II SA/Go 241/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie anulowania numeru indentyfikacyjnego i wykreślenia wpisu z ewidencji producentów postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2015r. orzekającą o anulowaniu wobec Z.M. numeru identyfikacyjnego i wykreślenia wpisu z ewidencji producentów. W dniu 1 lutego 2016 r. nadana została do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, skarga Z.M. na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...]. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że pierwotnie skarga została wniesiona przez A.Z., który w toku postępowania przed organami administracyjnymi występował w charakterze pełnomocnika Z.M.. W wyniku czynności podjętych przez Sąd ustalono, że skarżący w niniejszej sprawie występuje osobiście (bez pełnomocnika). Jednocześnie Sąd w wyniku podjętych po wpłynięciu do niego w/w skargi czynności ustalił, że decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] przesłano do pełnomocnika strony listem poleconym nr [...] i doręczono dnia 30 grudnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Skargę należy odrzucić. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wniesienie jej w ustawowo określonym terminie, tj. zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Niedochowanie tego warunku, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w/w ustawy obliguje sąd do odrzucenia skargi z uwagi na wniesienie jej "po upływie terminu do jej wniesienia". Oznacza to, że w przypadku, gdy strona skarżącą złoży skargę po upływie terminu do wniesienia skargi, Sąd zobowiązany jest (musi) skargę odrzucić. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) w zw. z art. 83 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Z powyższych zapisów wynika, że stronie niezadowolonej ze sposobu rozstrzygnięcia organu, w określonych prawem przypadkach, przysługuje prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jednakże z prawa tego może skorzystać w określonym przez ustawodawcę czasie, po upływie którego uprawnienie to gaśnie. Prawo do wniesienia skargi powstaje z dniem doręczenia takiego rozstrzygnięcia (decyzji), przy czym trzydziestodniowy termin do jej wniesienia zaczyna swój bieg od dnia następnego po dniu doręczenia tego rozstrzygnięcia. Zgodnie natomiast z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W przypadku wniesienia skargi osobiście do placówki organu, strona może złożyć go w ostatnim dniu terminu. Czynność dokonana w postępowaniu sądowym po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.), co w odniesieniu do skargi oznacza, że nie nadaje jej się biegu i podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu – za pośrednictwem jej pełnomocnika - dnia 30 grudnia 2015r. Termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 31 grudnia 2015 r., i skończył się wraz z upływem dnia 29 stycznia 2016 r. Z adnotacji organu umieszczonej na kopercie, w której przesłano skargę Z.M. wynika, że została ona nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 lutego 2016 r. Oznacza to, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie zaznaczyć należy, że skarżący nie złożył na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.