II SA/Go 277/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant asystent sędziego Agnieszka Lasecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009r. sprawy ze skargi S.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącej S.C. kwotę 337 zł (trzysta trzydzieści siedem zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dnia [...] czerwca 2008r. S.C. złożyła do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Do wniosku został dołączony między innymi akt notarialny z dnia [...] marca 1988r. (Repertorium A numer: [...]) - umowa majątkowa małżeńska. W dniu [...] sierpnia 2008r. w Biurze Powiatowym ARiMR odbyła się rozprawa administracyjna małżonków S.C. i A.C. z pracownikami Biura Powiatowego, na której wyjaśniano tryb przyznawania rent strukturalnych. Organ wskazał, iż stronom został zinterpretowany m.in. § 5 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty Strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. Nr 109, poz. 750 ze zm.), w którym ustawodawca wskazał, że jeżeli rolnik pozostaje w związku małżeńskim, a warunki do przyznania renty spełniają oboje małżonkowie to rentę przyznaje się jednemu z nich. Z kolei strony stanęły na stanowisku, iż renta strukturalna należy się każdemu z osobna, gdyż pomiędzy nimi istnieje rozdzielność majątkowa, każdy z nich odrębnie nabywał grunty, posiadają osobne numery identyfikacyjne gospodarstwa a zgodnie z § 4 rozporządzenia, każdy z nich spełnia warunki do otrzymania renty strukturalnej i każdemu z nich niezależnie taka renta przysługuje. Dodatkowo organ poinformował wnioskodawców, iż zgodnie z zapisem w § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia warunek przekazania gospodarstwa uważa się za spełniony, jeżeli rolnik, który chce uzyskać rentę przekaże grunty będące jego odrębną własnością, ale także będące odrębną własnością współmałżonka i będące współwłasnością małżonków. W przedmiotowej sytuacji, zdaniem organu, nie jest możliwe przyznanie renty strukturalnej jednemu z małżonków z uwagi na to, że obydwa wnioski posiadają uchybienia dotyczące wykazania łącznej powierzchni gospodarstwa rolnego. Wydanie postanowienia jednemu z małżonków będzie w dalszym etapie postępowania skutkować przekazaniem tylko części gospodarstwa rolnego a w konsekwencji naruszeniem w/w zapisu. Powyższe jest jednym z warunków mających wpływ na przyznanie renty strukturalnej. W trakcie spotkania Państwo C. doszli do wniosku, że ewentualnie S.C. wycofa swój wniosek. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił S.C. przyznania renty strukturalnej. Powyższą decyzję organ uzasadnił tym, że wnioskodawczyni wykazała we wniosku tylko grunty rolne stanowiące jej odrębną własność, nie zostały natomiast wykazane grunty męża. Ponadto organ wskazał, że jeżeli rolnik pozostaje w związku małżeńskim, a warunki do przyznania renty strukturalnej spełnia zarówno on jak i małżonek, to renta może być przyznana tylko jednemu z nich. Odwołanie od przedmiotowej decyzji złożyła S.C. nie zgadzając się z jego treścią, przede wszystkim dlatego, że zarówno ona jak i jej mąż posiadają odrębne gospodarstwa rolne, zarejestrowane pod różnymi numerami. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, na podstawie art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zmianami) oraz na podstawie § 5 ust. 1 w związku z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty Strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. Nr 109, poz. 750, ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż decyzja organu l instancji została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa zarówno materialnego jak i procesowego. Organ podał, że ustawodawca daje możliwość przyznania renty strukturalnej na równych zasadach zarówno małżonkom prowadzącym wspólnie gospodarstwo rolne jak i małżonkom, z których każdy z osobna prowadzi własne gospodarstwo i na własny rachunek po zawarciu umowy majątkowej małżeńskiej. Renta strukturalna jest przyznawana dla małżonka z dodatkiem na małżonka ewentualnie tylko dla małżonka w związku ze spełnieniem przez niego określonych rozporządzeniem warunków. Ponadto Dyrektor ARiMR wskazał, iż ww. rozporządzenie wykonawcze w sprawie warunków i trybu przyznawania rent strukturalnych