II SA/Go 286/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Paweł Majka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2006 r. sprawy ze skargi Gminy - Miasto na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiana pozwolenia na budowę oddala skargę Uzasadnienie. Wnioskiem z dnia [...] września 2005r. R.G., działający na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa przez J.L. i S.H.-L., zwrócił się do Starosty Powiatu o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę pawilonu handlowego w [...], na działce nr [...], wydanej przez Starostę w dniu [...] lutego 2004r. nr [...]. Projektowane zmiany dotyczyły pomieszczeń wewnątrz budynku i obejmowały: komunikację klientów, kiosk lotto, magazyny, chłodnię, skład, pomieszczenia mycia wózków, pomieszczenia na odpady, kotłownię, pomieszczenie kierownika, szatnię umywalnię, jadalnię, salę sprzedaży, ponadto – wykonanie instalacji elektrycznych, oświetlenia, gniazd wtykowych oraz zasileń urządzeń technologicznych, wykonanie kanalizacji sanitarnej, deszczowej, wodociągowej, przeciwpożarowej, gazowej. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006r. znak [...] Starosta zmienił decyzję z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] w sprawie wydania pozwolenia na budowę pawilonu handlowego - w zakresie wnioskowanych zmian oraz zatwierdził przedłożony projekt budowlany - aneks do projektu budowlanego. W uzasadnieniu decyzji organ administracyjny wskazał, że w dniu [...] lutego 2001r. Prezydent Miast wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – działki nr [...] - dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowego parterowego, którego dach nie może przesłaniać okien sąsiadującego budynku wraz z instalacjami: elektryczną siłową, oświetleniową i odgromową oraz wodno-kanalizacyjną . W oparciu o wymienioną powyżej decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w dniu [...] lutego 2004r. Starosta wydał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego parterowego pawilonu handlowego, Str.1. Sygn. akt II SA/Go 286/06 przewidującego jedenaście boksów do sprzedaży artykułów przemysłowych - sklep ogólno-spożywczy, na działce nr [...]. Następnie inwestorzy wystąpili z wnioskiem o zmianę pozwolenia na budowę. W ocenie organu I instancji projektowane zmiany dotyczyły robót budowlanych wewnątrz pawilonu handlowego, dlatego nie zachodziła potrzeba przeprowadzania analizy obszaru oddziaływania projektowanych zmian na środowisko. Organ I instancji stwierdził, że w świetle rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, projektowane zmiany nie stanowią przedsięwzięcia, które może znacząco oddziaływać na środowisko, dlatego nie wymagają przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko - w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dalej, powołując się na treść przepisów art. 50 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ stwierdził, że charakter projektowanych zmian nie wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem organu projektowane zmiany nie wpływają w żaden sposób na funkcję obiektu, gdyż nadal jest to pawilon handlowy, parterowy, budowany na podstawie pozwolenia na budowę i projektu budowlanego zatwierdzonego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Odnośnie ruchu transportu kołowego na ul. [...], organ wyjaśnił, że projekt organizacji ruchu na tejże ulicy zakłada zakaz załadunku i wyładunku towarów do przedmiotowego pawilonu handlowego w niedzielę i święta oraz Str. 2. Sygn. akt II SA/Go 286/06 każdego dnia od godziny 22.00 do godziny 6.00. Nadto organ stwierdził, że ze względu na okoliczność, że pawilon handlowy pozostaje w trakcie budowy, dlatego nie ma podstaw do prowadzenia postępowania w celu uzyskania pozwolenia na zmianę użytkowania obiektu. Od decyzji organu I instancji odwołanie wniósł Prezydent Miasta. Zaskarżonej decyzji odwołujący się zarzucił naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie stron o przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, prowadzonego po uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz poprzez niezawiadomienie stron, przed wydaniem decyzji, o możliwości wypowiedzenia się w sprawie ; art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niezbadanie zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska; art. 4 ust. 2 i art. 59 ust. 1 w związku z art. 50 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez nie wykazanie, że przedmiotowa inwestycja nie wymaga wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, albowiem w ocenie odwołującego się przedmiotowa inwestycja nie jest remontem, montażem czy przebudową, które są zwolnione z uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; art. 46 a ustawy o ochronie środowiska, poprzez przyjęcie, że Starosta jest organem właściwym do zajęcia stanowiska w sprawie oddziaływania inwestycji na środowisko; art. 12 i art. 20 ustawy Prawo budowlane poprzez zatwierdzenie projektu sporządzonego przez osoby, które nie posiadają odpowiedniego przygotowania zawodowego. Ponadto strona zarzuciła, że w sprawie nie przeprowadzono analizy oddziaływania obiektu na środowisko. W ocenie odwołującego się przedmiotowy obiekt będzie służył nowemu przeznaczeniu. Decyzją z dnia [...] marca 2006r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Str.3. Sygn. akt II SA/Go 286/06 W uzasadnieniu decyzji , organ II instancji stwierdził, że pismem z dnia [...] pażdziernika 2005r. strony zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania w sprawie, natomiast decyzję organu II instancji o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia otrzymały wszystkie strony postępowania, wobec czego – w ocenie organu – nie doszło do naruszenia, wynikającej z art. 10 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. Dalej organ wskazał na treść art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Stosownie do treści przepisu art. 36a ust. 3 w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę , przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Organ wskazał, że projektowane zmiany w budynku dotyczą elementów wewnątrz budynku , natomiast forma i usytuowanie budynku, nie mają ulec zmianie. W ocenie organu, w myśl przepisu art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ.U. z 20023r. Nr 80 poz. 717) projektowane zmiany nie wymagają wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Od decyzji organu II instancji Gmina - Miasto wniosła skargę. W skardze skarżąca zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: art. 3 pkt 7 lit. a w związku z art. 3 pkt 2 i 6, art. 12 i 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (DZ.