II SA/Go 24/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A.S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 roku nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji. W skardze zawarła też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia szkody majątkowej i nieodwracalnych skutków w postaci konieczności zamknięcia prowadzonego przez skarżącą przedszkola, utraty pracy przez 9 pracowników, ponadto likwidacja placówki spowoduje utratę przez rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola możliwości zapewnienia opieki przedszkolnej. Do wniosku dołączono podsumowania rozliczeń finansowych przedszkola za 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości a także od innych konsekwencji, jakie się z tym wiążą. Skarżącej nakazano zwrot dotacji w kwocie przekraczającej 12.000 zł. Z załączonych dokumentów wynika, że przychód uzyskiwany przez prowadzone przez skarżącą przedszkole jest w głównej mierze oparty na otrzymywanej dotacji z Urzędu Miasta. Zdaniem Sądu wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota do zapłaty może wskazywać na znaczne trudności w dalszym prowadzeniu działalności w postaci przedszkola. Decydując o wstrzymaniu decyzji Sąd uwzględnił też wskazywane przez skarżącą dalsze konsekwencje związane z zaprzestaniem działalności przedszkola – utrata pracy przez zatrudnione tam osoby jak też konsekwencje dla osób korzystających z placówki. W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie skarżącej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej .