II SA/Go 262/10
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-12-05
Skład orzekający: Jacek Jaśkiewicz, Aleksandra Wieczorek, Grażyna Staniszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wykładnię wyroku sądu administracyjnego może służyć do kwestionowania oceny dowodów dokonanej przez sąd w innej, odrębnej sprawie?Ratio decidendi
Wniosek o wykładnię wyroku sądu administracyjnego, oparty na art. 158 PPSA, może być uwzględniony jedynie w przypadku, gdy treść wyroku jest niejasna i budzi wątpliwości co do rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania. Nie może on służyć do polemiki ze stanowiskiem sądu, zmiany rozstrzygnięcia, uzupełniania orzeczenia ani do wyjaśniania rozbieżności w ocenie dowodów dokonanej przez sąd w dwóch różnych sprawach. Wątpliwości muszą być ściśle związane z wyrokiem wydanym w danej sprawie.Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r. (sygn. akt II SA/Go 262/10), który oddalił jej skargę na decyzję o odmowie przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Strona domagała się wyjaśnienia, czy dokument z innej sprawy (sygn. akt II SA/Go 988/09) był załączony do akt sprawy, wskazując na rozbieżności w ocenie dowodów dotyczących użytkowania gruntów między tymi dwoma orzeczeniami.Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 maja 2010r. sygn. akt II SA/Go 262/10 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku.
Wyrokiem z dnia 20 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] marca 2009r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.
W związku ze złożonym przez B.M.-S. wnioskiem o dokonanie wykładni powyższego wyroku, postanowieniem z dnia [...] lipca 2010r. tutejszy Sąd odmówił rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku.
Pismem z dnia [...] listopada 2012r. skarżący, powołując się na dyspozycję art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrócił się do Sądu zkolejnym wnioskiem o dokonanie wykładni wyroku z dnia 20 maja 2010r., żądając w nim rozstrzygnięcia "wątpliwości, czy dokument" tj. wyrok Sądu z dnia 11 marca 2010r. (sygn. akt II SA/Go 988/09) był załączony do akt niniejszej sprawy, stosownie do art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając wniosek B.M.-S. podniósł, iż według ustaleń Sądu wskazanych w wyroku z dnia 10 marca 2010r. w sprawie dotyczącej odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005, skarżący dnia [...] marca 2005 roku miał "na działkach nieużytek", natomiast w wyroku z dnia 20 maja 2010r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 262/10 dotyczącej przyznania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego na rok 2005 na tych samych działkach były "trawy na gruncie ornym i trwałe użytki zielone".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do dyspozycji przepisu art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przy czym podkreślić należy, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Wykładnia wyroku nie może także prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia. Przyjmuje się nadto, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 ppsa jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku nie może mieć na celu udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005r., sygn. akt OZ 1312/04, z dnia 5 kwietnia 2005r., sygn. akt OZ 1226/04, z dnia 16 stycznia 2008r., sygn. akt I OZ 1011/77).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż będący przedmiotem rozpoznania wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i tym samym zasadna jest odmowa rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku z dnia 20 maja 2010r. Stwierdzić bowiem należy, iż uwaga zgłoszona przez B.M.-S. nie jest w istocie wątpliwością, o której mowa w art. 158 ppsa dotyczącą treści orzeczenia (czy też jego uzasadnienia), lecz stwierdzeniem odmienności w ocenie dowodów dokonanych przez Sąd w dwóch, różnych sprawach. W tym miejscu należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, że wątpliwości co do treści wyroku, uzasadniające potrzebę dokonania jego wykładni, muszą być ściśle związane z wyrokiem wydanym w danej sprawie, a nie z szerszym kontekstem wynikającym z innych orzeczeń, podjętych w odrębnych sprawach (por. postanowienie z dnia 23 września 2008r., sygn. akt I OZ 698/08).
Uznając, iż żądanie B.M.-S. wykracza poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku, zaś sformułowania zawarte zarówno w wyroku, jak i jego uzasadnieniu są jednoznaczne i nie wywołują wątpliwości co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego, na kwestię wykonania wyroku, czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło