II SA/Go 3/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Protokolant referent stażysta Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2017 r. sprawy ze skargi G.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie czasowej rejestracji pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...]. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2016 r. G.G. wystąpiła do Starosty o zarejestrowanie samochodu ciężarowego marki [...] (nr nadwozia [...]). Do wniosku załączona została między innymi umowa faktura VAT, świadectwo zgodności WE oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wystawione przez V Sp. z o.o. oraz świadectwo zgodności WE oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wystawione przez P.U.H.P. P s.j.. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] Starosta zarejestrował czasowo pojazd opisany wyżej, wydając pozwolenie czasowe, tablice rejestracyjne nr [...] oraz znak legalizacyjny. W treści decyzji, w rubryce "pojazd marki", wpisano "[...]". Na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. organ odstąpił od uzasadnienia decyzji przyjmując, że uwzględnia ona w całości żądanie strony. W odwołaniu G.G. zakwestionowała nazwę pojazdu wpisaną w rubryce marka pojazdu" pozwolenia czasowego. W ocenie odwołującej się, w decyzji powinna zostać wpisana nazwa pojazdu wpisana w karcie pojazdu, fakturze zakupu pojazdu oraz w świadectwie homologacji wstawionym przez salon, to jest [...]. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji wskazując, że w rozpatrywanej sprawie organ I instancji odstąpił od sporządzenia uzasadnienia przyjmując, gdy decyzja nie uwzględniła w całości żądania strony i brak uzasadnienia decyzji przemawia za jej uchyleniem i przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] Starosta, działając na podstawie art. 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.- dalej jako p.r.d.) oraz art. 104 k.p.a. dokonał czasowej rejestracji, ponownie oznaczając markę pojazdu jako [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że oznaczenie marki pojazdu nastąpiło zgodnie z treścią świadectwa zgodności WE wystawionego przez firmę P.P.U.H P. Wnioskodawczyni nabyła bowiem w firmie V Sp. z o.o. pojazd niekompletny (podwozie) i wystawione przez tę firmę świadectwo zgodności WE nie może stanowić podstawy rejestracji pojazdu. Oznaczenie marki pojazdu nastąpiło zgodnie treścią świadectwa zgodności WE wystawionego przez firmę P, która dokonała zabudowy (skompletowania) tego pojazdu. W odwołaniu od powyższej decyzji G.G. wskazała, że wydana decyzja jest niezrozumiała, albowiem we wniosku o rejestrację wyraźnie zaznaczono, że rejestracji czasowej podlega pojazd [...]. Nazwa P nie dotyczy nazwy pojazdu, gdyż nie jest związana z formą zabudowy. Strona podniosła również, że zgodnie z dyrektywą 2007/46/WE skompletowanie pojazdu w wyniku wielostopniowej homologacji skutkuje wydaniem homologacji na typ pojazdu, z czego powinna wynikać jego nazwa. Świadectwo wystawione przez P.P.U.H. P jest jedynie uzupełnieniem homologacji producenta. Decyzją z dnia [...] października 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu wskazano, że szczegółowe zasady rejestracji pojazdów określają rozporządzenia wykonawcze do p.r.d., w tym rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1038) oraz rozporządzenie Ministra Transportu z dnia 27 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1088). Jak wynika z § 1 ust. 4 pkt 1 Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 27 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach, w przypadku pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nowego pojazdu organ rejestrujący dokonuje następujących czynności: 1) wpisuje dane techniczne pojazdu na podstawie dokumentu, o którym mowa w art, 72 ust. 1 pkt 3 ustawy; 2) zamieszcza na tym dokumencie adnotację o treści: "Pojazd zarejestrowany. Nr rej. .... data .../Vehicle registered with registration number ..., date..." wpisując numer rejestracyjny i datę rejestracji w każdej części tej adnotacji; 3) przystawia na dokumencie pieczątkę organu rejestrującego; 4) wykonuje kserokopię tego dokumentu, a