w żadnym ze swoich przepisów nie określa jakie powinny panować stosunki majątkowe w ustroju małżeńskim. Nie ma wyraźnego zastrzeżenia czy też wskazania na inne normy prawne regulujące przedmiotową sytuację. Bez znaczenia jest tutaj fakt, że gospodarstwa zarówno żony jak i męża stanowią majątek osobisty, tj. odrębne od majątku wspólnego własności. Zdaniem organu intencją ustawodawcy jest zapewnienie źródła dochodu małżonkom po rezygnacji z prowadzenia działalności rolniczej i przekazaniu wszystkich użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa będących zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności. W ocenie organu przyznanie renty strukturalnej obojgu małżonkom doprowadziłoby do wydania decyzji z naruszeniem prawa. Ponadto odmienna interpretacja rozporządzenia doprowadziłaby do sztucznego dzielenia gospodarstw w celu uzyskania osobnych rent przez obojga małżonków. Przyznanie obojgu małżonkom świadczenia stanowiłoby naruszenie zasady równości wszystkich wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej z 2 kwietnia 1997 r.). Skargę na decyzje organu odwoławczego złożyła S.C. i wniosła o jej uchylenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu skarżąca podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału ARiMR wniósł o jej oddalenie oraz obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania. Ponadto organ przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadną w tym zakresie, w jakim pozwoliła na kontrolę prawidłowości i zgodności z prawem zaskarżonej w przedmiotowej sprawie decyzji. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy te sprawują kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. W związku z powyższym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy jej wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania określone art. 145 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.". Sąd nie może opierać kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Dokonując oceny zasadności zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim Sąd władny jest to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności uznać należy, iż decyzja ta uchybia prawu. Na wstępie należy zaznaczyć, iż pod sygn. akt II SA/Go 276/09 prowadzona jest sprawa małżonka skarżącej – A.C.. Jest to odrębna sprawa, jednak ściśle związana z rozpoznawaną z uwagi na tożsamy charakter sporu w obu przypadkach. Kwestie dotyczące przyznawania rent strukturalnych uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty Strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. Nr 109, poz. 750 ze zm.) - zwanego dalej "rozporządzeniem" i ten akt stanowił podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kwestią sporną z kolei jest to, czy małżonkom prowadzącym odrębne gospodarstwa rolne i pozostającym w ustroju rozdzielności majątkowej można przyznać -każdemu z osobna, rentę strukturalną. Stosownie do § 4 rozporządzenia rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki: 1) ukończył 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty; 2) prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i w okresie ostatnich 10 lat podlegał przez okres co najmniej 5 lat ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, zwanemu dalej "ubezpieczeniem emerytalno-rentowym"; 1) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną: a) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, a) nie posiadał zaległości w opłacaniu należności z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników; 4) został wpisany do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 5) przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 3 ha, a w przypadku gospodarstw rolnych położonych w województwie małopolskim, podkarpackim, śląskim lub świętokrzyskim - co najmniej 1 ha, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1 pkt 2 lit. a; w przypadku gospodarstw rolnych położonych na obszarze więcej niż jednego województwa, za województwo, w którym jest położone gospodarstwo rolne, uznaje się to województwo, w którym jest położona największa część użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa; 4) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. Jest bezspornym, że zarówno skarżąca