II SA/Go 238/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 kwietnia 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2014r. w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 kwietnia 2015 r. M.Z. został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skutecznie M.Z. w dniu 20 kwietnia 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, wymagany wpis nie został przez skarżącego uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to odebrał dorosły domownik skarżącego – G.Z. w dniu 20 kwietnia 2015 r. W świetle art. 72 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, doręczenie skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego należało uznać za skuteczne z dniem 20 kwietnia 2015 r. Od dnia następnego zaczął zatem biec termin, w którym skarżący mógł wywiązać się z nałożonego obowiązku i tym samym umożliwić nadanie skardze dalszego biegu. Jak wynika z dokonanych przez Sąd ustaleń, zakreślony 7-dniowy termin do wpłacenia wymaganej kwoty upłynął bezskutecznie w dniu 27 kwietnia 2015 r. Skarżący nie uiścił wskazanego wpisu sądowego, w konsekwencji czego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.