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016)- zwaną dalej ustawą i art. 59 w związku z art. 50 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponadto zarzuciła naruszenie przepisów art. 9, 10, 11 i 138 k.p.a. Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że projektowane zmiany nie stanowią Str. 4. Sygn. akt II SA/Go 286/06 przebudowy budynku, bowiem przedmiotowy obiekt nie jest budynkiem – w myśl art. 3 pkt 7 lit. "a" ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącej- w myśl art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane - w niniejszej sprawie zachodziła konieczność sprawdzenia projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w wypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także z wymaganiami ochrony środowiska. Skarżąca podkreśliła, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ważna była do dnia [...] grudnia 2004r. Zdaniem skarżącej przedmiotowa sprawa nie stanowi przypadku, o jakim mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż zmiana projektu budowlanego zatwierdzona zaskarżoną decyzją, nie jest remontem, montażem lub przebudową, o których mowa w art. 59 ust. 1, w których to przypadkach ustawodawca nie wymaga ustalenia warunków zabudowy. Ponadto skarżąca, jako właścicielka nieruchomości sąsiadującej z działką nr [...] stanowiącą własność uczestników postępowania – S.H.-L. i J.L., wskazała na niedogodności związane ze lokalizacją pawilonu handlowego w danym miejscu. Niedogodności te wiążą się, jak podaje skarżąca, z hałasem urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych oraz ze wzmożonym ruchem samochodów dostawczych. Ponadto w skardze zawarto zarzuty i argumentację przytoczone już w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżąca podniosła również, że decyzja organu II instancji zawiera braki formalne, albowiem organ nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Str. 5 Sygn. akt II SA/Go 286/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie z treścią art. 36a ust. 3 ustawy w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32 – 35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Przepisy art. 32 – 35 ustawy regulują procedurę związaną z uzyskaniem pozwolenia na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego. I tak, stosownie do treści art. 32 ust. 1 pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: 1) przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wymaganego przepisami o ochronie środowiska; 2) uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Zgodnie z ust. 4 pkt 1 art. 32 pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Spór w niniejszej sprawie dotyczył zasadniczo dwóch kwestii, czyli: - czy decyzja zatwierdzająca zmianę projektu budowlanego winna być poprzedzona przeprowadzeniem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko – zgodnie z przepisami o ochronie środowiska (art. 32 ust. 1 pkt 1) oraz, - czy decyzja zatwierdzająca zmianę projektu budowlanego winna być poprzedzona zbadaniem zgodności tejże zmiany projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub w wypadku jego braku - wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 32 ust. 4 pkt 2). Str. 6. Sygn. akt II SA/Go 286/06 Przepis art. 36 a ust. 3 ustawy nie reguluje wprost procedury zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz w tej materii odsyła do przepisów dotyczących uzyskania pozwolenia na budowę, stwierdzając jednocześnie że przepisy te stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. A zatem rozpatrując sprawy zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę organy administracyjne jak również sąd, każdorazowo winny analizować zakres zamiany w pozwoleniu na budowę, a obowiązujące w tym zakresie przepisy ustawy (art. 32- 35) stosować odpowiednio do zakresu tej zmiany. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy nie oznacza bezpośredniego stosowania przepisów, czyli stosowania ich wprost, lecz oznacza stosowanie przepisów z uwzględnieniem konkretnego przypadku. Za nietrafny należało uznać zarzut, że zaskarżona decyzja zatwierdzająca zmiany projektu budowlanego winna być poprzedzona postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wymaganego przepisami o ochronie środowiska. Zgodnie z treścią art. 46 ust. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (DZ.U.z 2001 Nr 62 poz. 627 ze zm.) wydanie decyzji w sprawie planowanego przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko wymaga, z zastrzeżeniem ust. 7, przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Planowanym przedsięwzięciem, o którym mowa w art. 46 jest zamierzona inwestycja budowlana lub inna działalność związana z korzystaniem ze środowiska, polegająca na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin, wymagająca decyzji, o których mowa w ust. 4 tegoż artykułu (por. Edward Radziszewski, Prawo ochrony środowiska Przepisy i komentarz, Warszawa 2003, str. 88). Rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko są określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych Str. 7. Sygn. akt II SA/Go 286/06 uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. (DZ.U. z 2004r. Nr 257, poz. 2573). W § 2 rozporządzenia wymieniono rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko, które wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wśród wymienionych w tym przepisie przedsięwzięć nie ma przedsięwzięcia tożsamego rodzajowo z przedsięwzięciem określonym w zaskarżonej decyzji. A zatem w obecnie obowiązującym stanie prawnym, brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca winny być poprzedzone postępowaniem, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy. Za chybiony należało również uznać zarzut, że decyzja organu I instancji winna być wydana w oparciu o ważną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do treści art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ.U. z 2003r. Nr 80 poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jednakże wymóg uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania nie jest bezwzględny, gdyż nie dotyczy wszystkich inwestycji. Kwestię tę reguluje art. 59 ust. 1 wymienionej powyżej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z treścią tego przepisu zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub Str. 8 Sygn. akt II SA/ Go 286/06 wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Z treści cytowanego przepisu wynika, w tym z odesłania do art. 50 ust. 2, że nie ustala się warunków zabudowy dla robót budowlanych polegających na remoncie, montażu lub przebudowie, jeżeli nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniają jego formy architektonicznej, a także nie są zaliczone do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w rozumieniu ustawy o ochronie środowiska, jak również nie ustala się dla robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt sprawy w dacie wydania zaskarżonej decyzji na terenie obejmującym między innymi przedmiotową działkę nr [...], nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, natomiast decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 2001r. nr [...] wygasła z dniem [...] lutego 2004r. Stąd, w ocenie skarżącej, zachodził wymóg uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla zatwierdzenia zmiany pozwolenia na budowę przedmiotowego pawilonu handlowego. Rozstrzygając powyższą kwestię należało przeprowadzić analizę projektowanych zmian w pawilonie handlowym, w kontekście treści przepisu art. 59 ust. 1 i art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i ustalić czy zmiany te wymagają uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projektowane zmiany w pawilonie handlowym dotyczą przebudowy wewnętrznych pomieszczeń w budynku, wyniku której to przebudowy mają powstać pomieszczenia nie przewidziane w pierwotnym projekcie budowlanym, nadto dotyczą wykonania instalacji gazowej, elektrycznej, sanitarnej, wodociągowej i Str.9. Sygn. akt II SA/Go 286/06 przeciwpożarowej. Projektowane zmiany należy zakwalifikować jako przebudowę obiektu, nie powodującą zmiany zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego oraz nie zmieniającą jego formy architektonicznej, ponadto – jak wyżej wykazano – nie wymagającą przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko. Projektowana przebudowa nie miała wpływu na sposób użytkowania obiektu, bowiem w dalszym ciągu jego przeznaczeniem było prowadzenie działalności handlowej. A zatem, w myśl art. 59 ust. 1 w zw. z art. 50 ust. 2 pkt 1, zmiany w projekcie budowlanym, nie wymagały uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Odmienna interpretacja przytoczonych powyżej przepisów stoi w sprzeczności z treścią art. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym ustawa określa zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Ustawa swoim zakresem nie wnika w sprawy, które przedmiotowo nie wpływają na kształtowanie polityki przestrzennej. Z powyższych względów nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy. Wymóg sprawdzenia przez organ I instancji zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska, byłby zasadny w przypadku przyjęcia, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko są w danej sprawie ustawowo nakazane. Należy bowiem zwrócić uwagę na dyspozycje przepisów art. 32 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy . Z treści art. 32 ust. 1i ust. 4 wynika obowiązek przeprowadzenia określonych w nim postępowań, natomiast z treści art. 35 ust. 1 wynika obowiązek sprawdzenia projektu z decyzją o warunkch zabudowy i zagospodarowania terenu i wymaganiami ochrony środowiska. Analiza akt sprawy, w tym projektu budowlanego - aneksu do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004r., obala również zarzut naruszenia przepisów art. 12 i 20 ustawy. Str.10. Sygn. akt II SA/Go 286/06 Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 3 pkt 7 lit. "a" ustawy, twierdząc że przebudowa o której mowa w art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczy budynku, natomiast w niniejszej sprawie obiekt nie stanowi budynku – w myśl definicji zawartej w ustawie, dlatego też – w ocenie skarżącej - przepis ten nie może mieć w sprawie zastosowania. Przyjęta przez skarżącą interpretacja przepisu art. 50 ust. 2 pkt. 1 wymienionej powyżej ustawy jest błędna. W przepisie tym ustawodawca nie wspomina o " budynku", lecz o robotach budowlanych, polegających na remoncie, montażu lub przebudowie. Użyte przez ustawodawcę pojęcie - " roboty budowlane" obejmuje zarówno prace wykonywane w budynku ( w rozumieniu art. 3 pkt 7 lit "a") ustawy), jak i w obiekcie, który budynkiem nie jest. Brak jest podstaw do ograniczenia stosowania przepisu art. 50 ust. 2 pkt 1 tylko i wyłącznie do budynków – w pojęciu ustawy. Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)- zwaną dalej p.p.s.a., sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem nie powodują uchylenia decyzji lub postanowienia naruszenia prawa, które nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. Str.11. Sygn. akt II SA/Go 286/06 Stwierdzone w sprawie naruszenia procedury administracyjnej, nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Str. 12.