II SA/Go 291/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić z urzędu stronie skarżącej - [...] uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie sto złotych). Decyzją [...] Wojewoda Lubuski działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.L. od decyzji [...] Burmistrza N. o wymeldowaniu J.L. z pobytu stałego w D. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższą decyzję J.L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia w/w skargi. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie od strony przeciwnej na jego rzecz kosztów postępowania. J.L. zarzucił w/w decyzji naruszenie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych, poprzez bezzasadne przyjęcie za organem l instancji, że skarżący od lat nie zamieszkuje w sporej posesji oraz rażące naruszenie art. 136 kpa poprzez odstąpienie od przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego na żądanie skarżącego i dopuszczenie dowodu z zeznań w charakterze świadka [...]. J.L. wskazał w uzasadnieniu skargi, iż wbrew zarzutom organu II instancji, nigdy nie opuścił miejsca stałego pobytu, poza pobytem przed kilkoma laty w Zakładzie Karnym w R. Skarżący podał, iż w spornej nieruchomości wyłącznie nocuje, gdyż przez cały dzień faktycznie przebywa w miejscowości P., gdzie jest zatrudniony w firmie P.W. B.R. W ocenie skarżącego zarówno organ l, jak i II instancji nierzetelnie przeprowadziły postępowanie administracyjne wydając tym samym decyzje z oczywistym naruszeniem prawa i jego interesu prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko zawarte z zaskarżonej decyzji. W ocenie organu skarżący opuścił sporną posesję w sposób trwały, co tym samym uzasadnia treść zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia skargi przez J.L. W postępowaniu przed tutejszym Sądem udział bierze jeden uczestnik postępowania z mocy prawa - J.W.. Na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 17 lipca 2008 r. skarżący - J.L. wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wskazał w treści skargi następujący adres do doręczeń: B.R., P., [...]. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wraz z odpisem odpowiedzi na skargę oraz pouczeniem o treści art. 47, art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a. doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 21 lipca 2008 r. (k.41). Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie usunął braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga wnoszona do sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy spełnione zostaną niezbędne warunki dopuszczalności jej złożenia, w tym wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy wskazane w powyższym przepisie, które są charakterystyczne wyłącznie dla skargi. Jednym z wymogów ogólnych dotyczącym pism procesowych wnoszonych do Sądu, w tym również skargi, na podstawie art. 47 p.p.s.a., jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników celem doręczenia ich stronom. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu. Należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 12 p.p.s.a. ilekroć w ustawie mowa jest o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma wykonana dowolną techniką, w tym też uwierzytelniona fotokopia, bądź uwierzytelniony wydruk poczty elektronicznej, jednak konieczne jest ich uwierzytelnienie (poświadczenie zgodności z oryginałem). Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy jeżeli pismo nie spełnia w/w wymogów przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod określonym rygorem, w przypadku skargi jest to rygor odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę w jednym egzemplarzu, który załączony został do akt sądowych sprawy. Natomiast udział w postępowaniu bierze dodatkowo jeden uczestnik postępowania, któremu do dalszego prowadzenia postępowania sądowego konieczne było doręczenie odpisu skargi. Wezwanie skarżącego - J.L. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem - celem doręczenia uczestnikowi postępowania, doręczone zostało skutecznie w dniu 21 lipca 2008 r., więc termin do usunięcia braków w tym zakresie upłynął w dniu 28 lipca 2008 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie usunął w/w braku formalnego skargi i nie nadesłał wymaganego egzemplarza odpisu skargi. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nadto w myśl art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Stąd zasadnym było orzeczenie w niniejszej sprawie o zwrocie skarżącemu z urzędu uiszczonego przez niego wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.