika, aby organ poczynił jakiekolwiek działania w tym kierunku. Ponadto to nie organ I instancji decyduje czy dane pismo spełnia lub nie wymogi odwołania. Robi to organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania. Jednocześnie nie należy tracić z pola widzenia faktu, iż osoby częściowo ubezwłasnowolnione nie są pozbawione możliwości udzielania pełnomocnictwa, należy jednak w takim przypadku badać czy dotyczy to spraw wynikających z czynności prawnych, których może taka osoba dokonywać samodzielnie. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia