II SA/Go 283/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik,, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Monika Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę IISA/Go 283/05 Uzasadnienie W dniu [...].03.2004r. Starosta Powiatu wydał decyzję na podstawie art. 2 ust. 1 okt. 1 i 2 , art. 27 ust.1 pkt. 3 oraz art. 6 pkt. 15 lit. a i b ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w której uznano K.S. z dniem [...].03.2004r. za osobę bezrobotną i odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].03.2004r. W uzasadnieniu podano, że w związku z tym, iż stosunek pracy rozwiązano na mocy porozumienia stron. Zgodnie z art. 27ust. 2 pkt. 2 ww ustawy zasiłek w takim wypadku przysługuje bezrobotnemu po upływie 90 dni od zarejestrowania. W dniu [...].06.2004r. Starosta Powiatu na podstawie art. 9 ust. 1 pkt. 14 lit. b, art. 71 ust. 1 pkt. 1, art. 75 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wydał decyzję, w której przyznano K.S. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2004r. do dnia [...].09.2004r. w wysokości 504,20zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji podano, że bezrobotnemu, który w okresie 6 m-cy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy na mocy porozumienia stron prawo do zasiłku przysługuje po upływie 90 dni od dnia rejestracji. Termin 90 dni od zarejestrowania upłynął 07.06.2004r. Od decyzji skarżąca złożyła odwołanie. W odwołaniu podała, że decyzja jest dla niej krzywdząca oraz bezzasadna, gdyż nowa ustawa obowiązuje od 20 kwietnia 2004r., a skarżąca została uznana za bezrobotną od [...].03.2004r. – czyli powinna podlegać "starej ustawie". Zarzucono również, iż w stosunku do skarżącej nie zostały podjęte działania w celu pomocy w znalezieniu pracy. Podała, że jest nauczycielem, a zawód ten jest "profesją nadwyżkową" – co zdaniem skarżącej powinno zostać wzięte pod uwagę. Nie została również poinformowana o możliwości poradnictwa zawodowego, nie była skierowana ani zawiadomiona o szkoleniach dla bezrobotnych. W dniu [...].07.2004r. Wojewoda wydał decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podano, że od 01 czerwca 2004r. weszła w życie ustawa, zastępująca obowiązującą ustawę o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Art. 73 ust. 1 określa okres pobierania zasiłku, który wynosi 6 miesięcy – dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...].09.2003r. w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze działania powiatowych urzędów pracy, na terenie działania Powiatowego Urzędu Pracy stopa bezrobocia wynosiła 20,0%, a na terenie kraju 17,7%. Stopa bezrobocia nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju i z tego względu od 01.czerwca 2004r. tj. od dnia wejścia w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przyznawany jest na okres 6 m-cy. Wobec brzmienia ustawowego zapisu "prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 m-cy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy na mocy porozumienia stron", organ nie mógł przyznać stronie prawa do zasiłku w dniu rejestracji. Prawo do zasiłku w takim przypadku przysługuje bezrobotnemu po okresie 90 dni od zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. Z tego względu organ zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 75 ust. 2 pkt. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, organ I instancji przyznał stronie prawo do zasiłku po 90 dniach od dnia zarejestrowania w Rejonowym Urzędzie Pracy tj. od [...].06.2004r. powołując się na aktualnie obowiązujące przepisy prawa. Zgodnie z art. 73 ust. 3 ww ustawy okres pobierania zasiłku uległ skróceniu o okres nieprzysługiwania zasiłku m.in. z powodu rozwiązania stosunku pracy na mocy porozumienia stron. Z tego względu należało przyznać skarżącej prawo do zasiłku dla bezrobotnych na okres 6 m-cy pomniejszając go o 90 dni. W odniesieniu natomiast do zarzutu, iż nie został uwzględniony art. 139 ust. 1 mówiący o tym, iż zasiłki dla bezrobotnych przyznane przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach – organ odwoławczy wyjaśnił, iż w/w artykuł ma zastosowanie do zasiłków i świadczeń przyznanych przed dniem wejścia w życie aktualnie obowiązującej ustawy. W stosunku do skarżącej przepis ten nie miał zastosowania gdyż zasiłek został przyznany po dniu wejścia w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Podano również, iż prawo do zasiłku oraz okres jego pobierania nie jest uwarunkowany indywidualną oceną profesji bezrobotnego. Art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zawiera enumeratywne wyliczenie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, do których mogą być stosowane dodatkowe działania powiatowych urzędów pracy. Działania te określone są w art. 50 –61 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Natomiast pomoc każdemu