II SA/Go 294/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiatrołapu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał G.P. rozbiórkę dobudowanego do budynku mieszkalnego wiatrołapu – obiekt ,,A" (oznaczonego w załączniku nr 1 do decyzji) na działce nr [...] w miejscowości [...]. W wyniku wniesionego przez G.P. odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosła G.P. reprezentowana przez pełnomocnika – r.pr. E.S.W.. W treści skargi pełnomocnik skarżącej zwrócili się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej skargi, nie uzasadniając w dalszej części skargi w/w wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do złożonego przez skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż uznaje się za niewłaściwy do jego rozpatrzenia. Nadto organ zauważył, iż skarżąca nie podała podstawy prawnej żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz że wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zasadniczo zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie § 2 cyt. art. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie, organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiona została skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Niewątpliwie będąca przedmiotem niniejszego wniosku decyzja nakazująca rozbiórkę wiatrołapu jest aktem prawnym kwalifikującym się do wykonania, a zatem dopuszczalne jest orzeczenie co do niej wstrzymania wykonania, przy spełnieniu ustawowych przesłanek. Podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej. Wniosek taki strona skarżąca powinna należycie uzasadnić, wykazując zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. kierując się zawartą we wniosku argumentacją wnioskodawcy. Nie ulega zatem wątpliwości, iż brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Powyższe stanowisko potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z 18 maja 2004 r., FZ 65/04, postanowienie z 25 kwietnia 2012 r., II FZ 314/12. W postanowieniu z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04 (nie publ.) NSA wyjaśnił, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 86/04; nie publ.). W przedmiotowej sprawie reprezentujący stronę skarżącą profesjonalny pełnomocnik składając wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie uzasadnił wniosku, nie podając także podstawy prawnej złożenia wniosku. Pełnomocnik skarżącej nie przedstawił żadnych okoliczności, ani dokumentów potwierdzających, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wobec czego Sąd za zasadną uznał odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, iż Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi względami kierowała się skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, o których art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć należy, iż ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przewiduje możliwości wezwania wnioskodawcy przez Sąd do przedłożenie dodatkowo stosownych dokumentów lub złożenie wyjaśnień, które miałyby uzasadniać potrzebę wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 391/10). Na marginesie Sąd dodaje, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie termin rozprawy wyznaczony został na dzień 31 maja 2012 r., o czym strony postępowania zostały zawiadomione. Należy mieć przy tym na uwadze, iż w myśl art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.