II SA/Go 282/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska – Wawrzon (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska,, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Aleksandra Stankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 27 września 2004r. A.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta orzekającą o wymeldowaniu skarżącej z lokalu mieszkalnego przy [...]. Zgodnie z przepisem § l rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926), w związku z § l §2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedziby i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187, poz. 1927). przedmiotowa sprawa przekazana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu celem rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006r. A.K. oświadczyła, iż od [...] stycznia 2006r. zamieszkuje w lokalu przy [...], należącym do zasobów komunalnych. Mieszkanie to zajmowane jest na podstawie umowy najmu z dnia [...].12.2005r., zawartej pomiędzy Prezydentem Miasta a mężem skarżącej. W związku z powyższym skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem przepisu art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji i okoliczności cofnięcia skargi nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi. Wola skarżącej – A.K. jako dysponenta skargi była w tym przypadku dla Sądu wiążąca. Uznając cofnięcie skargi za skuteczne, na podstawie przepisu art.161 § l pkt l w związku z art.161 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.