bezrobotnemu, poszukującemu pracy jest udzielana w dziale pośrednictwa pracy, gdzie skarżąca może się zgłaszać celem uzyskania pomocy w znalezieniu pracy jak też skorzystać z usług doradcy zawodowego w celu uzyskania informacji m.in. w sprawie szkolenia i uzyskania nowych kwalifikacji, które umożliwią znalezienie zatrudnienia. Od przedmiotowej decyzji K.S. złożyła skargą, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy. W uzasadnieniu podała, że zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu – prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniego zatrudnienia, skierowania do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na utworzone dodatkowe miejsce pracy oraz 2) w okresie 18 m-cy poprzedzający dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej najniższego wynagrodzenia(...) W dniu [...] marca 2004r. zdaniem skarżącej przesłanki te były spełnione. Przepis ten uzależnia realizację tego prawa od przesłanek wymienionych w art. 27 wyżej powołanej ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu – prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 m-cy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy m.in. na mocy porozumienia stron. Natomiast po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy – bezrobotnemu spełniającemu warunki określone w art. 23 zasiłek przysługuje. Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt. 1 i 2 w związku z art. 27 ust. 2 pkt. 2- zdaniem skarżącej – skutkiem prawnym upływu wskazanego terminu jest przyznanie prawa do zasiłku. Kwestią sporną jest to, do jakiego zasiłku nabyła prawo skarżąca, rejestrując się jako bezrobotna. Zdaniem skarżącej organ błędnie odrzucił w jej przypadku zastosowanie przepisu art. 139 §1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jak wywodzi skarżąca – analiza zasad nabywania praw do zasiłku prowadzi do wniosku, że spełnienie określonych przesłanek przez bezrobotnego skutkuje niejako automatycznym nabyciem przez niego prawa do zasiłku, którą to okoliczność organ jedynie stwierdza decyzją. Zatem – zdaniem skarżącej – pojęcie przyznania powinno być interpretowane, jako spełnienie wszystkich warunków przez bezrobotnego do nabycia prawa do zasiłku łącznie z zarejestrowaniem się jako bezrobotny. Zarejestrowanie skarżącej jako osoby bezrobotnej – zdaniem skarżącej - jest zapewnieniem ustawodawcy, że zasiłek który otrzyma po upływie ustawowego terminu, będzie uregulowany w sposób określony przez ustawę obowiązującą w dacie zarejestrowania się w urzędzie pracy. Na potwierdzenie powyższego przytoczono wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 1999r. IISA 1792/98., w uzasadnieniu którego podano, że w przepisie art. 27 ust.2 pkt 3 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. wyraźnie i jednoznacznie określono, że zasiłek przysługuje po upływie 90 dni od dnia zarejestrowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie przytaczając argumentację podana w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187. poz.1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. Na mocy cytowanych przepisów sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Nie może zatem wkraczać w uprawnienia organów administracji orzekając bezpośrednio o prawach i obowiązkach stron postępowania administracyjnego. Sąd nie może także oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w prowadzonym postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Oceniając zasadność decyzji w zakresie, w jakim Sąd jest władny to uczynić, a więc z punktu widzenia jej legalności, stwierdzić należy, iż decyzja zaskarżona nie uchybia prawu. W przedmiotowej sprawie kwestią wymagającą wyjaśnienia jest określenie, na podstawie których przepisów – ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu czy też ustawy z 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – skarżąca nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Do rozstrzygnięcia tej kwestii niezbędne jest ustalenie z jaką datą skarżąca nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Osobie, która w okresie 6 m-cy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy, rozwiązuje stosunek pracy na mocy porozumienia stron - nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych. Zgodnie z treścią art. 27 ust.2 pkt 2 "starej ustawy" jak i zgodnie z treścią art. 75 ust. 2 pkt 2 "nowej ustawy" prawo do zasiłku takiej osobie przysługuje po upływie 90 dni od zarejestrowania. