II SA/Go 237/14

Dnia 9 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku [...] w przedmiocie nakazu zwrotu kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem oszacowaniem oraz likwidacją pojazdu na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. E.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2013 roku nr. [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten nakazał skarżącej zwrot kwoty 5.605,94 zł tytułem kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem oraz likwidacją pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] na konto Starostwa Powiatowego. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, iż jest matka samotnie wychowująca 6 letnie dziecko, jej zarobki wynoszą 1.600 zł netto miesięcznie, otrzymuje alimenty na córkę w wysokości 450 zł miesięcznie, z tytułu czynszu za mieszkanie ponosi koszty w wysokości 500 zł miesięcznie. Nie ma żadnych oszczędności ani majątku ruchomego czy nieruchomego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego spowoduje pozbawienie jej oraz córki skromnych środków utrzymania, pozbawi możliwości funkcjonowania, co może być trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wprawdzie w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że instytucja wstrzymania wykonania powinna być z dużą ostrożnością stosowana w przypadku decyzji nakładających obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej, gdyż w razie ewentualnego uznania przez sąd takiego rozstrzygnięcia za niezgodne z prawem uiszczone na jej podstawie świadczenie pieniężne może zostać stronie zwrócone, jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy, na obecnym jej etapie, wykonanie wobec skarżącej (która – jak podała – wychowuje samotnie 6 letnią córkę, zaś jej dochody wraz z alimentami wynoszą 2050 zł miesięcznie) zaskarżonej decyzji w drodze egzekucji kwoty ponad 5.600 zł – zanim sąd wypowie się w kwestii jej zgodności z prawem – istotnie może spowodować skutki trudne do odwrócenia dla skarżącej oraz jej córki. Na marginesie należy zaznaczyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a., upadnie ono z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.