II SA/Go 242/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. na decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. A.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 5 kwietnia 2011r. (Dz.K. 16/11) poinformowało, iż dnia 22 marca 2011r. do Kolegium wpłynęło odwołanie A.T. na ww. decyzję Starosty, ale nie zostało jeszcze rozpoznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), w razie niedopuszczalności skargę odrzuca się bez merytorycznej oceny jej zasadności. W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym [vide: T. Woś- red., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2005, str. 235]. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wyczerpanie środków należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja, w administracyjnym toku postępowania, została wydana przez organ I instancji. Od decyzji tej, stosownie do treści art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, ze zmianami), przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. jest właściwe miejscowo samorządowe kolegium odwoławcze. Z akt sprawy wynika, że strona skorzystała z tego uprawnienia. Wnosząc w niniejszej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Skarżący winien był bowiem w pierwszej kolejności poczekać na rozpoznanie wniesionego w dniu 22 marca 2011r. do SKO odwołania od zaskarżonej decyzji i ewentualnie dopiero na rozstrzygnięcie organu odwoławczego (SKO) wnieść skargę do sądu administracyjnego. Podsumowując, stwierdzić należy, iż warunkiem koniecznym dopuszczalności skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.