II SA/Go 253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G., Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. W dniu 8 marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.G. i Z.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Zaskarżona decyzja organu II instancji została przesłana w osobnych przesyłkach do J.G. oraz Z.G.. Obie przesyłki odebrał Z.G. w dniu 15 stycznia 2016 r. Skargę na powyższą decyzję skarżący złożyli osobiście w siedzibie organu II instancji w dniu 16 lutego 2016 r. Wskazali w niej, że J.G. otrzymała decyzję w dniu 18 stycznia 2016 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie wszystkich jej wymagań formalnych, a w tym czy została wniesiona w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015r. została przesłana na adres skarżących w dwóch odrębnych przesyłkach, adresowanych osobno do J.G. oraz osobno do Z.G.. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek, znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy, przesyłkę adresowaną do J.G. odebrał w dniu 15 stycznia 2016 r. (piątek) – w ramach doręczenia zastępczego uregulowanego w art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) – jej mąż Z.G.. Zgodnie z powyższym przepisem w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Należy zatem przyjąć, że datą skutecznego doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r. był dzień 15 stycznia 2016r. Natomiast przesyłkę adresowaną do Z.G. skarżący odebrał osobiście w dniu 15 stycznia 2016 r. w placówce pocztowej. Od dnia następnego, tj. od dnia 16 stycznia 2016 r. rozpoczął zatem bieg 30-dniowy termin do złożenia skargi zarówno przez J.G., jak i Z.G.. Termin ten upłynął z dniem 15 lutego 2016 r. (poniedziałek). Skarga została złożona osobiście przez skarżących w siedzibie organu II instancji w dniu 16 lutego 2016 r., a więc już po upływie ustawowo określonego terminu do wniesienia skargi. W świetle dokonanych przez Sąd na podstawie akt administracyjnych ustaleń, nie znajduje uzasadnienia twierdzenie skarżących, jakoby J.G. otrzymała zaskarżoną decyzję dopiero w dniu 18 stycznia 2016 r. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzeczono jak w sentencji.