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca rozróżnia sytuację, w której osoba rejestrująca się w urzędzie pracy nabywa status osoby bezrobotnej, od sytuacji, z którą nabycie statusu osoby bezrobotnej związane jest z przyznaniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nie budzi wątpliwości ustalony w sprawie stan faktyczny. Skarżąca przed zarejestrowaniem się w Powiatowym Urzędzie Pracy rozwiązała stosunek pracy za porozumieniem stron. Zgodnie z treścią art. 27ust. 1 pkt 3 ustawy z 14 grudnia 1994r. – prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 m-cy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron. W przypadku gdy bezrobotny spełnia warunki określone w art. 23 zasiłek przysługuje po okresie 90 dni od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. W dniu [...] marca 2004r. do skarżącej zastosowanie miał przepis art. 27 ust. 1 pkt 3 ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a nie jak podaje skarżąca przepis art. 23 ust.1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy. W przedmiotowej sprawie niesporne jest również, że decyzją z dnia [...].03.2004r. skarżąca uznana została za osobę bezrobotną, jednocześnie odmówiono przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].03.2004r. Przedmiotowa decyzja stała się ostateczną. Nie ulega więc wątpliwości, że w dacie zarejestrowania skarżącej w Powiatowym Urzędzie Pracy nie został przyznany zasiłek dla bezrobotnych. Przyznanie zasiłku dla bezrobotnych w przedmiotowej sprawie mogło nastąpić po okresie 90 dni od zarejestrowania. Do przyznania, przedmiotowego zasiłku niezbędnym było wydanie decyzji. W tym właśnie okresie uchylona została ustawa z 14 grudnia 1994r. i od 01.06.2004r. zaczęła obowiązywać ustawa z dnia 20.04.2004r., która w odniesieniu do sytuacji w jakiej znalazła się skarżąca była dla niej niekorzystna. W przypadku gdy w życie wchodzi nowa ustawa w miejsce dotychczas obowiązującej kwestię spraw "niezakończonych" regulują przepisy przejściowe. Skarżąca podaje, że w sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 139 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. Zgodnie z tym przepisem zasiłki przyznane bezrobotnemu przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach, z wyjątkiem ich waloryzacji i zawieszenia, które są dokonywane na zasadach określonych w niniejszej ustawie tj. ustawie z 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Jak już wcześniej wskazano brak jest podstaw do przyjęcia twierdzenia skarżącej, że w dniu w którym została zarejestrowana tj. [...].03.2004. został jej przyznany zasiłek, a tylko jego wypłata została przesunięta o 90 dni. W decyzji z dnia [...].03.2004r. wyraźnie stwierdzono "odmawiam przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].03.2004r.". Brzmienie decyzji jednoznacznie wskazuje, że skarżącej prawa do zasiłku nie przyznano. Przyznanie tego prawa mogło nastąpić dopiero po upływie 90 dni tj. [...].06.2004r. Brzmienie przepisu art. 27 ust 1 pkt 3 ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu również nie nasuwa wątpliwości. Z tego też względu, skoro przyznanie zasiłku dla bezrobotnych mogło nastąpić dopiero z datą [...].06.2004r., nie można przyjąć, że został on przyznany przed [...].06.2004r. (czyli przed dniem wejścia w życie ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy). Z tego względu w sprawie nie miał zastosowania przepis art. 139 ust 1 ustawy z 20 kwietnia 2004r. Skarżąca prawo do zasiłku nabyła od [...].06.2004r. Z tego względu zasiłek został przyznany na podstawie przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji tj. zastosowanie miała ustawa z 20 kwietnia 2004r.o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przywołane przez skarżącą orzeczenie sądu dotyczy innego stanu faktycznego. W sprawie niesporne jest, że skarżącej zasiłek przysługuje po upływie 90 dni od zarejestrowania się w urzędzie pracy. Samo "przysługiwanie" nie oznacza, że został on skarżącej przyznany z chwilą zarejestrowania się w urzędzie pracy, a zgodnie z treścią art. 139 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zasiłki, dodatki szkoleniowe oraz inne świadczenia z tytułu bezrobocia przyznane bezrobotnym przed dniem wejścia w życie ustawy są wypłacane na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach (...). Na rozprawie skarżąca podała, iż nie zgadza się z zaskarżoną decyzją również z uwagi na to, że w dniu którym się zarejestrowała w urzędzie pracy – urzędnik podał, że po upływie 90 dni od zarejestrowania się, zasiłek przysługiwał jej będzie przez 9 miesięcy. Natomiast po upływie 90 dni przyznano jej zasiłek tylko na okres 3 miesięcy. W odniesieniu do tego zarzutu należy zwrócić uwagę, że skarżąca rejestrowała się w urzędzie pracy w dniu [...] marca 2004r. Ustawa na mocy której wydano zaskarżoną decyzję uchwalona została 20 kwietnia 2004r. , a obowiązywać zaczęła od 01 czerwca 2004r. Z tego też względu urzędnik nie mógł jeszcze wiedzieć w jakim brzmieniu obowiązywać będą przepisy w dniu [...].062004r. Informacja, która została podana skarżącej na dzień jej udzielenia była prawidłowa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Z tego względu Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).