II SA/Go 269/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2013r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego z upoważnienia Burmistrza, z dnia [...] grudnia 2012r., którą organ przyznał W.Ł. zasiłek pielęgnacyjny osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w kwocie 153 zł miesięcznie na okres od [...] listopada 2012r. do [...] września 2014r. Decyzję organu odwoławczego odebrał mąż W.Ł. F.Ł. w dniu 17 stycznia 2013r. Skargę na decyzję SKO z dnia [...] stycznia 2013r. W.Ł. złożyła osobiście w siedzibie organu w dniu 22 lutego 2013r. Skarga ta, wraz z aktami sprawy, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 25 marca 2013r. Wraz ze skargą W.Ł. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uzasadniając go ciężką grypą, na którą chorowała od dnia [...] stycznia 2013r. oraz przyjęciem do szpitala w dniu [...] stycznia 2013r. Pismem sądowym z dnia 12 kwietnia 2013r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania wskazanych we wniosku okoliczności, uniemożliwiających wniesienie skargi w ustawowym terminie, w szczególności poprzez przesłanie dokumentów, z których wynikałby czasokres przebywania skarżącej w szpitalu, pod rygorem rozpatrzenia wniosku jedynie w oparciu o jego treść. Wezwanie powyższe, odebrane w dniu 15 kwietnia 2013r. przez męża skarżącej, pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. nie uwzględnił wniosku W.Ł. i postanowieniem z dnia 23 maja 2013r., sygn. akt II SA/Go 269/13, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało przez W.Ł. zaskarżone, w związku z czym stało się prawomocne z dniem 8 czerwca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi, konieczne jest sprawdzenie, czy spełnia ona wszelkie wymogi formalne, w tym, czy została wniesiona w terminie wskazanym przez ustawę z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż zaskarżona przez W.Ł. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2013r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 17 stycznia 2013r., a więc termin do jej zaskarżenia upłynął z dniem 18 lutego 2013r. Skarżąca osobiście złożyła skargę w siedzibie organu w dniu 22 lutego 2013r., a więc bez wątpienia już po upływie określonego przez ustawę terminu. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia, który został rozpoznany negatywnie przez Sąd postanowieniem z dnia 23 maja 2013r., sygn. akt II SA/Go 269/13. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 31 maja 2013r., o czym świadczy jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zostało przez W.Ł. zaskarżone, należy więc przyjąć, że zgodziła się z ustaleniami dokonanymi przez Sąd. Uprawomocnienie się z dniem 8 czerwca 2013r. postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka zaskarżenia, jako wniesionego po upływie terminu określonego przez p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.