II SA/Go 29/09

Dnia 4 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant ref. staż. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej B.P. sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości postanawia: skargę odrzucić. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało wniosek D.B.- dalej skarżąca, z dnia [...] listopada 2008r. w sprawie udzielenia rozszerzonej pomocy materialnej na zabezpieczenie niezbędnych potrzeb egzystencjalnych Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do rozpatrzenia według właściwości. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż D.B. w dniu [...] listopada 2008r. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego -dalej SKO przedmiotowy wniosek. Kolegium wskazało, iż ze względu na przedmiot pisma skarżącej nie jest właściwe w sprawie. Zatem stosownie do art. 65 § 1 kpa SKO przekazało wniosek o pomoc organowi właściwemu do rozpatrzenia sprawy tj. Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Jednocześnie Kolegium pouczyło D.B. o prawie złożenia do SKO wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D.B.. Skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z postanowienia, które jej zdaniem stanowiło wyraz bezczynności organu, przewlekłości postępowania i stosowania stale tych samych procedur niezrozumiałych dla strony. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153. póz. 1270 ze. zm.) - dalej: ppsa) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ppsa ). Skarga dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o przekazaniu sprawy do rozpoznania Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej jako organowi właściwemu do rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z art. 65 § 1 kpa przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 144 kpa do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań, o ile nie zostały odmiennie uregulowane w ustawie. Jak wskazuje art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Mając na uwadze cytowane wyżej przepisy wskazać należy, iż na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] nie przysługuje zażalenie, a jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie skarga do Sądu na postanowienie SKO w przedmiocie przekazania sprawy wg właściwości innemu organowi nie przysługuje. Skarga taka będzie przysługiwać dopiero po ponownym rozpatrzeniu sprawy przez Kolegium wskutek złożenia przez skarżącą wniosku. Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 ppsa § 1 pkt 1-5. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Skoro w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, skarga jej podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6.