II SA/Go 246/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego - adwokata P.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi D.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r, nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń alimentacyjnych postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz adwokata P.B. wynagrodzenie w kwocie 300 zł (słownie trzysta złotych), powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia [...] marca 2010r., D.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. w przedmiocie ustalenia należności w łącznej kwocie 1.600 zł z tytułu świadczeń wypłaconych uprawnionym osobom z funduszu alimentacyjnego oraz nakazania D.P. zwrotu tejże należności. Wyrokiem z dnia 12 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.P.. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka ze jako pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata P.B.. Następnie, dnia [...] czerwca 2010r., pełnomocnik skarżącego złożył w tutejszym Sądzie wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o niecelowości wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 maja 2010r. Pełnomocnik oświadczył we wniosku, iż przedmiotową opinię przesłał skarżącemu. Ponadto, na wezwanie Sądu, adwokat P.B. złożył dnia 7 lipca 2010r. kserokopię sporządzonej w niniejszej sprawie opinii. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, póz. 1348 ze zm.), sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi czynność objętą postępowaniem przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, za sporządzenie której stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia, stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 6. Mając na względzie, iż stosownie do § 6 pkt 3 rozporządzenia stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł wynosi 600 zł, przyjąć należało, że przysługująca adwokatowi stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 300 zł. Sąd uznał, iż reprezentujący skarżącego pełnomocnik - adwokat P.B., sporządzając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, która została doręczona skarżącemu, wykonał usługę prawną na rzecz skarżącego mieszczącą się w ramach nieopłaconej pomocy prawnej, za którą przysługuje pełnomocnikowi z urzędu prawo do otrzymania stosownego wynagrodzenia. Wobec powyższego Sąd, uwzględniając wniosek pełnomocnika, orzekł jak w sentencji. Dodatkowo, stosownie do treści § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, zasądzone wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o wynagrodzeniu.