II SA/Go 274/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] grudnia 2014r. w przedmiocie cofnięcia A.F. uprawnień do kierowania pojazdami wg kat. B do czasu wykazania się brakiem przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Na powyższą decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł A.F., zawierając jednocześnie w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec braku uzasadnienia złożonego wniosku, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2015r., skarżący został wezwany do wykazania w terminie siedmiu dni, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, pod rygorem rozpatrzenia wniosku w oparciu o okoliczności wynikające z akt sprawy. W piśmie z dnia [...] lipca 2015r. A.F. oświadczył, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie życia jego rodziny, bowiem wiązać się będzie z brakiem możliwości dojazdów skarżącego do rozpoczynającej się w godzinach wieczornych pracy. Ponadto, z uwagi na nieposiadanie przez żonę wnioskodawcy uprawnień do kierowania pojazdami, utrudnione będzie ich przemieszczanie się. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonych powyżej regulacji wynika, że - co do zasady - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części stanowi odstępstwo od tej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek, których istnienie musi wykazać wnioskodawca. Podkreślenia wymaga, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei o trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W rozpatrywanej sprawie stwierdzić należy, że A.F. nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami wiąże się z pewnymi uciążliwościami, na które zwraca uwagę skarżący, a które można ogólnie scharakteryzować, jako utratę możliwości niezależnego i samodzielnego przemieszczania się za pomocą pojazdów mechanicznych w celu realizacji codziennych potrzeb (np. do pracy). Uciążliwości te wiążą się zasadniczo z koniecznością korzystania z komunikacji zastępczej, pomocy rodziny czy znajomych lub z koniecznością przejścia określonego odcinka trasy. Są to jednakże normalne następstwa utraty uprawnień do kierowania pojazdami, które nie wpisują się w którąkolwiek z przesłanek, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie wykazał natomiast, aby w jego przypadku utrata uprawnień do kierowania pojazdami przekraczała powyższe normalne następstwa w stopniu pozwalającym uznać zaistnienie którejkolwiek z nieodzownych przesłanek. Mając na uwadze podniesione okoliczności, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.