jak i jej mąż spełniają wszystkie powyższe warunki. Istotnym w rozpoznawanej sprawie jest zwrócenie uwagi na brzmienie § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, który to zdaniem organu zostałby naruszony, gdyby przyznano rentę strukturalną obojgu małżonkom. Otóż w myśl tego przepisu warunek przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 4 pkt 5, uważa się za spełniony, jeżeli zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1 (warunek zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w § 4 pkt 6, uważa się za spełniony, jeżeli po przekazaniu gospodarstwa rolnego łączna powierzchnia użytków rolnych posiadanych lub współposiadanych przez uprawnionego do renty strukturalnej i jego małżonka nie przekracza 0,5 ha, a działalność rolnicza prowadzona na tych użytkach służy wyłącznie zaspokajaniu potrzeb własnych uprawnionego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym). Wobec powyższego omawiany warunek przekazania gruntów zostaje spełniony po przekazaniu wszystkich użytków rolnych wchodzących "w skład tego gospodarstwa". Użyte sformułowanie przez ustawodawcę "tego gospodarstwa", ma odniesienie do gospodarstwa przekazywanego w zamian za rentę strukturalną. W myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10 poz. 76, ze zm.) za gospodarstwo rolne uważa się wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu lub gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.). Wymieniony powyżej art. 2 lit. b stracił z dniem 1 lutego 2009 r. moc (art. 146 ust. 1 rozporządzenia nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.09.30.16)). W dniu 19 stycznia 2009 r. zostało wydane kolejne rozporządzenie Rady (WE) NR 73/2009 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.09.30.16), które podtrzymało dotychczas obowiązującą definicję gospodarstwa rolnego. Podsumowując powyższe rozważania termin gospodarstwo rolne, w myśl ww. ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, oznacza wszystkie nieruchomości rolne będące w posiadaniu tego samego podmiotu lub wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika, które znajdują się na terytorium tego samego państwa członkowskiego. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prowadzi rejestr zarówno gospodarstw rolnych jak i producentów rolnych (art. 2 ww. ustawy). Ewidencja gospodarstw rolnych zawiera numer identyfikacyjny producenta rolnego, który jest przypisany do konkretnego podmiotu i nie podlega dziedziczeniu (art. 8 pkt 1 i art. 12 ust. 2 cyt. ustawy). Jednocześnie w myśl art. 12 ust. 4 omawianej ustawy w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny; numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Gospodarstwo rolne S.C. jest zarejestrowane tylko na nią. Jeśliby przyjąć tok rozumowania organu, to w związku z tym, iż skarżąca pozostaje w związku małżeńskim, w rejestrze jej gospodarstwa winien figurować również A.C., choć nie jest on współwłaścicielem tego gospodarstwa, a jest jej małżonkiem. Ponadto nieuprawnione jest stwierdzenie organu, iż skarżąca nie wypełniła warunku przeniesienia gospodarstwa rolnego w myśl § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, skoro jej mąż nie jest właścicielem żadnych użytków rolnych wchodzących w skład "tego gospodarstwa", czyli gospodarstwa rolnego żony. Wobec tego skarżąca nie mogła takich użytków wskazać we wniosku o przyznanie renty i tym samym nie było czego przekazywać. Przekazanie gruntów męża mogłoby teoretycznie wiązać się z zarzutem rozporządzania rzeczą cudzą. W związku z powyższym S.C. wypełniła, przekazując tylko swoje gospodarstwo, przesłanki wynikające z ww. § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Niewłaściwe jest również stwierdzenie organu, iż "odmienna interpretacja rozporządzenia doprowadziłaby do sztucznego dzielenia gospodarstw w celu uzyskania osobnych rent przez obojga małżonków", bowiem nie trzeba dzielić czegoś co nie stanowi całości, a wręcz przeciwnie ma odrębny byt prawny. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ podał, iż wydanie rozstrzygnięcia zgodnie z wnioskiem naruszałoby art. 32 Konstytucji RP, czyli zasadę równości wobec prawa. Zdaniem Sądu zasada ta została naruszona nie przyznaniem renty strukturalnej. Zasada równości wobec prawa jest traktowana jako norma konstytucyjna wymagająca, aby prawodawstwo traktowało na równi osoby znajdujące się w podobnej sytuacji. Otóż jedyną różnicą pomiędzy osobami obcymi (czy po orzeczonym prawomocnie rozwodzie) prowadzącymi dwa odrębne, zarejestrowane gospodarstwa rolne a małżonkami pozostającymi w ustroju rozdzielności majątkowej prowadzącymi takie gospodarstwo są kwestie uczuciowe nie mające większego znaczenia dla przyznania renty strukturalnej. Różnicowanie działań w stosunku do ww. podmiotów narusza omawianą zasadę, bowiem dyskryminuje je z uwagi na stan cywilny czy majątkowy. Wprawdzie treść § 5 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż jeżeli rolnik pozostaje w związku małżeńskim, a warunki do ubiegania się o przyznanie renty strukturalnej spełniają oboje małżonkowie, rentę strukturalną przyznaje się tylko jednemu z nich. Jednak nie należy tracić z pola widzenia celu dla jakiego została ustanowiona ta regulacja. Ma ona bowiem na celu przyznanie renty strukturalnej za konkretne gospodarstwo rolne. Należałoby wobec tego mieć na uwadze, iż w omawianym przypadku każde z małżonków pragnie otrzymać tę rentę osobno, każde za swoje gospodarstwo rolne, w sytuacji, gdy żadne z nich nie jest współwłaścicielem gospodarstwa rolnego drugiego z małżonków i wobec tego nie musi przekazywać użytków rolnych stanowiących własność odrębną jak i współwłasność, a wchodzących w skład "tego gospodarstwa", czyli tego przekazywanego. Dodatkowo analizując cel krajowych regulacji nie należy zapominać o regulacjach wspólnotowych, a w szczególności o rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U.UE.L.05.277.1). Rozporządzenie to wskazuje, iż przyznanie młodym rolnikom szczególnych przywilejów może ułatwić im zarówno rozpoczęcie działalności, jak i strukturalne dostosowanie ich gospodarstw po podjęciu działalności. Środek wspierający podjęcie działalności powinien być uzależniony od opracowania planu biznesowego jako instrumentu zapewniającego rozwój działalności nowego gospodarstwa rolnego w czasie. Regulacja ta wskazuje jako cel wcześniejszych emerytur w rolnictwie (w prawie krajowym - renta strukturalna) znaczącą zmianę strukturalną przekazywanych gospodarstw poprzez środek na rzecz wsparcia młodych rolników w podjęciu działalności zgodnie z wymogami tego środka lub poprzez przekazanie gospodarstwa w celu zwiększenia jego wielkości, również przy uwzględnieniu doświadczenia zdobytego podczas wdrażania wcześniejszych systemów wspólnotowych w tej dziedzinie. Wobec powyższego, mając na względzie wykładnię logiczną ww. § 5 ust. 1 rozporządzenia, należy się zgodzić, iż w przypadku małżonków będących współwłaścicielami (współposiadaczami) gospodarstwa rolnego, gdzie tylko jednemu z nich nadaje się numer identyfikacyjny producenta, w sytuacji, gdy pozostałe przesłanki z § 4 rozporządzenia są spełnione, rentę należy przyznać tylko jednemu z nich, choć oboje spełniają warunki do przyznania renty strukturalnej. W niniejszej sprawie jednak każdy z małżonków ma odrębny numer producenta rolnego, ponosi osobno koszty związane z prowadzeniem gospodarstwa w tym nakłady, płaci podatek rolny, składki na ubezpieczenie rolnicze, dlatego też trudno wymagać, aby skarżąca i jej małżonek zgodzili się przekazać dwa gospodarstwa rolne w zamian za jedną rentę. Przekazując swoje dwa gospodarstwa małżonkowie S.C. i A.C. zrealizowali cel zawarty w powołanym powyżej rozporządzeniu Rady z dnia 20 września 2005 r., bowiem przekazali je swojej córce E.C. i w ten sposób po pierwsze wsparli młodego rolnika, a po drugie powiększyli wielkość gospodarstwa prowadzonego przez jednego producenta, a nie jak do tej pory dwóch i tym samym poprawili strukturę powstałego w ten sposób gospodarstwa rolnego. Podkreślić ponadto należy, iż organy obu instancji nie zauważyły, że § 5 ust. 1 rozporządzenia narusza art. 18 Konstytucji RP stanowiącego, iż małżeństwo znajduje się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy decyzja podlegała uchyleniu przez Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy jednoczesnym uwzględnieniu wniosku skarżącej w przedmiocie przyznania należnych kosztów postępowania sądowego Sąd orzekł w oparciu o art. 200 cytowanej ustawy.