dokument zwraca właścicielowi pojazdu. Organ odwoławczy podkreślił, że w świetle powołanych przepisów należało przyjąć, że podstawę oznaczenia pojazdu, w tym również jego marki, w decyzji o rejestracji (rejestracji czasowej) pojazdu oraz w wydanym na tej podstawie dowodzie rejestracyjnym (pozwoleniu czasowym), stanowi treść świadectw zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu załączonych do wniosku o rejestrację pojazdu. Organ wskazał, że do wniosku o rejestrację pojazdu wnioskodawczyni załączyła świadectwo zgodności WE oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wystawione przez V Sp. z o.o. oraz świadectwo zgodności WE oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wystawione przez P.U.H.P P sj.. Organ zauważył, że świadectwo wystawione przez V Sp. z o.o. dotyczyło pojazdu niekompletnego i nie mogło stanowić podstawy rejestracji, co wyraźnie zostało zaznaczone w tytule dokumentu i jego dolnej części. Również z treści przedłożonej faktury wynikało, że wnioskodawczyni nabyła w V Sp. z o.o. jedynie podwozie pojazdu, które zostało następnie zabudowane przez inny podmiot - P.U.H.P P sj.. Organ odwoławczy powołał się na treść art. 70 f ust. 1 i 2 p.r.d., zgodnie z którym producent pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części jest odpowiedzialny za wszystkie aspekty procesu homologacji oraz za zapewnienie zgodności produkcji niezależnie od tego, czy bezpośrednio uczestniczy we wszystkich etapach wytwarzania pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części. To producent pojazdu skompletowanego jest odpowiedzialny za uzyskanie świadectwa homologacji typu WE przedmiotu wyposażenia lub części albo świadectwa homologacji typu EKG ONZ oraz za zapewnienie zgodności produkcji w zakresie tych przedmiotów wyposażenia lub części, które zostały dodane na etapie dokonywanej przez niego kompletacji pojazdu. Na tej podstawie P.U.H.P P sj., jako wykonawca zabudowy podwozia, wystawił świadectwo zgodności, z treści którego wynika, że pojazd stanowiący własność odwołującej się został skompletowany przez ten podmiot poprzez wykonanie zabudowy furgonowej (pkt 0.10 świadectwa) i uzyskał nazwę [...] (pkt 0.1 świadectwa). W ocenie organu odwoławczego, Starosta prawidłowo oznaczył w zaskarżonej decyzji markę pojazdu uzupełniając ją o nazwę wskazaną przez podmiot dokonujący skompletowania pojazdu. Organ podkreślił, że wzór świadectwa homologacji został określony w załączniku IX do dyrektywy 2007/46/WE i w takiej formie został przyjęty do krajowego systemu prawnego (§ 10 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 marca 2013 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep oraz ich przedmiotów wyposażenia lub części - t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1475). Organy dokonujące rejestracji pojazdów nie są uprawnione do kwestionowani treści świadectwa zgodności wystawionego przez uprawniony podmiot zgodnie z obowiązującym wzorem. Biorąc powyższe pod uwagę, organ rejestrujący prawidłowo oznaczył markę pojazdu - stosownie do treści § 1 ust. 4 pkt 1 Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. W skardze na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r. G.G. nie zgodziła się z treścią oznaczenia marki pojazdu zarzucając, że istnieje sprzeczność pomiędzy treścią faktury zakupu pojazdu i karty pojazdu, a treścią świadectwa zgodności WE oraz, że Starosta stworzył w ten sposób nowy model samochodu. W konsekwencji skarżąca została narażona na różne dolegliwości, między innymi ze strony stacji diagnostycznych, ubezpieczyciela i innych i domaga się zastąpienia w decyzji oznaczenia pojazdu poprzez wpisanie nazwy [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. 2016. 1066 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2016. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem w ocenie Sądu naruszone zostały przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...], którą SKO utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie czasowej rejestracji pojazdu. Materialnoprawną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2012. 