II SA/Go 286/07

Dnia 21 maja 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Dnia [...] lutego 2007 roku (data prezentaty) L.W. złożył skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] lutego 2007 roku, nr [...] w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu. W dniu 25 kwietnia 2007 roku skarżącemu został doręczony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2007 roku o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego zobowiązania – pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia 11 maja 2007 roku skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi przez Sąd. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 11 maja 2007 roku skarżący nie uiścił wpisu, do którego został zobowiązany. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2007 roku. Z uwagi na powyższe należało uznać, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 30 kwietnia 2007 roku. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.