II SA/Go 267/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] marca 2012r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] informujące skarżącą o pozostawieniu pisma strony z dnia [...] grudnia 2011 r. bez rozpoznania z powodu braku jego uzupełnienia, mimo wezwania organu. W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, iż pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. D.B. zwróciła się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w obrębie pisma z dnia [...] października 2011 r., nr [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Kolegium wezwało D.B. do sprecyzowania zakresu żądania wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na powyższe pismo, D.B. nie sprecyzowała zakresu swojego żądania, jedynie wdała się w polemikę z pismem Kolegium z dnia [...] stycznia 2012 r. Kolegium podkreśliło, że zaskarżone przez stronę pismo z dnia [...] lutego 2012 r. ma jedynie charakter wyjaśniająco-informacyjny i nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, iż przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. wydane na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej jako "k.p.a.", w przedmiocie pozostawienia podania D.B. bez rozpoznania. W orzecznictwie administracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym zastosowanie trybu pozostawienia pisma bez rozpoznania nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej ani postanowienia, gdyż nie kończy ono danej sprawy, która w istocie nawet się nie rozpoczęła. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę (por. wyrok NSA z dnia 5 września 2000 r., sygn. akt I SA 1233/99, Lex nr 55761, postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 244/00, Lex nr 75536). Sądy administracyjne podkreślają również, że zastosowanie trybu określonego w art. 64 § 2 k.p.a. powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów i nie może zmierzać do merytorycznej oceny przedstawionego wniosku oraz jego załączników (por. wyrok z dnia 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997 r., nr 3, poz. 114). Wskazać również należy, że ramy kognicji sądu administracyjnego wyznacza treść art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej jako "p.p.s.a." który to przepis stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powyższego wynika, że w przedmiotowym katalogu spraw nie mieści się czynność przewidziana w art. 64 k.p.a. Nie dotyczy ona bowiem uprawnień i obowiązków strony wynikających z przepisów prawa materialnego. W konsekwencji, skargę D.B. jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.