II SA/Go 298/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę. W dniu 3 stycznia 2011r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo D.B., którym zwróciła się o kontrolę i zaprezentowanie stanowiska Kolegium w kwestii pisma Rzecznika Praw Mieszkańców z dnia [...] grudnia 2010 r., znak: [...]. D.B. wskazała, iż przedmiotowe pismo jest dla niej niezrozumiałe, bezprawne i nieczytelne oraz że nie wie jak je traktować. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] zwróciło się do Rzecznika Praw Mieszkańców o ustosunkowanie się do treści powyższego pisma. Odpowiadając na wezwanie Kolegium Rzecznik Praw Mieszkańców, pismem z dnia [...] lutego 2011r. wyjaśnił, iż wnioski D.B. dotyczące udzielenia pomocy społecznej rozstrzygane są w formie decyzji administracyjnej. Natomiast korespondencja prowadzona bezpośrednio z Prezydentem Miasta takiego charakteru nie ma, gdyż D.B. wnosi np. o podjęcie interwencji lub domaga się wyjaśnienia bardzo różnych spraw. Jednocześnie wskazał, że od 1 grudnia 2010 r. odpowiedzi na kolejne pisma o wyżej wskazanym charakterze, z upoważnienia Prezydenta Miasta, udziela Rzecznik. W związku z powyższym Kolegium, pismem z dnia [...] marca 2011r. nr [...] poinformowało D.B., że nie stwierdziło uchybień w zakresie czynności podejmowanych przez Rzecznika Praw Mieszkańców. Skargą z dnia 11 kwietnia 2011 r., złożoną za pośrednictwem organu, D.B. zaskarżyła powyższe pismo Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądów administracyjnych został doprecyzowany m.in. przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia [...] marca 2011r. nr [...], będące przedmiotem niniejszej skargi, nie mieści się w katalogu wyżej wymienionych spraw. Nie jest ono ani decyzją administracyjną ani innym niż decyzja aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Ma ono jedynie charakter informacyjny - zawiera wyjaśnienie organu, że nie stwierdził uchybień w zakresie czynności podejmowanych przez Rzecznika Praw Mieszkańców wobec skarżącej. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Natomiast § 3 tego przepisu wskazuje, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Regulacja tego przepisu jest dla sądu wiążąca i nie zależy od jego uznania. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagą oraz treść art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wydanego postanowienia.