II SA/Go 263/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi E.S. na zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia skarżącej w pełnieniu obowiązków Dyrektora Szkoły Podstawowej I. uchyla zaskarżone zarządzenie Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], II. stwierdza, że zaskarżone zarządzenie nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącej E.S. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zarządzeniem nr [...] Wójt Gminy działając na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. nr 97 poz. 674 ze zm.) zawiesił E.S. w pełnieniu obowiązków Dyrektora Szkoły Podstawowej. W uzasadnieniu zarządzenia organ wskazał, iż zarządzeniem nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. odwołał E.S. ze stanowiska Dyrektora Szkoły Podstawowej bez zachowania okresu wypowiedzenia, z jednoczesnym pozostawieniem na stanowisku nauczyciela. Podstawę odwołania stanowił przepis art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U., nr 256 poz. 2572 ze zm.). Wyrokiem z dnia 21 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. stwierdził nieważność tego zarządzenia i orzekł, że nie podlega ono wykonaniu. Zgodnie natomiast z art. 83 ust. 1 Karty Nauczyciela dyrektor szkoły może zawiesić w pełnieniu obowiązków nauczyciela, a organ prowadzący szkołę – dyrektora szkoły, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub złożono wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli ze względu na powagę i wiarygodność wysuniętych zarzutów celowe jest odsunięcie nauczyciela od wykonywania obowiązków w szkole. W sprawach niecierpiących zwłoki nauczyciel i dyrektor szkoły może być zawieszony przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że w obecnej chwili trwa postępowanie wyjaśniające dotyczące nieprawidłowości stwierdzonych w roku szkolnym 2010/2011. Z uwagi na te okoliczności, konieczne jest przeprowadzenie postępowania dyscyplinarnego, zaś w celu prawidłowego wyjaśnienia ujawnionych nieprawidłowości konieczne jest odsunięcie E.S. od pełnienia obowiązków dyrektora szkoły. Zdaniem organu w sprawie zaistniał wypadek niecierpiący zwłoki, dający możliwość zawieszenia dyrektora przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego. Zarządzenie doręczono stronie dnia 31 stycznia 2011 r. Skarżąca wniosła do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wskazując, iż zarządzenie nr [...] r. rażąco narusza, wskazany jako jego podstawa prawna, przepis art. 83 ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela. Podkreśliła, iż organ nie wykazał, aby w sprawie zachodziły okoliczności niecierpiące zwłoki. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ wskazał (pismo z dnia [...] marca 2011 r.), iż tryb postępowania dyscyplinarnego określa dokładnie, wydane na podstawie art. 85 Karty Nauczyciela, rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego. Zgodnie z § 23 tego rozporządzenia, w przypadku decyzji o zawieszeniu w pełnieniu obowiązków nauczyciela, przysługuje prawo odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia. Odpowiedź organu doręczono stronie (za pośrednictwem jej pełnomocnika) dnia 25 marca 2011 r. E.S., reprezentowana przez adwokata S.Ż., wniosła w dniu 4 kwietnia 2011r. (data nadania) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższe zarządzenie, zarzucając, iż wydane zostało z naruszeniem art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, przy czym naruszenie to polega na zawieszeniu skarżącej w pełnieniu obowiązków dyrektora szkoły pomimo niewystąpienia przesłanek wskazanych w tym przepisie. Mając na uwadze powyższe, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia, orzeczenie, że nie podlega ono wykonaniu oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie, odnosząc się do treści pisma organu z dnia [...] marca 2011 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, iż rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U. nr 15 poz. 64 ) zostało uchylone z dniem 7 października 2000 r. i brak jest obecnie przepisów szczególnych w tym zakresie, co uzasadnia wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i wystąpienie z niniejszą skargą. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym zarządzeniu. Jednocześnie powołując się na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2002 r. sygn. akt III APo 15/01, zgodnie z którym nie można przyjąć, że rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego (Dz. U. nr 15 poz. 64 ) przestało obowiązywać wskazał, iż w jego ocenie, sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawie. W piśmie z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej, odnosząc się do odpowiedzi na skargę Wójta, podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a zatem sprawdzenie czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń w zakresie obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami ) - zwanej dalej "ppsa", sąd uwzględniając skargę uchyla zaskarżoną decyzję organu administracji publicznej jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie prawa materialnego, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 ppsa, może polegać na błędnej wykładni, czyli wadliwej interpretacji treści normy prawnej, bądź na niewłaściwym jego zastosowaniu, czyli podciągnięciu ustalonego stanu faktycznego pod hipotezę niewłaściwego przepisu (błąd w subsumpcji). Naruszenie prawa materialnego będące następstwem błędnej jego wykładni można określić jako nadanie innego znaczenia treści zastosowanego przepisu, zatem polega na mylnym zrozumieniu poszczególnego zwrotu lub treści i tym samym znaczenia przepisu lub też tylko terminu występującego w jego treści. Nieprawidłowe odczytanie treści normy prawnej może być także wynikiem niezrozumienia bądź nieprawidłowego zrozumienia intencji ustawodawcy. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 133 ppsa podstawą wyrokowania sądu administracyjnego są akta sprawy. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres takich spraw enumeratywnie wymienia przepis art. 3 § 2 i 3 powołanej ustawy, który określa akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Zdaniem Sądu zawieszenie dyrektora szkoły na podstawie art. 83 ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 roku Karta Nauczyciela ( Dz. U. z 2003 roku nr 118 poz. 112 ze zm.), jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Fakt, iż ustawodawca wprost nie wskazał w art.83 Karty Nauczyciela, na podstawie którego Wójt Gminy wydał swoje zarządzenie, w jakiej formie organ prowadzący -w tym wypadku Wójt- podejmuje wskazane w tych przepisach czynności, w ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, iż tą formą jest właśnie zarządzenie. Zauważyć należy, iż Wójt określając podjętą przez siebie czynność nie miał wątpliwości, iż jest to właśnie zarządzenie. W wyroku z dnia 30 czerwca 2004 roku w sprawie o sygn. akt OSK 439/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zarządzenia obok decyzji administracyjnych są prawną formą , w jakiej wójt może podejmować władcze rozstrzygnięcia i że skoro art. 38 ustawy o systemie oświaty nie wskazuje formy dla odwołania dyrektora szkoły, oznacza to, że następuje ono w formie zarządzenia wójta (publikowane: OwSS 2005/3/69; Lex nr 150205). Pogląd ten Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie w całości podziela, uznając iż ma on zastosowanie także do czynności podejmowanych na podstawie art. 83 Karty Nauczyciela. W uchwale z dnia 16 grudnia 1996 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt OPS 6/96 stwierdził, że powierzenie stanowiska dyrektora szkoły jak i jego odwołanie należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu zadań publicznych. W ocenie Sądu, jak powiedziano, również zawieszenie dyrektora szkoły na podstawie art. 83 ust.1 ustawy Karta Nauczyciela jest sprawą z zakresu administracji publicznej ( por. wyroki WSA w Kielcach z dnia 3 lutego 2006 roku sygn. akt II SA/Ke 1039/05 oraz WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 21 października 2010 roku. sygn. akt II SA/Go 371/10). Zarządzeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 roku Wójt Gminy, jako organ prowadzący szkołę zawiesił w czynnościach Dyrektora Szkoły Podstawowej E.S.. Zarządzenie to zostało wydane na podstawie przepisu art. 83 ust. 1 Karty Nauczyciela. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu pomiędzy stronami stała się prawidłowość trybu właściwego dla rozpatrzenia odwołania od tego zarządzenia. Odpowiedzialność dyscyplinarną nauczycieli regulują przepisy Rozdziału 10 ustawy Karta Nauczyciela. Jednak uregulowania zawarte w art. 75-85 Karty Nauczyciela, stanowią jedynie ogólne zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej nauczyciela. Sam ustawodawca uznał je za niewystarczające, skoro szczegółowe kompetencje co do postępowania dyscyplinarnego przekazał w delegacji ustawowej dla właściwego ministra. Podkreślenia wymaga, że zakresem rozporządzenie jakie powinno być wydane w oparciu o delegację ustawową z art. 85 Karty Nauczyciela jest określać skład i właściwość komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli, zasady i tryb ich powoływania, wyznaczania składów orzekających, powoływania rzeczników dyscyplinarnych i obrońców