II SA/Go 295/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi G.P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej G.P. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] marca 2012r. G.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012r. znak: [...], w której organ nakazał skarżącej rozbiórkę dobudowanego do budynku mieszkalnego garażu – obiekt "B" (oznaczony w załączniku nr 1 do decyzji) na działce nr [...]. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W wyniku postępowania administracyjnego przeprowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru w sprawie budowy obiektu budowlanego w miejscowości [...] dz. nr [...] (obecnie po połączeniu działek nr [...] działka posiada numer [...]) postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...] na mocy art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), organ I instancji wstrzymał roboty budowlane prowadzone przez stronę bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę przy dobudowie garażu do budynku mieszkalnego – obiekt "B" (oznaczony w załączniku nr 1 do postanowienia) oraz nałożył na inwestora – G.P. obowiązek przedstawienia w terminie 60 dni wymaganych dokumentów: 1) zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi sprawdzonego pod względem zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń lub rzeczoznawcę budowlanego, 3) kserokopii uprawnień budowlanych i zaświadczeń o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego projektantów oraz osób sprawdzających, 4) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do działki nr [...]. W związku z przedłożeniem przez inwestora wymaganych dokumentów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru powołując się na treść art. 49 ust. 1 i 2 ustalił dla G.P. opłatę w kwocie 25 000 zł za legalizację dobudowy ww. garażu. Na skutek zażalenia wniesionego przez G.P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] uchylił postanowienie organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podzielił przyjętą przez organ I instancji kwalifikację rozpatrywanego przypadku jako budowę bez wymaganego pozwolenia na budowę części obiektu budowlanego tj. części budynku mieszkalnego jednorodzinnego do którego została dobudowana. Jednakże w ocenie organu odwoławczego przedłożone przez inwestora dokumenty w celu legalizacji budowy nie spełniają wymagań ustawy Prawo budowlane, gdyż projekt budowlany w części opisowej oraz w części graficznej dotyczy dz. nr [...], tymczasem dz. nr [...] i [...] zostały połączone i powstała działka nr [...]. Organ zwrócił uwagę, iż dotyczy to również decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2010r. WINB podkreślił, iż oznaczenie działki budowlanej stanowi istotny element niezbędny do rozstrzygnięcia w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych, gdyż określa konkretny obiekt budowlany i miejsce jego położenia. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...], na podstawie art. 49 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, PINB zobowiązał stronę do uzupełnienia wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę przy dobudowie garażu do budynku mieszkalnego – obiekt "B" (obiekt oznaczony w załączniku do postanowienia) na działce nr [...] w miejscowości [...] o przedstawienie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w stosunku do działki nr [...], przedstawienie czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi odzwierciedlające aktualny stan ewidencji działki. W dniu 26 września 2011r. G.P. przedstawiła wymagane projekty budowlane, jednakże nie przedstawiła ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w stosunku do przedmiotowej działki. W wyniku powyższego decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] PINB na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał G.P. rozbiórkę dobudowanego do budynku mieszkalnego garażu – obiekt "B" (obiekt oznaczony w załączniku nr 1 do decyzji). Organ wskazał w uzasadnieniu, iż przedłożony projekt zagospodarowania terenu – w części graficznej, nie został sporządzony na aktualnej mapie a taki obowiązek wynika z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Ponadto organ wskazał, iż strona nie przedłożyła ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu w stosunku do działki nr [...], jednocześnie zaznaczając, iż w przypadku gdy po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy dokonano podziału nieruchomości i zmianie uległa numeracja działek, właściciel nie ma obowiązku występować o zmianę decyzji o warunkach zabudowy. Konieczne uznał organ jedynie wykazanie, że nieruchomość której dotyczy postępowanie legalizacyjne jest tą samą nieruchomością do której odnosi się decyzja o warunkach zabudowy. Organ podał, iż jest w posiadaniu zmian danych ewidencyjnych działek nr [...]. Na skutek wniesionego przez G.P. odwołania decyzją z dnia [...] marca 2012 r. WINB orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy na wstępie uzasadnienia ponownie podzielił przyjętą przez organ I instancji kwalifikację rozpatrywanego przypadku jako budowę bez wymaganego pozwolenia na budowę części obiektu budowlanego tj. części budynku mieszkalnego jednorodzinnego, do którego została dobudowana. Przedmiotowy garaż jak wskazał organ stanowi samodzielną pod względem funkcjonalno – konstrukcyjnym część budynku, którą z uwagi na swoje usytuowanie należy traktować jako samodzielną część budynku, do którego został dobudowany. Przy czym organ odwoławczy zaznaczył, iż budowa garażu stanowi rozbudowę budynku mieszkalnego. Następnie WINB potwierdził, iż w przedmiotowej sprawie niewątpliwie rozbudowa budynku mieszkalnego poprzez dobudowę garażu bez pozwolenia na budowę wymaga działań naprawczych w trybie art. 48 Prawa budowlanego. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył treść art. 48 Prawa budowlanego wyjaśniając procedurę postępowania w przypadku wzniesienia budowli bez pozwolenia na budowę. Organ wskazał, iż zgodnie z ww. przepisem legalizacja samowoli budowlanej stanowi wyjątek od generalnej zasady zgodnie, z którą organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. Legalizacja możliwa jest przy spełnieniu określonych warunków, tj. gdy budowa obiektu jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (albo ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz nie narusza przepisów w tym techniczno-budowlanych w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. W takiej sytuacji, jak wskazał WINB organ wstrzymuje roboty budowlane i nakłada na inwestora obowiązek przedstawienia określonych w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego dokumentów, na które składają się dokumenty wymagane do wniosku o pozwolenie na budowę. Organ wskazał, iż złożenie wymaganych dokumentów w terminie traktuje się jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeśli budowa nie została zakończona. Natomiast niedotrzymanie terminu przedstawienia dokumentów stanowi przesłankę do wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji, iż inwestor nie zastosował się do warunków postępowania legalizacyjnego. Niezłożenie wymaganych dokumentów przez inwestora w terminie, zgodnie z przytoczonymi wcześniej przepisami prawa, musiało zdaniem WINB skutkować nakazaniem rozbiórki obiektu budowlanego. Organ wskazał, iż strona przedłożyła projekt budowlany niespełniający wymagania prawa w zakresie projektu zagospodarowania terenu działki. Dodatkowo WINB zwrócił uwagę, iż organ I instancji w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji obok art. 48 ust. 1 winien wskazać art. 49 ust. 3 Prawa budowlanego a nie art. 48 ust. 4, jednakże uchybienie powyższe zdaniem organu odwoławczego pozostaje bez wpływu na wynik postępowania. Odnosząc się do treści odwołania organ wyjaśnił, iż przejmując na własność budynek położony na działce nr [...] skarżąca przyjęła na siebie wszelkie prawa i obowiązki z nim związane, w tym również wynikające z niedopełnienia przez inwestora wykonanej dobudowy do tego budynku garażu obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. G.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję WINB z dnia [...] marca 2012 r. wnioskując o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa procesowego tj. dowolną ocenę zebranego materiału dowodowego, której skutkiem jest błędne ustalenie, że skarżąca czy też jej poprzednik prawny dobudowali garaż co wymagało uzyskania pozwolenia na budowę podczas gdy z ustaleń organu wynikały odmienne wnioski tj. że budowla ta istniała jako przedwojenna i została poddana remontowi nie wymagając uzyskania pozwolenia na budowę. Nadto skarżąca zarzuciła decyzji rażące naruszenie prawa materialnego tj. art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 8 kpa poprzez błędną wykładnię pojęcia "aktualnej mapy" i uznanie, że mapa traci aktualność przez to że nastąpiło scalenie działek a także, że wskutek zmiany numeracji działek i scalenia gruntów istnieje potrzeba uzyskania nowej decyzji o warunkach zabudowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone uprzednio w zaskarżonej decyzji. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej, iż zmiana granic działki pozostaje bez znaczenia dla legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu. Powołując się na treść art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego organ wskazał, iż oceniając zgodność budynków lub ich części z przepisami prawa organ nadzoru budowlanego winien brać pod uwagę również przepisy techniczno-budowlane, a w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ wskazał, iż niektóre z regulacji tego rozporządzenia określają wymagane odległości od granic działki budowlanej. Z uwagi na powyższe projekt zagospodarowania działki wykonany na mapie nieodzwierciedlającej aktualnego przebiegu granic działek budowlanych nie może stanowić podstawy do uznania go za kompletny i możliwy do zatwierdzenia w postępowaniu legalizacyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270) – "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zgodnie z którym właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Stosując ten przepis organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę dobudowanego do budynku mieszkalnego garażu na działce nr [...] w miejscowości [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził bowiem, a organ odwoławczy to zaaprobował, iż strona skarżąca nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., które wydane zostało w oparciu o przepis art. 49 ust. 3 ustawy. W myśl tego przepisu w przypadku stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, w określonym terminie, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję, o której mowa w art. 48 ust. 1. Decyzję tę wydaje się również w przypadku nieuiszczenia w terminie opłaty legalizacyjnej. W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że organ prowadzący postępowanie, na podstawie art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – "k.p.a.", obowiązany jest w postępowaniu wyjaśniającym podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokładnego wyjaśnienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela, w szczególności do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Jedynie ustalone w taki sposób fakty mogą być uznane za udowodnione i stanowić materiał dowodowy będący niezbędną podstawą do wydania decyzji administracyjnej oraz jej uzasadnienia. W samej decyzji organ administracyjny jest zobowiązany do wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy oraz wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Na podstawie tak zakreślonych reguł postępowania administracyjnego stwierdzić należy, iż warunkiem prawidłowego przeprowadzenia postępowania i zastosowania przepisu prawnego jest właściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie inwestor w 2008r. dobudował (k. 30 akt administracyjnych), bez wymaganego pozwolenia, do budynku mieszkalnego garaż na działce nr [...]. Wobec tego organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie zmierzające do legalizacji tej dobudowy w oparciu o art. 48 i 49 prawa budowlanego. Jak już wyżej wspomniano, zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z owego zastrzeżenia z ust. 2 cyt. przepisu wynika obowiązek zbadania czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia jest zgodna z przepisami prawa i tym samym czy możliwe jest doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Stosownie do tego przepisu 2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem - właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Zgodnie treścią ust. 3 w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie: 1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; 2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. Stosownie do treści ust. 4 art. 48 w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1. Mając na uwadze ww. przepisy, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r., organ nadzoru budowlanego zobowiązał stronę do przedłożenia: 1) ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w stosunku do działki nr [...], 2) czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi sprawdzonego pod względem zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi odzwierciedlające aktualny stan ewidencji działki nr [...]. Strona skarżąca stosując się do ww. postanowienia przedłożyła decyzję o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] października 2010r. wydaną na działkę nr [...] oraz projekt budowlany dotyczący działki nr [...] w części opisowej (część graficzna obejmuje działkę nr [...]). W ocenie organów nadzoru budowlanego skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów, bowiem projekt budowlany winien być sporządzony na aktualnej mapie, a decyzja o warunkach zabudowy musi być wydana na działkę nr [...] (po scaleniu). W tym miejscu należałoby rozważyć co należy rozumieć pod pojęciem "aktualnej mapy". W art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane oraz w § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. 2003 r., Nr 120 poz. 1133) jest mowa o aktualnej mapie, jednak to pojęcie nie jest wyjaśnione. Zdaniem Sądu, jeśli analiza danej mapy potwierdzi, iż na terenie objętym tą mapą nie zostały wybudowane w międzyczasie żadne budynki czy budowle, a dokonano jedynie scalenia działek i w związku z tym zmieniło się ich oznaczenie, to nie można jeszcze odmówić danej mapie cechy aktualności. W przedmiotowej sprawie, skoro organ dysponował wykazem zmian ewidencyjnych działki nr [...], wiedział o scaleniu działek [...], to sam mógł ocenić czy treść przedłożonej przez skarżącą mapy odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu. Ponadto zmiany ewidencyjne zostały wprowadzone w trakcie procesu legalizacyjnego. Jednocześnie organ musi rozważyć czy scalenie działek i tym samym zmiana ich numeracji wywołała skutek w postaci zdezaktualizowania decyzji o warunkach zabudowy, czy nie wystarczy posługiwać się decyzją o warunkach zabudowy wydanej na działkę nr [...] i wykazem zmian gruntowych. Nie bez znaczenia jest tu bowiem fakt, iż działka nr [...] nie jest zabudowana, co może mieć znaczenie dla oceny zachowania odpowiednich przepisów technicznych prawa budowlanego - przy legalizacji garażu. Wobec powyższych uchybień stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja narusza art. 48 ust. 4 prawa budowlanego oraz wymienione powyżej zasady postępowania administracyjnego. Istotną kwestią jest również i to, że postanowieniem z [...] sierpnia 2011 r. wydanym na podstawie art. 49 ust. 3 Prawa budowlanego organ nałożył na stronę te same obowiązki, o których mowa w art. 48 ust. 3, a przecież nie takie jest znaczenie przepisu art. 49 ust. 3. Norma prawna wynikająca ze wskazanego przepisu ustawy Prawo budowlane upoważnia jedynie do usuwania nieprawidłowości w przedłożonych przez stronę dokumentach, nie daje natomiast podstaw do zobowiązania strony do ich ponownego przedkładania. Proces legalizacyjny winien uwzględniać zasadę szybkości postępowania, albowiem jest to szczególne postępowanie, zmierzające do usunięcia stanu niezgodności z prawem. Zaskarżoną decyzją organ orzekł o rozbiórce garażu, treść rozstrzygnięcia oznacza tym samym, że legalizacja tej części budynku nie jest możliwa. W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym również dokumentów przedstawionych przez skarżącą, badane rozstrzygnięcie wydane zostało przedwcześnie. Dokumenty, o których mowa w art. 48 ust. 3 ustawy mają wykazać, czy budowa danego obiektu (lub jego części) odpowiada przepisom prawa. Rozbiórka samowolnie wzniesionego obiektu (lub jego części) traktowania jest przez ustawodawcę jako rozwiązanie ostateczne, gdy jego legalizacja nie jest możliwa. Należy zauważyć, że z przedstawionych przez stronę dokumentów wynika, że obiekt nie narusza żadnych norm prawnych, jest zgodny z przepisami o planowaniu przestrzennym oraz przepisami prawa budowlanego, dlatego przyjęcie, iż w aktualnym stanie sprawy zachodzą podstawy do zastosowania sankcji z art. 48 ust. 1, z przedstawionych powyżej powodów, nie było prawidłowe. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II wyroku znajduje natomiast oparcie w art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.