II SA/Go 292/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Wojewody Lubuskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oraz uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Decyzją [...] Burmistrz Miasta i Gminy D. działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, póz. 960 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 póz. 1071 ze zm.) oraz zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r. (Dz. U. Nr 78, póz. 716) po rozpatrzeniu wniosku J. L., orzekł o wymeldowaniu G. L. z pobytu stałego w lokalu położonym przy ul. P. w D.. Powyższa decyzja została skutecznie doręczona G. L. w dniu 22 listopada 2007 r. (dowód zwrotnego doręczenia w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia 23 stycznia 2008 r. G. L. wniosła do Burmistrza Miasta i Gminy D. odwołanie od powyższej decyzji, nie zgadzając się z wydaną przez organ l instancji decyzją o wymeldowaniu z pobytu stałego w lokalu w D. przy ul. P.. Strona wskazała, iż w/w decyzja jest niezgodna z prawem i że w takiej sytuacji przysługiwać winien jej inny lokal mieszkalny, gdyż aktualnie w wyniku decyzji stała się osobą bezdomną. W wyniku przekazania odwołania organowi odwoławczemu, Wojewoda Lubuski wydał w dniu 7 marca 2008 r. postanowienie nr [...] na podstawie art. 134 Kpa, stwierdzające niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzja w sprawie wymeldowania została odebrana osobiście przez G. L. w dniu 22 listopada 2007 r., stąd ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 6 grudnia 2007 r., a tymczasem odwołanie wpłynęło do Urzędu Miasta w D. w dniu 24 stycznia 2008 r. Pismem z dnia 28 marca 2008 r. G. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższe postanowienie, domagając się jednocześnie zmiany decyzji organu l instancji i przywrócenia zameldowania na pobyt stały pod wskazanym adresem. Ponadto skarżąca powtórzyła w skardze wszystkie zarzuty i argumenty wcześniej wskazane w treści odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wezwaniem z dnia 19 maja 2008 r. przesłanym do skarżącej na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2008 r. G. L. zobowiązana została do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez przesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Również na podstawie powyższego zarządzenia, w związku ze złożonym przez nią w skardze wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, przesłany został jej urzędowy formularz "PPF" celem wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o treści art. 47, art. 70 § 1 i 2 oraz art. 210 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będące pierwszym pismem skierowanym do skarżącej w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym zostało skutecznie doręczone w dniu 23 maja 2008r. na adres podany przez skarżącą w treści skargi tj. ul. [...]. G. L. do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniła wskazanego powyżej braku formalnego skargi. Skarżąca nie przesłała także do tutejszego Sądu, zgodnie ze zobowiązaniem wypełnionego formularza "PPF", w związku z czym zarządzeniem z dnia 20 czerwca 20087 r. referendarz sądowy orzekł o pozostawieniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych bez rozpoznania. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), dalej zwanej ppsa, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Sformalizowany charakter procedury sądowoadministracyjnej znajduje swoje odzwierciedlenie również w odniesieniu do pism procesowych wnoszonych przez strony w trakcie postępowania przed sądami administracyjnymi, które spełniać muszą niezbędne wymogi, aby mogły wywołać przewidziane prawem skutki. W przypadku pism kwalifikowanych, jakim jest skarga strona zobowiązana jest spełnić poza wymogami zwykłego pisma procesowego wymogi dodatkowe. Według treści art. 47 ppsa strona obowiązana jest dołączyć do pisma procesowego jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia stronom postępowania. Odpisem pisma procesowego czy załącznika jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Może to być kopia pisma wykonana dowolną techniką, w tym też uwierzytelniona fotokopia, bądź uwierzytelniony wydruk poczty elektronicznej, jednak konieczne jest ich uwierzytelnienie (poświadczenie zgodności z oryginałem). Wskazać należy na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 1998 r., III CZ 107/98 (OSNC 1999 r. , Nr 3, póz. 52), w którym orzekł, że (w postępowaniu cywilnym) odpisy pism procesowych w postaci ich kopii muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem podpisem strony lub jej pełnomocnika. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, gdyż odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników powinny być doręczone wszystkim pozostałym stronom(uczestnikom) postępowania. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy jeżeli pismo nie spełnia w/w wymogów przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod określonym rygorem, w przypadku skargi jest to rygor odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie skarżąca przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. skargę w jednym egzemplarzu, który załączony został do akt sądowych sprawy. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd udział w charakterze uczestnika postępowania bierze J. L., zgodnie więc z wymogami procedury sądowoadministracyjnej koniecznym jest doręczenie uczestnikowi postępowania uwierzytelnionego odpisu skargi, a brak w/w odpisu stanowi brak formalny skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi odebrane zostało pod wskazanym przez skarżącą adresem w dniu 23 maja 2008 r., a zatem termin, w którym skarżąca winna była wywiązać się z nałożonego na nią obowiązku upłynął z dniem 30 maja 2008 r. Jak wynika z akt sprawy pomimo upływu zakreślonego terminu skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi i nie nadesłała wymaganego odpisu skargi. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.