oraz tryb postępowania dyscyplinarnego i wykonywania kar dyscyplinarnych i ich zatarcia. Na podstawie powyższej delegacji ustawowej Minister Edukacji Narodowej wydał rozporządzenie z dnia 22 stycznia 1998 roku - w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego ( Dz.U. z 1998 roku, nr 15, poz. 64 ). Ustawa z dnia 18 lutego 2000 roku o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. nr 19, poz. 239 ) wprowadziła nowelizację także zasad postępowania dyscyplinarnego w szczególności art. 77ust. 5. Dla rozpatrywanej sprawy istotne znaczenie przypisać należy jednak dyspozycji zawartej w art. 16 ustawy zmieniającej, że do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie, o której mowa w art. 1, zachowują moc dotychczasowe przepisy wykonawcze w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W ocenie Sądu, treść przepisu art. 16 ustawy zmieniającej jest jednoznaczna i z niego wynika bezspornie, że wyznaczony termin obwiązywania dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie Karty Nauczyciela upłynął z dniem 6 października 2000 roku. Oznacza to, że z tym dniem utraciły moc wszystkie dotychczasowe akty prawne wykonawcze wydane na podstawie przepisów ustawy Karta Nauczyciela, w tym także rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 roku w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli i trybu postępowania dyscyplinarnego. Podkreślić należy, że ustawa - Karta Nauczyciela jest wymieniona w art. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 roku i do niej jako całości odsyła art. 16 ustawy nowelizacyjnej. W tym zakresie odnieść się wypada do § 32 ust. 2 i 3 załącznika Zasady techniki prawodawczej do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, póz. 908). Stosownie do § 32 ust. 2, jeżeli zmienia się treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego albo zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczyni lub wytyczne dotyczące treści tego aktu, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego. W myśl § 32 ust. 3, jeżeli zmiana treści przepisu upoważniającego polega na tym, że zmienia się organ upoważniony do wydania aktu wykonawczego, przyjmuje się, że taki akt zachowuje moc obowiązującą; w takim przypadku organem upoważnionym do zmiany lub uchylenia aktu wykonawczego wydanego na podstawie zmienionego przepisu upoważniającego jest organ wskazany w zmienionym upoważnieniu. Zauważyć trzeba, że § 32 nie ma charakteru normatywnego, lecz wyłącznie informacyjny (zob. wyroki Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2007 roku w spr. II FSK 1421/06, LEX nr 314979 i w spr. II FSK 1422/06, CBOSA, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2006 roku w spr. III SA/Wa 935/05, LEX nr 197585). W tym znaczeniu § 32 jest stosowany tylko wówczas, gdy brak jest wyraźnej normy prawnej wypowiadającej się o mocy obowiązującej aktu wykonawczego. Taka sytuacja nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, gdyż art. 16 ustawy zmieniającej z dnia 18 lutego 2000 roku wskazuje w sposób wyraźny i jednoznaczny przedział czasowy zachowania mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie Karty Nauczyciela. Z chwilą końcowego upływu wyznaczonego przez art. 16 terminu tracą moc dotychczasowe przepisy wykonawcze ( podobnie orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Warszawie z dnia 25 listopada 2010 roku w spr. VIII SAB/Wa 37/10 oraz Lublinie z dnia 2 grudnia 2010 roku w spr. III SA/Lu 365/10 i Sądów Apelacyjnych w Poznaniu z dnia 24 września 2009 roku w spr. III APa 13/09 oraz Lublinie z dnia 28 lipca 2010 roku w spr. III APo 2/10 ). Sądowi znany jest odmienny pogląd Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2002 roku w spr. III APo 15/0, którego z przyczyn wyżej podanych nie podziela oraz treść uchwały Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2011 roku w spr. III PZP 1/11, której uzasadnienie nie zostało jednak opublikowane do dnia wyrokowania w przedmiotowej sprawie.. Skoro zatem Minister Edukacji Narodowej, do czasu wyrokowania w przedmiotowej sprawie nie wydał przepisów wykonawczych zgodnie z poleceniem zawartym w art. 85 Karty Nauczyciela, zaś wcześniejsze rozporządzenie regulujące kwestię komisji dyscyplinarnych i tym postępowania dyscyplinarnego utraciło moc, właściwym do rozpoznania sprawy administracyjnej jest Wojewódzki Sad Administracyjny zgodnie z tym co wyżej powiedziano. Kolejną kwestią, która wymagała rozważenia w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy wydanie zarządzenia przez Wójta Gminy o zawieszeniu E.S. na stanowisku dyrektora Szkoły Podstawowej w trybie art. 83 ust. 1 Karty