II SA/Go 266/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skargą z dnia [...] kwietnia 2011 r. G Sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2010 r., którą cofnięto rejestrację automatu do gier o niskich wygranych. W przedmiotowej skardze, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w przypadku cofnięcia poświadczenia rejestracyjnego automatu objętego wyżej wymienionym postanowieniem zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub jego wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne, bowiem bez ważnego poświadczenia rejestracji automatu nie można włączyć go do obrotu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podał, iż zgodnie z danymi zawartymi w ogólnopolskim systemie K, Spółka G użytkuje w chwili obecnej 1621 automatów o niskich wygranych w całej Polsce, w tym 123 na obszarze województwa. Dodatkowo Spółka posiada 1891 automatów w statusie "zawieszony w magazynie", a więc automatów, które w każdym momencie mogą być wstawione do dowolnego z punktów gier należących do Spółki, w tym w miejsce spornego automatu. W związku z powyższym zdaniem organu brak jest realnych podstaw do zaistnienia znacznej szkody, gdyż w miejsce spornego automatu Spółka może natychmiast uruchomić jeden z ponad 1800 innych posiadanych automatów. Ponadto utrata przychodów z jednego automatu (w przypadku nie wstawienia innego w jego miejsce) nie może spowodować utraty znacznej części przychodów, wobec faktu dalszego funkcjonowania ponad 1600 innych automatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, załatwiony odmownie przez organ administracji publicznej może być ponowiony do sądu administracyjnego. Podstawą prawną takiego wniosku jest art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.), z którego treści wynika, iż sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć należy, iż chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jednocześnie podkreślić trzeba, iż przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338), bowiem wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie posiada atrybutu wykonalności, tj, nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie (w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji) stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Wywołuje ono jedynie skutki procesowe a nie materialnoprawne. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, po myśli przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.