II SA/Go 30/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 wydanego w sprawie ze skargi D.A. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonej wyrokiem z dnia 20 października 2005 r., sygn. akt II SA/Go 56/05 w sprawie ze skargi D.A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę D.A. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 20 października 2005 r., sygn. akt II SA/Go 56/05 w sprawie ze skargi D.A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 5 kwietnia 2007 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. D.A. wniósł o unieważnienie postanowienia z dnia 28 lutego 2007r., jako niezgodnego z Konwencją Praw Człowieka ze Strasburga, gdyż w sprawie orzekał asesor sądowy, a nie sędzia. Ponadto wniósł o przyznanie zadośćuczynienia za straty jakie poniósł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2011 r. powyższe pismo zostało zakwalifikowane jako skarga w przedmiocie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07 i odnotowana w wykazie SNP pod poz. 1/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). Skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie skarga, o której mowa w art. 285a § 1 p.p.s.a. powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 p.p.s.a., a więc adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych doradcę podatkowego, w sprawach własności przemysłowej rzecznika patentowego, co z kolei wynika z przepisu art. 285f § 3 p.p.s.a. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarżący osobiście sporządził skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Go 30/07. Skarga złożona przez skarżącego nie spełnia zatem wymogów określonych w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Zauważyć również należy, iż przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w cytowanym art. 285f § 1 p.p.s.a. W świetle powyższych okoliczności należało uznać skargę jako niedopuszczalną, wobec czego na podstawie art. 285f § 3 w zw. z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała odrzuceniu.