II SA/Go 291/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. M.M., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w związku z wniesionym przez M.M. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...], która organ zmienił swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R.K., zam. ul. [...] pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z realizacją na działce o nr ew. gr. [...], poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z garażem na działce o nr ew. gr. [...]. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że wykonanie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2015 r. przez inwestora R.K. i zabudowa działki nr [...] może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze zainicjowane odwołaniem skarżącego M.M. odwołania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...], która organ zmienił swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą R.K., zam. ul. [...] pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z realizacją na działce o nr ew. gr. [...], poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z garażem na działce o nr ew. gr. [...]. Wspomniana decyzja umarzająca postępowania odwoławcze wydana została z uwagi na nieposiadanie przez skarżącego przymiotu strony w postępowaniu. Rozstrzygając wniosek strony skarżącej, należy przede wszystkim wyraźnie podkreślić, że przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być jedynie takie decyzje, akty lub inne czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. m.in. wyrok NSA z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11). A zatem, należy uznać, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie ulega wątpliwości, że nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Należy podkreślić, że Wojewoda w zaskarżonej decyzji stwierdził, że skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z garażem na działce o nr ew. gr. [...]. W tej sytuacji, uznać należy zatem, iż zaskarżona decyzja, jako potwierdzająca brak interesu prawnego do wniesienia odwołania, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają, wobec czego wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji uznać należy za bezzasadny. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.