II SA/Go 278/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu dnia 17 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. J.S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o udzielenie odpowiedzi "z uzasadnieniem" na pytanie dotyczące podstaw naliczenia przez wójta gminy opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości. Pismem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze poinformowało J.S., iż zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), kolegium jest organem właściwym do rozpatrywania odwołań od decyzji oraz zażaleń na postanowienia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej. Kolegium poinformowało jednocześnie, iż zgodnie z art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego każda decyzja wydana przez organ I instancji winna zawierać pełne uzasadnienie faktyczne i prawne, a organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o wszelkich okolicznościach, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Wyjaśniło także, że stronie przysługuje odwołanie od decyzji administracyjnej zgodnie z pouczeniem w niej zawartym. Kolegium poinformowało nadto J.S., iż z uwagi na brak właściwości tego organu do udzielenia odpowiedzi oraz wyjaśnień w przedstawionej sprawie, pismo strony z dnia [...] sierpnia 2011r. przekazane zostaje do Urzędu Gminy. Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. stało się przedmiotem skargi J.S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 ppsa. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie, ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny, 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, str. 29-30; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, str. 59-60). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 29-30). Skierowane do skarżącego pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011r. nie posiada tej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu, a sferą praw i obowiązków skarżącego. Zaskarżone pismo Kolegium ma charakter wyłącznie informacyjny, jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącego jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając także na względzie, iż zaskarżone pismo Kolegium informuje nadto J.S. o fakcie przekazania pisma strony do Urzędu Gminy, wskazać należy, iż przekazanie wniosku nie wymaga zachowania żadnej formy szczególnej. Jest to zwykła czynność materialno-techniczna, niezaskarżalna przez wnoszącego wniosek, ani przez żaden inny podmiot. Również zawiadomienie o przekazaniu wniosku jest taką czynnością (A.Matan (w:) G. Łaszczyca, Cz.Martysz, A.Matan, Kodeks postępowania administracyjnego – komentarz, tom II, Warszawa 2007, s. 470). W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skarga podlega odrzuceniu.