II SA/Go 261/17

Dnia 26 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G.P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził uchybienie przez G.P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego. Na powyższe postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł G.P., kwestionując jego zasadność. Jednocześnie skarżący przedstawił dowody potwierdzające złożenie odwołania w terminie. Po otrzymaniu skargi, postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa działając w oparciu o treść art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – "p.p.s.a.", uwzględnił w całości skargę G.P. i uchylił zaskarżone postanowienie. Skarżący nie zaskarżył postanowienia z dnia [...] marca 2017r. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 100zł, a wezwany do podania aktualnego stanowiska – pod rygorem uznania, że skargę podtrzymuje, nie odpowiedział (zarządzenie z dnia 13 kwietnia 2017r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli zastosowanie przez ten organ tzw. instytucji autokontroli (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437). Skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono, z przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. instytucji autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie sądowe bezprzedmiotowym z uwagi na to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu, z uwagi na uwzględnienie przez organ we własnym zakresie skargi w całości, brak było podstaw do tego, aby niniejsze postępowanie sądowe nadal się toczyło. W świetle powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei zawarte w pkt 2 sentencji rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w treści art. 201 § 1 p.p.s.a. W myśl tego przepisu zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu m.in. w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie.