II SA/Go 294/08

Dnia 11 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego zakończonej wyrokiem [...] postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 830/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z.[...] w przedmiocie zasiłku celowego. W sprawie tej skarżącą reprezentował pełnomocnik wyznaczony w ramach prawa pomocy, adwokat K.L.. Odpis wydanego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 kwietnia 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, k. 63 akt o sygn. II SA/Go 830/07). Po doręczeniu pełnomocnikowi odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, w dniu 12 maja 2008 r. złożył on do akt sprawy pisemne oświadczenie wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Dnia 21 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 6) D.B. wniosła skargę o wznowienie postępowania m.in. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 830/07. Jako podstawę wznowienia wskazała nieważność postępowania spowodowaną nienależytym reprezentowaniem jej przez pełnomocnika z urzędu, adwokata K.L.. Podała, iż mieści się w terminie ustanowionym do wystąpienia z tego rodzaju żądaniem oraz wniosła o uchylenie i zmianę m.in. orzeczenia w sprawie II SA/Go 830/07 na jej korzyść. Wniosła również o powtórne zbadanie akt sprawy, bowiem dotychczasowe postępowanie okazało się zdaniem skarżącej bezcelowe, gdyż nie uzyskała przychylności Sądu i pomocy materialnej. Powodem takiego stanu rzeczy jest zdaniem skarżącej fakt, iż pełnomocnicy ustanowieni dla niej w ramach prawa pomocy, m.in. pełnomocnik w sprawie II SA/Go 830/07, nie udzielali się w toku postępowania, nie robili nic w celu uzyskania korzystnego dla skarżącej wyroku i nie działali w jej interesie. Podała, że czuje się zawiedziona i rozgoryczona uzyskaną dotychczas ze strony pełnomocników pomocą prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Instytucja wznowienia postępowania sądowego opiera się na przysługującej poza tokiem instancji skardze o presumpcję wadliwego procesu i zastąpienie zapadłego w sprawie orzeczenia nowym rozstrzygnięciem. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu wyrokowi powoduje, że przywrócenie stanu sprzed zamknięcia ulegającego wznowieniu postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2007 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienia postępowania można żądać z powodów określonych w art. od 271 do 273 p.p.s.a. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd właściwy do wznowienia postępowania bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga w tym przedmiocie została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, natomiast w przypadku ich spełnienia wyznaczy rozprawę. Z powyższego wynika, iż podstawową przesłanką pozwalającą na skuteczne wniesienie skargi o wznowienie postępowania jest prawomocność orzeczenia kończącego to postępowanie. Prawomocność polega na tym, że od danego orzeczenia nie przysługuje środek odwoławczy, co wynika z art. 168 § 1 p.p.s.a. Środkiem odwoławczym przysługującym od orzeczenia kończącego postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym jest, stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna, którą wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie (bądź jej pełnomocnikowi) odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 p.p.s.a. W sprawie II SA/Go 830/07 pełnomocnik skarżącej otrzymał odpis wyroku z dnia 6 marca 2008 r. wraz z uzasadnieniem w dniu 9 kwietnia 2008 r. Wyrok ten nie mógł zatem uprawomocnić się wcześniej niż po trzydziestu dniach od tej daty, tj. w dniu 9 maja 2008 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania w tej sprawie w dniu 21 kwietnia 2008 r. czyli w czasie, gdy wyrok wydany w sprawie II SA/Go 830/07 był jeszcze nieprawomocny. Oznacza to, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie, którego wznowienia strona się domaga. Sąd badając stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. terminowość wniesienia skargi o wznowienie postępowania, analizuje nie tylko to, czy skarga ta nie jest spóźniona, ale również to, czy nie jest ona przedwczesna. W przeciwnym razie doszłoby bowiem do sytuacji, że od jednego orzeczenia kończącego postępowanie przysługiwałyby równocześnie dwa środki zaskarżenia: zwyczajny - skarga kasacyjna oraz nadzwyczajny - skarga o wznowienie postępowania. Dlatego przyjąć należy, że dopóki od orzeczenia kończącego postępowanie przysługuje skarga kasacyjna, a co za tym idzie, orzeczenie to jest nieprawomocne, to ewentualna skarga o wznowienie postępowania zostanie wniesiona nieterminowo - w tym wypadku przedwcześnie. Przepis art. 280 § 1 p.p.s.a. obliguje sąd do badania nie tylko terminowości wniesienia skargi o wznowienie postępowania, ale również czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. Aby skarga została rozpoznana pod względem merytorycznym, konieczne jest spełnienie obydwu wymienionych warunków. Odrzucenie skargi następuje w razie braku jednego z tych wymagań. Ze względu na to, że w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została wniesiona nieterminowo, nie ma potrzeby badania, czy opiera się ona na jednej z ustawowych podstaw wznowienia. Mając powyższe okoliczności na uwadze, stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.