1137 ze zm. – dalej jako p.r.d.). oraz aktów wykonawczych wydanych na podstawie tej ustawy. Art. 72 ust. 1 p.r.d. stanowi, że rejestracji dokonuje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane; W kolejnych punktach tego przepisu wskazane są inne jeszcze dokumenty, które w zależności od konkretnego przypadku, są niezbędne do rejestracji danego pojazdu. Spór w niniejszej sprawie dotyczył marki zarejestrowanego pojazdu, która w oparciu o świadectwo zgodności WE oraz oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów wystawione przez P.U.H.P. P s.j., została określona przez organ pierwszej instancji jako [...], podczas gdy według skarżącej powinna być określona jako [...]. Istotne w tym zakresie są uregulowania wydanego na podstawie art. 76 ust. 1 pkt 3 p.r.d. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz.U. 2016. 1088). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia rejestracji i wyrejestrowania pojazdów dokonuje się z zachowaniem warunków określonych w ustawie, w rozporządzeniu o rejestracji pojazdów oraz przepisach odrębnych. Przy rejestracji i wyrejestrowaniu pojazdów organ rejestrujący stosuje przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Wskazana w § 2 ust. 3 rozporządzenia instrukcja w sprawie rejestracji pojazdów (załącznik nr 1 do tego rozporządzenia) w § 1 ust. 4 określa szczegółowo, jakie czynności organ rejestrujący dokonuje w oparciu o dokument, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., a mianowicie: w przypadku pierwszej rejestracji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nowego pojazdu organ rejestrujący dokonuje następujących czynności: wpisuje dane techniczne pojazdu na podstawie dokumentu, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy. Z cytowanego wyżej przepisu wynika, że świadectwo zgodności WE stanowi podstawę wpisu danych technicznych pojazdu, nie wynika natomiast, że w oparciu o świadectwo zgodności WE wpisuje się markę pojazdu. Świadectwo zgodności WE i świadectwo zgodności, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., stanowią pisemne potwierdzenie, że parametry techniczne pojazdu spełniają wymogi bezpieczeństwa i ochrony środowiska i jest oświadczeniem producenta pojazdu o spełnieniu wymogów UE dotyczących produktu. Podobną funkcję pełnią świadectwo dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu lub decyzja o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu, wydawane przez dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego, które to dokumenty zostały wskazane w 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. obok świadectw zgodności. Nie było w związku z powyższym powodów, dla których organy nie mogłyby przeanalizować możliwości wpisania przy rejestracji pojazdu jego marki na podstawie innego, ze wskazanych w art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. dokumentów, w szczególności dowodu własności pojazdu lub karty pojazdu, a takiej analizy zabrakło w uzasadnieniu decyzji. Nie było też przeszkód by wobec wątpliwości podnoszonych przez skarżącą, wezwać ją do przedłożenia skorygowanego świadectwa zgodności WE wystawionego przez firmę "P", bądź też wyjaśnienia złożonego przez tą firmę co do określenia w świadectwie zgodności WE marki pojazdu. Obowiązek taki Sąd wywodzi z art. 9 k.p.a. obligującego organy administracji publicznej do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Ponadto wskazać należy na określoną w art. 8 k.p.a. zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji, która nakazuje szczególnie starannie uzasadniać te decyzje, w których obywatelowi odmawia się zadośćuczynienia jego żądaniom, bowiem "obywatel ma być przekonany a nie pokonany". Z obowiązku tego organy nie są zwolnione nawet wtedy, gdy decyzja ma charakter związany i jest uzależniona od spełnienia przez stronę ustawowych warunków. Reasumując, w ocenie Sądu, mimo mocno sformalizowanego postępowania rejestracyjnego pojazdów, organy naruszyły przepisy obligujące do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego - art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a., a także powołane wyżej przepisy art. 8 i 9 k.p.a. i naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.