Nauczyciela miało uzasadnione podstawy. E.S., w piśmie z dnia 16 lutego 2011 roku, na podstawie art. 52 § 3 ppsa wezwała Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie zarządzenia nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 roku zawieszającego ją z dniem [...] stycznia 2011 roku w pełnieniu obowiązków Dyrektora Szkoły Podstawowej. Wójt w piśmie z dnia [...] marca 2011 roku, w odpowiedzi na powyższe wezwanie zacytował przepis art. 83 Karty Nauczyciela oraz udzielił pouczenia co do trybu wniesienia odwołania od zarządzenia. Zgodnie z przepisem art. 83 ust 1 powołanej wyżej ustawy organ prowadzący szkołę – może zawiesić w pełnieniu obowiązków dyrektora szkoły, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub złożono wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, jeżeli ze względu na powagę i wiarygodność wysuniętych zarzutów celowe jest odsunięcie nauczyciela od wykonywania obowiązków w szkole. W sprawach niecierpiących zwłoki nauczyciel i dyrektor szkoły może być zawieszony przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego. Cytowany wyżej przepis przewiduje zatem możliwość odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego, tylko wtedy gdy zaistnieje przypadek niecierpiący zwłoki. Uwzględniając zatem treść przepisu stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego zarządzenia, należy określić czy przyczyna zawieszenia E.S. na stanowisku dyrektora szkoły mieści się w pojęciu przypadku niecierpiącego zwłoki, o którym stanowi przytoczony wyżej artykuł. Jako podstawę faktyczną dla podjęcia zaskarżonego zarządzenia Wójt wskazał ustalenia, iż ; 1) na skutek inwentaryzacji ustalono, że sprzęt ( m.in. sprzęt komputerowy, oprogramowanie, tablice, naczynia) nie wpisany do księgi inwentarzowej; 2) w lutym 2008 r. Szkoła Podstawowa zawarła umowę pożyczki ze środków pochodzących z Zakładowego Funduszu Mieszkaniowego ze S.P., która nie była pracownikiem szkoły; 3) brakuje dokumentacji dotyczącej Zakładowego Funduszu Socjalnego do czerwca 2008 r; 4) nieczystości płynne są wypompowywane na boisko. W celu wyjaśnienia ujawnionych okoliczności koniecznym stało się, w ocenie Wójta, odsunięcie E.S. od pełnienia obowiązków dyrektora szkoły. Wymienione w ustawie pojęcie "przypadku niecierpiącego zwłoki" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, wiążącym się z czymś nadzwyczajnym i przede wszystkim nagłym. Z całą pewnością nie dotyczy ono negatywnej oceny pracy i negatywnej oceny wykonywanych zadań przez dyrektora. Zdaniem Sądu "przypadek niecierpiacy zwłoki’’ odnosi się do uchybień, które mogą stać się podstawą do wszczęcia postępowania karnego lub dyscyplinarnego. Okoliczności powołane w zarządzeniu mogą stanowić podstawę do odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań jak również wszczęcia przeciwko niemu jednego ze wskazanych postępowań. W ocenie Sądu zawieszenie dyrektora szkoły, w trybie zastosowanym w rozpoznawanej sprawie, winno mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy dalsze kierowanie placówką oświatową przez nauczyciela może spowodować zagrożenie interesu publicznego czy destabilizację funkcjonowania szkoły zatem musi mieć taką postać, iż uniemożliwiają nauczycielowi dalsze sprawowanie funkcji kierowniczej. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie została wykazana przez Wójta. Zarzuty postawione skarżącej, dotyczą w istocie kwestii negatywnej oceny wykonywania przez E.S. zadań związanych z wykonywaną przez nią funkcją i nie mają one jednak charakteru sprawy niecierpiącej zwłoki, co nie stwarza podstawy do jej zawieszenia w trybie określonym w zaskarżonym zarządzeniu. Na tle rozpatrywanego przypadku Sąd zwrócił uwagę, że do czasu wyrokowania, pomimo upływu ośmiu miesięcy od daty wydania zarządzenia, postępowanie karne bądź dyscyplinarne wobec skarżącej nie zostało wszczęte. W ocenie Sądu Wójt Gminy w zaskarżonym zarządzeniu nie wykazał i nie uzasadnił w należyty sposób, aby w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności kwalifikowane jako " sprawa niecierpiąca zwłoki ", uzasadniające zawieszenie E.S. w wykonywaniu funkcji dyrektora szkoły i to przed złożeniem wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i tym samym przekroczył granicę uznania administracyjnego określoną w ww. przepisie. W istniejącym stanie rzeczy, Sąd z powołaniem się na przepis art. 147 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 6 i art. 152 ppsa, uchylił zaskarżone zarządzenie. Jako o wstrzymaniu zaskarżonego zarządzenia Sąd orzekł zgodnie z przepisem art. 152 ppsa, zaś o kosztach postępowania zgodnie z art. 200 ppsa.