II SA/Go 278/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.J. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi A.K. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem dnia 27 maja 2009r. sygn. akt II SA/Go 278/09 referendarz sądowy przyznał skarżącemu A.J. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie tego orzeczenia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.K., któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia 23 lipca 2009r, sygn. akt II SA/Go 278/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.J. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania i jednocześnie przyznał adwokatowi A.K. kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego wykonane na zasadzie prawa pomocy. Po zapoznaniu się z treścią uzasadnienia, pełnomocnik skarżącego sporządził opinię prawną w sprawie odmowy sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od powyższego wyroku. Następnie pismem z dnia [...] września 2009r. zwrócił się do Sądu o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że opinię prawną w sprawie odmowy sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do NSA przesłał skarżącemu listem zwykłym w dniu 10 sierpnia 2009r. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA sygn. OSK 93/04 z 15 czerwca 2004r, LEX nr 125777). Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia wynosi 240 zł. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z 22 grudnia 2004r., OZ 720/04, LEX nr 156687, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik złożył takie oświadczenie w piśmie z dnia [...] września 2009r., przy czym Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania go, a zatem należy stwierdzić, iż zasądzenie kosztów za sporządzenie niniejszej opinii jest uzasadnione. Z uwagi na powyższe w przedmiotowej sprawie należało zasądzić na rzecz pełnomocnika tytułem sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stawkę w wysokości 120 złotych. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.