II SA/Go 27/12

Dnia 31 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.W. i A.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W.W. i A.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2011 roku nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy zarządzenia doręczono skarżącym dnia 23 stycznia 2012 r. Dnia [...] stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący złożyli pisemne oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi, przy czym brak jest podstaw do uznania tego oświadczenia za pozbawione skuteczności. Sąd nie dopatrzył się również przesłanek do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Nie zachodzi bowiem niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa. Jednocześnie odstąpiono od wyciągania konsekwencji prawnych z faktu nieuiszczenia przez skarżących wpisu sądowego, do czego zostali oni wezwani. W stwierdzonym stanie faktycznym i prawnym byłoby to niezasadne, skoro Sąd zobligowany jest do umorzenia postępowania, z uwagi na cofnięcie przez skarżących wniesionej skargi. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.