II SA/Go 254/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w [...] na niewykonanie przez Prezydenta Miasta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt II SA/Go 42/24 postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej [...] sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt II SA/Go 42/24, po rozpoznaniu skargi [...] sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w [...], uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]z dnia [...] sierpnia 2023 r. nr [...]oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 250 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten jest prawomocny od dnia 14 listopada 2024 r. W dniu 15 kwietnia 2025 r. wpłynęła do Sądu skarga [...] sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w [...] na niewykonanie powyższego wyroku przez Prezydenta Miasta [...]. Strona skarżąca zarzuciła, że organ nie wykonał wyroku w przewidzianym prawem czasie i w wymaganym zakresie. Wskazała, że prawomocne orzeczenie wraz z aktami sprawy zostało doręczone organowi najpóźniej w grudniu 2024 r., tymczasem przez wiele tygodni organ pozostawał bierny. Dopiero [...] lutego 2025 r. Prezydent Miasta wydał decyzję, która miała wykonywać ww. wyrok WSA, a w rzeczywistości decyzja ta okazała się pozornym działaniem organu, gdyż jej rozstrzygnięcie niemal w całości powielało rozstrzygnięcie uprzednio uchylone wyrokiem Sądu. Od decyzji tej strona wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] marca 2025 r. uchyliło decyzję organu I instancji z [...] lutego 2025 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, że Prezydent Miasta nie dopełnił obowiązków przy ponownym rozpoznaniu sprawy, w szczególności nie uzasadnił należycie swojego rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Sprawa po raz kolejny wróciła zatem do organu I instancji w kwietniu 2025 r. - pół roku od wydania wyroku przez WSA sprawa nadal nie została załatwiona merytorycznie. Organ co prawda podejmował pewne czynności, lecz czynności te miały charakter pozorny i nie doprowadziły do załatwienia sprawy zgodnie z wyrokiem. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powołanej regulacji wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. Tym samym wyłączona została możliwość wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję lub oddalającego skargę. W niniejszej sprawie [...] sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w [...] wniosła skargę na niewykonanie wyroku Sądu z dnia 18 września 2024 r., którym uchylona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2023 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2022 r. w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie tablicy reklamowej w pasie drogowym. Oznacza to, że wniesiona skarga nie odnosi się do sytuacji, w której organ nie wykonuje wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Mając na uwadze treść art. 154 § 1 p.p.s.a. należało uznać, że skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę, który zapadł w sprawie innej niż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest niedopuszczalna. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, postanowiono jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (punkt 2 sentencji).